کاش چون پاییز بودم . . . کاش چون پاییز بودم ، کاش چون پاییز ، خاموش و ملال‌انگیز بودم . برگ‌های آرزوهایم یکایک زرد می‌شد ، آفتاب دیدگانم سرد می‌شد ، آسمان سینه‌ام پردرد می‌شد ، ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ می‌زد ، اشک‌هایم همچو باران ، دامنم را رنگ می‌زد . وه . . . چه زیبا بود اگر پاییز بودم ، وحشی و پرشور و رنگ‌آمیز بودم . شاعری در چشم من می‌خواند . . . شعری آسمانی ، در کنارم قلب عاشق شعله می‌زد ، در شرار آتش دردی نهانی . نغمهٔ من . . . همچو آوای نسیم پرشکسته ، عطر غم می‌ریخت بر دل‌های خسته .
پیش رویم : چهرهٔ تلخ زمستان جوانی .
پشت سر : آشوب تابستان عشقی ناگهانی .
سینه‌ام : منزلگه اندوه و درد و بدگمانی .
کاش چون پاییز بودم . . . کاش چون پاییز بودم .
-فروغ فرخزاد
هر روز دلم در غم تو زارتر است ؛
وز من ، دل بی‌رحم تو ، بیزارتر است .
بگذاشتی‌ام ، غم تو نگذاشت مرا ؛
حقا که غمت از تو وفادارتر است .
-مولانا
بر ماسه‌ها نوشتم :
«دریای هستی من ، از عشق توست سرشار ؛ این را به یاد بسپار ! »
بر ماسه‌ها نوشتی :
« ای هم‌زبان دیرین ، این آرزوی پاکی است ؛ اما . . . به باد بسپار . »
-فریدون مشیری
هدایت شده از 𝚃𝙰𝙺𝙴𝙳𝙾𝚆𝙽
درود جاماندگان.
یه تقدیمی دیگه.
بیاید پیوی نقطه بندازید.
منم میگم که اگه تو هاگوارتز بودید در چه گروهی(گریفیندور؛اسلایدرین؛ریونکلاو؛هالپاف)
بودید.
و ردا و نشانه های هر گروه رو تقدیم میکنم.
Pv: @Alestur
چنل:
https://eitaa.com/joinchat/3832874481C5c44058744