آنــــ روز | (:
🤔
یادمه از روز سخنرانی، یا همین چند وقت پیش، مدام به این فکر میکردم که آیا اصلاً منِ ایدهآلی وجود داره؟
جایی که برسم بهش و بگم این تهشه، من دیگه از خودم راضی ام، دیگه نمیخوام از این بالاتر برم، الآن رسیدم به اونجایی که آرزوش رو داشتم، دیگه جای رشد بیشتری ندارم
آنــــ روز | (:
یادمه از روز سخنرانی، یا همین چند وقت پیش، مدام به این فکر میکردم که آیا اصلاً منِ ایدهآلی وجود دا
حس میکردم نیست، انسان تا آخر عمرش میتونه رشد کنه و حد نداره و...
اما فهمیدم قضیه چیز دیگهایه شاید
آنــــ روز | (:
حس میکردم نیست، انسان تا آخر عمرش میتونه رشد کنه و حد نداره و... اما فهمیدم قضیه چیز دیگهایه شای
منِ ایدهآل شاید یه جا نباشه، یه راه باشه
یه سقف نباشه، یه ظرف باشه
یه چیز دست یافتنی، که بازم جای رشد بده بهت، که تو مسیر رشدت باشه
آنــــ روز | (:
آهان
اینم حرفیه، خیلی حرفیه
اینکه رسیدن همیشه حال خوب به دنبال نداره، کافی نیست
آنــــ روز | (:
خب تصور من اینه که این رفیقان تو همون پیدا کردن هدف و مسیر مشکل داره اینکه نمیدونه چی قاتلش میکنه
میدونی، خیلیا مییان صحبت میکنن میگن اهدافتون رو بنویسید، براش مسیر ترسیم کنید و...
ولی بحث اول اینه که اون هدفه رو از کجا باید پیدا کرد
بحث اول خودِ هدف داشته، قانع شدنه
آنــــ روز | (:
میدونی، خیلیا مییان صحبت میکنن میگن اهدافتون رو بنویسید، براش مسیر ترسیم کنید و... ولی بحث اول
خب همینا رو از کجا باید پیدا کرد؟
چطور مطمئن بشم که اینی که پیدا کردم کمالشه، من رو راضی میکنه و وسط مسیر پشیمون نمیشم؟
دخترا ، لطفاً یا نخونید یا تا ته بحث بخونید، که یه وقت خدایی نکرده مشکلی پیش نیاد
آنــــ روز | (:
اون منِ ایدهآلت کجاست؟
و کماکان اگر مایل بودید پاسخش رو برامون بنویسید