آقای سالاری، توی این سه کتابشون ، علارغم اینکه به رعایت سبکشون پایبند موندن (روایت یک داستان عاشقانه، در فضای حکومت بنی‌عباس و امویان، و پیوند داستان با روایتی از زندگی ائمه، و بیان کرامات ایشان، و پاسخ به بعضی سوالات، در خلال فضای نرم و روان داستان) ، ولی هر بار حرف تازه‌ای برای گفتن داشتند، نه داستان و نه سیر محتوایی برای خواننده تکراری یا دوست نداشتنی نشده، و نه هنوز خواننده از تکرار این ژانر و خوندش خسته شده چون نویسنده هر بار، انگار حقه تازه‌ای از آستین در می‌یاره، که خواننده رو همراه می‌کنه و خواننده رو قانع می‌کنه که علاوه بر پشت سر گذاشتن یک داستان دوست داشتنی، معرفت شیرینی هم به دست آورده😋

می‌گن عید قربان عید قربانی کردن نفسه گذشتن از دلبستگی‌هات برای رسیدن به یه هدف عالی تر تو باید کدوم دلبستگی‌ت رو ذبح کنی؟🤔

عید الأضحۍ ، عیدقربان ! 🤍. این واژھ از ضحی پیش از ظهر یا از ضحّیٰ ـ قربانۍ ـ مشتق شدھ است، و نامِ عربۍ این روز است. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ عیدقربان عید رهایۍ از تعلقات دنیوۍ و هـر آنچہ غیرخداییِ ، محسوب است. در این روز حج گزار، اسماعیل وجود را قربانی مۍکند تا سبك‌بال شود و با رھ توشه‌ای عظیم بہ سفر آخرت برود. ‌ و آدابـۍ که در این روز مستحبـ است انـجام داد مـےتوان به غسل و نماز دو رکعتۍ در فاصلہ زمانی طلوع ِ آفتاب روز عید تا ظھر اقامه شود.

منظورم این بود😅

بیا کمی حرف بزنیم این ظرف جان خیلی دیگر پر شده است از چه و که میخواهد؟! اصلاً مگر می شود آدم باشی در دنیا زندگی کنی و ظرف جانت پر نشود؟! من هم مثل تو نمیدانم کی قرار است آنقدر همه چی خوب باشد که جز لبخند نیاید بر لب هایمان فرقی نمیکند من که باشم و تو که باشی... همه از عمق جانمان به ستوه آمده ایم از دردی که غریب است و آشنا... آشناست چون سالهاست مردم دنیا آن را می کشند و غریب است چون هنوز خیلی هامان نفهمیده ایم، چه دردی است و چگونه باید درمان شود... فقط فرار می کنیم و چند صباحی خوش می گذرانیم و باز همان آش و همان کاسه... اما گمانم درد دوری است درد دلتنگی درد غربت از آن که باید درکنارش باشیم و نیستیم از آن یار دیرین و جان شیرین. همین! و خدا کند هیچ کسی از درمان ناامید نشود... @talabehbesharat79

یه مدیر جدید داریم🙃

دلبندم! دنیا بهشت نیست! جهنم هم نیست! اما یک لحظه اش بهشت و یک لحظه اش جهنم است. @talabehbesharat79

که گم نشه

یادمه قدیم یه خط مشی جالبی بهمون یاد داده بودن: درسته که قشنگ نیست ما بخوایم کسی رو از روی ظاهر قضاوت کنیم، اما بهتره ظاهر خودمون و رفتارمون رو طوری تنظیم کنیم ، که قضاوت اشتباهی ازش نشه و اگر اینطور نبودیم، از قضاوت‌های غلط ناراحت نشیم

مثلاً برای من طبیعی باشه که چون فلسفه نمی‌خونم، تو کلاس اونایی که فلسفه براشون سخته باشم😶