درسته برای یه آدمی که در جایگاه خادم سفر رو می‌ره، هنوز یکم محدودیت هست، من جمله اجتماعی بودن😕 و درسته که برای یه بچه پررویی مثل من، همه جا می‌شه چفیه همراهت باشه و بانوای کاروان گوش کنی ولی راهیان یه چیز دیگه‌ست راهیان جواب دردهای ناشنیده امثال ماهاست، که سلایقمون، علایقمون، سبک زندگیمون، در طول سال ، هضم شده تو روزمرگی‌های مردم و هیچ وقت اجازه نداشتیم مثل خودمون و طبق علایقمون زندگی کنیم

نتونستیم تو آشپزخونه خوابگاه، بانوای کاروان بخونیم، نتونستیم موقع خواب رو سرمون چفیه بکشیم، نتونستیم با رفیقامون بلند سرود تمرین کنیم، با هم شیطنت‌های خاص خودمون رو بکنیم، نتونستیم مومنانه غذا بخوریم، نتونستیم خاص‌تر لباس بپوشیم، پوشیه بزنیم، آروم و بی‌صدا باشیم، از کلمات عربی استفاده کنیم و... تونستیم‌ها، کردیم، ولی... ولی هنوز ما و علایقمون زیر برف جامعه مدفون شده، هنوز ما و امثال ما، سختمونه نفس کشیدن تو هوای شهر ما هنوز بغض خفته شهریم که صدامون شنیده نشده...

این بخش راهیان رو دوست دارم که سلایق من، خود من و دوست داشتنی‌های من بخشی از روتینش هستن نه استثنائاتش

اینو که گفتم یاد شهدای شلمچه افتادم؛ راه که می‌رفتیم چشم و دست و پا و اعضای بدن‌شون زیر پای ما بود، اونا قدم سر چشم گذاشتن رو عملی کردن برای ما . .💔 #انقطاع

‌ این راه‌ را، حسین با سر رفته، تو چگونه میخواهی با غرور و بی‌اعتنایی و با خور و خواب و ولنگاری به انجام برسانی؟ «علی صفایی حائری» @Rozekhon

🔶 آسیب‌های تلاش برای رسیدن به هدف 💥 یک سخنرانی فوق العاده زیبا و مفهومی😊 استاد پناهیان ۵ اسفند ۱۴۰۱ 🌷@IslamlifeStyles

خدا واقعاً خوب میزبانیه برکت و خرمی رمضان، نیومده داره حس می‌شه🌱

دعا کنیم برای هم، که بیشترین استفاده رو بتونیم از این برکت و نشاط عظیم داشته باشیم

چقدر دقت تو معنی دعاهای روازانه ماه رمضون، می‌تونه برامون سازنده‌ باشه🤩

خب

اینجا موقتاً خصوصی می‌شه، چون قراره یه داستان کوتاه با هم داشته باشیم و داستانمون پخش بشه ولی دوست نداشتم کانال معرفی بشه و اینکه، همیشه سعی کردم داستان سفرهام، یا کارایی که می‌کنم رو ننویسم، مگر با رسالتی خاص چون از اول هم قصدم از کانال زدن، پز دادن و ریا نبوده، فقط دوست داشتم نوشتن رو تجربه کنم حالا هم اگر این داستان داره روایت می‌شه، چون روایت شدنش برای هیئتمون نیازه

همین