دعای جوشن کبیر یه جوریه انگار نوشتنش که هر وقت کم آوردی بخونی‌ش دلت قرص شه

خیلی لطیفه، خیلی قشنگه(:

بچه‌تر که بودم، تیکه‌های قشنگش رو رنگی رنگی می‌کردم الآن نمی‌تونم، چون تمام دعا رنگی می‌شه پُرِ روحه پُرِ احساس پُرِ معنی

یه شب وقتی رفتم به مهدیه سر بزنم، این رو روی تخته دیدم دلم نمی‌یاد پاکش کنم

یاد قیامت افتادم🙄 اینکه آدم نگرانه از اینکه نتیجه اعمالش چی شده، خوب یا بد و ناراحته که چرا حواسش نبوده که اعمالش قراره دیده بشه که سناریوش رو قشنگتر بچینه...

می‌گن خدا وقتی آرزویی رو به دل مومنی می‌ندازه، توان‌ش رو هم بهش می‌ده شب قدره، از خدا بزرگ بخوایم، از درد بزرگ داشتن نترسیم

صفات خودت رو، به چند تا از صفات خدا نزدیک کردی؟

سعی کردی اخلاقت رو به صفات خدا نزدیک کنی؟

حس می‌کنم شب قدر بیشتر یه الگوئه که ببینیم ارتباط داشتنه، فقط به خدا فکر کردنه، توبه از گناهامون، طلب قشنگی کردن از خدا و... چقدر خوبه و توی طول سال، حواسمون باشه که چطور باید زندگی کنیم

یه پیشنهادی به ذهنم رسیده خب ما باید آماده باشیم برای مردن، و همیشه یه چند تا پروژه ناتموم، یه چند تا کتاب امانتی، شاید پول امانتی و... دستمونه و این روند زندگیه می‌تونیم یه دفتر همراهمون داشته باشیم، دفتر وصیت‌نامه‌مون باشه، اولش تعداد نماز روزه‌های قضامون باشه، وصیت‌نامه‌مون و... بعد در ادامه هر چیزی که لازمه بعد مرگمون پیگیری بشه رو بنویسیم، مثلاً کتاب‌هایی که باید برسه دست صاحبش، پروژه‌هایی که لازمه کامل بشه و... حتی با مداد بنویسیم که قابل تغییر باشه، این دفتر و جاش رو به یه تعدادی از نزدیکامون معرفی کنیم و مدام به روزشون کنیم که بتونیم با خیال راحت بمیریم

یه ۹۰۰۰ تایی رای کم داریم😅

می‌شه به خانواده و رفیقاتون بگین بهمون رای بدن؟