جمهوری اسلامی ایران نمی‌دانم آن‌روزی که پدربزرگ و مادربزرگ‌هایم رأی آری توی صندوق می‌انداختند، این روزها را دیده بودند یا نه نمی‌دانم آیا عمق جمهوریت و اسلامی بودنی که من امروز می‌چشم را پیشبینی کرده بودند یا نه حتی نمی‌دانم از اینکه آمده‌اند برای اولین انقلابی در جهان که حتی برای تعیین نظامش هم رفراندوم برگزار کرده، تعیین نظام کنند، به اندازهٔ کافی ذوق‌زده بوده‌اند یا نه یا اینکه وقتی برای قانون اساسی، برای انتخاب رییس جمهور، مجلس خبرگان(که رهبر را انتخاب می‌کند)، برای انتخاب مجلس و... خلاصه برای همه چیز خودشان انتخاب می‌کردند، عظمت تاریخی که در حال رقم زدنش بودند، و عظمت حکومتی که در حال پدیدآوردنش بودند را حس کرده بودند یا نه... آری حکومتی که پدربزرگ و مادربزرگ‌های من، تو، و تمام دیگر ایرانیان سرکارش آوردند و اکنون از آن سرو تنومندی ساختند... حتی نمی‌دانم آن با دست خود حکومت را ساختن، قبل از انقلاب، برای مردم آن زمان، چقدر باورکردنی بوده ولی خب برای منِ جوان نسل چهارم انقلاب تصورِ نفس کشیدن در هوای حکومتی که خودم نتوانم آن را اداره کنم، مثل مرگ می‌ماند تصورش هم راه گلویم را تنگ می‌کند من در هوای جمهوریِ اسلامی به دنیا آمدم با این هوا قد کشیدم و حالا دارم ادامهٔ تاریخِ پرغرورش را می‌نویسم برای من حکومت یعنی من، تو، رفیقِ هم دانشگاهی‌ام، استاد دانشگاهم، مسئول آموزش رشته‌ام حکومت یعنی مادرم، یعنی پدرم، یعنی خواهر و برادرم حکومت یعنی آن پیرمرد مهربان که سرکوچه بقالی دارد، یعنی آن رفتگری که هر شب خیابان‌ها را برق می‌اندازد حکومت یعنی آن کارمند بانک، آن شهردار خداباور، آن استاندار مردم‌دار حکومت یعنی آن دریادار ارتش، آن سپاهیِ شب زنده‌دار و آن بسیجی مجاهد و در آخر حکومت یعنی آن رهبر و رئیس جمهور و وزیری که مزد مجاهدتشان را با شهادت گرفتند. حکومت برای منی که در هوای جمهوریت و اسلامیت بزرگ شدم یعنی بودنِ تکِ‌تک ما مردم یعنی حس کردن حضور خدا، در تک تک لحظاتی که کنار هم رقم زدیم یعنی، من به خاطر محبت خدا، هموطنم را خانواده‌ام می‌بینم و برایش دلسوزم یعنی سهم من، در پیشرفت کشورم، از هیچ کس دیگری نباید کمتر باشد، اگر کمتر دارم مفید واقع می‌شوم، ناراحتم، تلاش و مجاهدتم را بیشتر می‌کنم. یعنی، منِ خانه‌دار همانقدر در ساختن آیندهٔ کشورم مفیدم، که آن جوانِ رشید ایستاده کنار لانچرها یعنی جا برای نقش‌آفرینیِ تک تک ما هست یعنی می‌توانیم این وطن را، با راهنمایی و کمک خداوند کنار هم بسازیم. جمهوریِ اسلامی یعنی عبودیت خدا، از تک‌تک من‌ها، ما ساخته مایی که نمی‌شکنیم، از هم دوباره من نمی‌شویم، مایی که برایمان بن‌بست وجود ندارد، مایی که قدرتمان از همان ما بودن ماست، از ایمانمان به آنکه ما را ما کرده، به الله وسط پرچممان ای تمام من‌های ایران ای تمام من‌های ایران که ایمانتان شما را به من پیوند داده ای نسیم روح‌بخش ایمان و نشاط ای تنفس من ای ما ی بزرگ ایران روزتان مبارک. @anrooz | آنــــ روز

با این اوضاع فکر کنم این یکی دو روز نیروهای مسلح باید بشینن برای ما دعای توسل بخونن بلکن بتونیم فضا رو آروم کنیم! خدا کمک کنه بتونیم دینش رو یاری کنیم و حرف اشتباه نزنیم و تصمیم اشتباه نگیریم.

آقا ما ۴۰ روز کنار هم کیف کردیم از جنگیدن فوق‌العادهٔ نیروهای مسلح، دولت و ملت کنار هم دیدیم که هر کدوم نقش خودشون رو به بهترین حالت ممکن اجرا کردن اگر حاکمیت تا اینجای کار رو خوب جنگیده و بلد کار بوده از اینجا به بعد جنگ رو هم بلده باید به تصمیم شعام اعتماد کرد این آتش بس موقت هم قسمتی از جنگه اگر تا اینجای کار دوشادوش هم خوب جنگیدیم و به شانه‌های هم اعتماد کردیم الآن قسمت سخت ماجرا پشت همرزممون رو خالی نکنیم. هر کس، توی میدون خودش باید خوب بجنگه و به فرماندهٔ میدون اعتماد کنه(: @anrooz | آنــــ روز

یه مسئله‌ای خیلی‌ها دارن می‌گن که چون دستور رهبری هست ما قبول می‌کنیم وگرنه دلمون راضی نیست پیشنهادم اینه که نمونید تو این مرحله برید پیدا کنید که چرا شعام همچین تصمیمی گرفته یکم تاریخ بخونیم، یکم ببینیم الآن کجای جنگیم و... بیانیه‌ای که شعام نوشته بود، خودش خیلی خوب تبیین کرده بود یکم بالا، پایین کنیم ماجرا رو با عقل و دل مطمئنه می‌تونیم پشت تصمیم اعلامی بمونیم نذاریم بعضی سؤالات رو دلمون انبار بشه @anrooz | آنــــ روز

. بیانیه شعام رو هم دقیق و با حسن ظن بخونید با همون نگاهی که به توئیت‌های سیدمجید نقطه‌زن داشتیم خود بیانیه عالیه @anrooz | آنــــ روز

🔴 عبور از تنگه هرمز همچنان با هماهنگی نیروهای مسلح ایران خواهد بود 🔹 یکی از نکات مهم در توقف آتش ۲ هفته‌ای میان ایران و دشمنان آمریکایی-صهیونی مسئله وضعیت تنگه هرمز در این ۲ هفته است. ♦️ در بیانیه‌ای که عباس عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان منتشر و ترامپ نیز آن را بازنشر و عملا تایید کرده، نکته مهمی درباره تنگه هرمز گنجانده شده است. آقای عراقچی در این متن می‌گوید: "به مدت دو هفته، عبور امن از تنگه هرمز از طریق هماهنگی با نیروهای مسلح ایران و با در نظر گرفتن محدودیت‌های فنی، امکان‌پذیر خواهد بود". به طور خلاصه: 1⃣ عبور از تنگه هرمز همچنان باید با هماهنگی نیروهای مسلح ایران صورت گیرد. 2⃣ عبور از تنگه همچنان با در نظر گرفتن «محدودیت‌های فنی» خواهد بود. ✅ اخبار جنگ ایران و آمریکا بدون سانسور 👇 @BDON_SANSOR روی گزینه پيوستن/join بزنید👇

مثلاً اینجا رو ببینید توییت آقای عراقچی دربارهٔ وضعیت تنگهٔ هرمز شما به کلمهٔ محدودیت‌های فنی دقت کنید😁 نگرانیتون بابت وضعیت این دو هفتهٔ تنگهٔ هرمز رفع می‌شه.

یه چیز مهم اینکه جنگ هنوز تموم نشده فقط موقتاً توافق قطع آتش شده یعنی جنگ تو جبهه‌های دیگه هنوز ادامه داره، _همونطور که هر لحظه ممکنه نقض آتش‌بس هم صورت بگیره_ این یعنی همونطور که شعام اعلام کرده نیروهای مسلح هنوز دستشون روی ماشه‌ست ما مردم هم هنوز لازمه توی خیابون‌ها باشیم هیچ جبهه‌ای کار خودش رو متوقف نکرده ما هم نمی‌کنیم اتفاقاً این‌روزها دشمن منتظره که ما خیابونا رو خالی کنیم تا بتونه یه راه جدید برای خودش باز کنه ولی ما مردم پشت دولت و نیروهای مسلح ایستادیم و تا وقتی پایان رسمی جنگ اعلام نشه تو خیابون‌ها می‌مونیم و از همرزم‌هامون حمایت می‌کنیم. @anrooz | آنــــ روز

حزب الله یاور ماست، لبنان برادر ماست @anrooz | آنــــ روز

. امروز با یکی از رفقا رفته بودیم برای فیلمبرداری و تولید محتوا از مراسم یکی از مواردی که ثبت می‌کردیم این بود که از مردم مختلف می‌خواستیم اجازه بدن با قاب عکس رهبر شهید ازشون عکس بگیریم برخوردهای جالبی دیدیم، مردم خیلی همکاری کردند و... که هر سوژه، داستان و روایت خاص خودش رو داره ولی این آقا رو دوست داشتم اول از همه روایت کنم رفتگرن ایرانی هم نیستند داشتیم از یه فرد دیگه، با قاب، عکس می‌گرفتیم ایشون خودشون درخواست کردند که ازشون عکس بگیریم ما هم از خدا خواسته قبول کردیم قیافه‌شون رو ببینید موقع عکاسی، خنده و مهربونیشون رو و ذوقی که نسبت به عکس گرفتن با رهبر شهیدمون داشتند این قاب خودش یه دنیا حرفه از مرام و معرفت از محبتی که بین امام و مأموم بوده از یه غم بزرگ که برای شیعه منجر به بن‌بست نشده و از اینکه رهبر شهیدمون امام همهٔ مستضعفان جهان بودن حتی رفتگر پیرِ مهربانِ افغانستانی. @anrooz | آنــــ روز

. یه گوشه‌ای پیدا کرده بودند یه چفیه دو تا جا شمعی یه جعبه دستمال کاغذی و یه عکس باند و پرچمشون رو به راه کرده بودند و یه مجلس ترحیم کوچیک گرفته بودند باند قرآن پخش می‌کردند و چند تا خانم کنارش نشسته بودند و آروم گریه می‌کردند یه گوشهٔ کوچولو از اون سیل جمعیت اقامهٔ عزا بود کاملاً شبیه مجلس عزای پدر قشنگ و خودمونی و پدر دختری این روزها خیلی دربارهٔ نقش زن توی جنگ و مدل بروز و ظهورش بحث می‌شه فقط چند تا دونه وسیلهٔ ساده بود، یه گوشهٔ کوچیک از یه مراسم بزرگ اما انگار برای کل مراسم داشت مادری می‌کرد یه بروزِ کوچیک از ظرافت ذهنِ پرعاطفهٔ زنانه @anrooz | آنــــ روز

. عکسشون عالی دراومده(: @anrooz | آنــــ روز