. دیوار خونهٔ میزبانمون تو کاظمین @anrooz | آنــــ روز

می‌گفت یه سال اومدم تهران فقط برای نماز پشت سیدعلی براش مایهٔ افتخار بود بعد هم رفتم قم، حرم سیدمعصومه و بعد مشهد می‌گفت من مقلد سیدعلی بودم، به روح‌الله هم خیلی علاقه دارم. @anrooz | آنــــ روز

کربلا کربلا ما داریم می‌آییم... @anrooz | آنــــ روز

. از مرز خسروی وارد شدیم توی مسیر، کلی از یادمان‌های راهیان غرب رو دیدیم، از قصرشیرین و شهرهایی که بارها اسمشون رو موقع خوندن تاریخ دفاع مقدس و وقایع دهه شصت شنیده بودم رد شدیم وقتی برای خرید رفتیم، لهجهٔ مغازه‌دارای‌بین‌راه و چفیه‌هایی که برای فروش گذاشته بودن و... همه و همه آدم رو به سالهای سخت دهه شصت پرتاب می‌کنه و به یاد آدم می‌یاره که چه مسیر سختی طی شد تا ایران اسلامی، و مردم جهان، این روزها رو ببینند. @anrooz | آنــــ روز

. چیزی که من دریافت کردم این بود که سامرا جدا از ماجرای مذهبی و معنویش جزو اسناد تاریخی مظلومیت شیعه‌ست اول از همه، ماجرای امامین عسکرین(علیهم السلام)، که به دلیل حصر خونگی داخل خونهٔ خودشون دفن شدند و حتی قبر عمه و همسر امام حسن عسکری(علیه السلام) هم همونجاست بعد از اون، ماجراهای متعدد تخریب حرم سامرا، که ما ماجرای زمان صدام و داعش رو خودمون دیدیم. توی سامرا که قدم می‌زدی به سمت حرم، اگر دقت می‌کردی آثار جنگ داعش، کاملاً روی دیوارها مشخص بود حتی شنیدم که مردم شهر سامرا، بیشتر اهل تسنن هستند. @anrooz | آنــــ روز

. با این حال حرم سامرا حال و هوایی داره که واقعاً دلت می‌مونه مظلومیت سامرا رو کنار عظمت بقیه حرمین که در شهرهای شیعه‌نشین هستند می‌بینی، واقعاً منقلب می‌شی من استراحت مردم داخل صحن‌های حرم امام حسین(علیه السلام)، امام علی (علیه السلام) و حتی کاظمین رو هم دیدم، تقریباً همه هم در یه سطح بود منتها، استراحت مردم تو سامرا، خیلی بیشتر ناراحتم کرد، اون هم منی که از لذت‌های زندگیم اینه که بیشترین ابعاد حیاتم رو توی حرم باشم و این رو از ارتباط قلبی با صاحب حرم می‌دونم نه بی‌ادبی به صاحب حرم، مثلاً جشن تولد گرفتن داخل حرم، درس خوندن داخل حرم و... برام بیشتر رؤیاییه تا بی‌ادبی به صاحب حرم با این حال داخل حرم سامرا، واقعاً از اینکه مردم با پتو و متکا و امکانات خواب، داخل حرم دراز کشیدند و حرم حالت اعتکاف پیدا کرده و برای نماز جماعت جا نیست، واقعاً عصبانی شدم دوست داشتم تو خونهٔ امام زمان(عج) ادب بیشتری از مردم ببینم نمی‌دونم حکمتش چیه شاید حتی به خاطر کار فرهنگی پرتکرار و زیاد خادمای حرمه ولی حرم سامرا واقعاً جایی بود که نسبت بهش حس تعلق پیدا کردم و عمیقاً حسرت خوردم که انقدر دوره و انقدر مظلومه و نمی‌تونم زیاد سر بزنم یا حتی، بعد از ۲۴ سال سن، تازه پیداش کردم برام حس همون خونه‌ای رو داشت که گمشدهٔ زندگیمونه، خونه‌ای که باید تمام زندگیمون رو ببریم در اون خونه و با صاحب خونه درمیون بذاریم و با کمکش حلش کنیم. جای خالی سامرا میون شهرایی که بینشون در رفت و آمدم، واقعاً خالیه🥲 @anrooz | آنــــ روز

معلومه عاشق سامرا شدم یا لازمه بیشتر بنویسم؟ 😂 @anrooz | آنــــ روز

چند تا عکس کاملاً غیر هنری از سامرا @anrooz | آنــــ روز

. پرده‌خوانی برای کودکان، داخل حرم سامرا که بالاتر گفتم حجم بالای سانسور عکس به خاطر تذکریه که از خدام بابت عکاسی گرفتم این همون صحنیه که گفتم حالت اعتکاف داشت @anrooz | آنــــ روز