مسئله اینه که وقتی پای آدمای دیگه وسط میاد یذره باید از این بازی هایی که برای هویت خودمون در میاریم بگذریم نمیتونی به کسی آسیب بزنی و بعد بگی اوه شرمنده ذاتا آسیب رسانم😂 و واقعا هم زیاد می‌شنوه آدم : _ خب که چی من کلا از این آدما خوشم نمیاد _من همیشه همینطور رفتار میکنم _ من بلد نیستم کمکت کنم حتی حوصله خودمم ندارم _همه دوستام همینو میگن خب من کلا مغرورم و عذر خواهی نمیکنم

اوهوم... ولی باید قبول کنیم که دقیقاً وقتی یه سری اخلاقای چرت ما شروع شد که پای دیگرا اومد وسط، و دیگران کشف کردن که ما چقدر چرتیم و اینکه ما اون اخلاق بدمون رو نمی‌دونستیم، خیلی وقتا باعث می‌شد کنارش بزاریم، ولی الآن روحیه لجباز ذهن، برای خود ماندن، روی داشتنش پافشاری می‌کنه🤦🏻‍♀ ولی دربرخورد با آدمای جدید، به خودش اجازه می‌ده که درست رفتار کنه، چون اونا خود چرت تو رو نمی‌شناسن و می‌تونن با خود بهتر تو آشنا بشن

👆🏻🤦🏻‍♀

وقتی پیچیده صحبت می‌کنم، حس حافظ و سعدی بودن، بهم دست می‌ده چون تو یه کتابی خونده بودم که قبل قاجار، ادبا فکر می‌کردن که هر چی پیچیده تر بنویسن، و کمتر کسی سر در بیاره، شاخ ترن در حالیکه در زمان قاجار، ساده و قابل فهم نویسی مد شد

یاد آهنگ حسین حقیقی افتادم: یه دنیای خاکستری رو فقط، یه دختر می‌تونه که رنگی کنه...

بهترین کسۍ که ما باید آبروی‌مان را پیش او حفظ کنیم خودمانیم ! انسانـے که خودش را کوچک می‌شمارد؛ قادر بھ انجام کاری نیستـ. ❲شهید‌عبد‌الله‌میثمۍ❳

• . ما معتقدیم که همانا خدا مـٰا را از بالا می‌بیند ، اما حقیقت این است که او ما را از درون مـے بیند

گفتی به روزگاران، مهری نشسته گفتم بیرون نمی‌توان کرد، حتی به روزگاران...

🌷🌷🌷🌷🌷

فرض کنید اینا لاله یا شقایق اند

آیا تو شخص جدیدی هستی که به سمتم کشیده شده ای؟ برای شروع؛ -اخطار می‌دهم- مطمئنا با آنچه تصور می‌کنی بسیار متفاوتم!

به طرز فجیحی از اینکه کسی ازم خوشش بیاد، بدم می‌یاد ترجیح می‌دم خودم از کسی خوشم بیاد، و بعدها بهش اجازه بدم که دوستم داشته باشه شاید بدون اجازه دوست داشتن بعضی انسانها، تجاوز به حریمشون باشه به جاش بهتون پیشنهاد می‌دن بهشون احترام بزارید این احترام ممکنه بعدها تبدیل به محبت متقابل بشه، البته ممکنه