جرج اورول (George Orwell)، نویسنده انگلیسی، در رمان پاد-آرمانشهری (دیستوپیایی) خود به نام «۱۹۸۴»، یک رژیم جهانی توتالیترین [تمامیّت‌خواه] را تصویر می‌کند که بر تک‌تک اجزا و ساحات اعضای جامعه کنترل سفت و سخت اِعمال می‌کند.  مشت آهنین دارد و به‌دنبال شکل‌دادن به نوعی شهروند-برده است که مطیع محض رژیم سیاسی جهانی باشد. از زمان انتشار رمان «۱۹۸۴»، در ادبیات اندیشه و فلسفه سیاسی، در اشاره به رژیم‌های توتالیترین، از اصطلاح «حکومت اورولی» هم استفاده می‌کنند.

شاهد از غیب رسید. آرمی اومده بگه من دروغ گو هستم ولی حرف منو تایید کرد.😂 میگه از هر رئیس جمهوری جایزه گرفتند. اشاره به اینکه این گروه تحت نفوذ کمپانی و دولت ها برای تسلط بر مردم.

بعد میگه دروغ هاتو باور نمیکنیم ما حرف های btsرو میگیم وتحلیل میکنیم مثلا R Mگفته رمان1984رو بخونید که احتمال کمپانی بهش گفت این روبگه رمان ۱۹۸۴اشنا نیست برای شما آرمی ها؟؟؟ خب ببینید کتاب چه تفکراتی دارد.😳

حالا مطالب بالا مثل این مطلب درمورد رمان۱۹۸۴هست. حالا به نظرت ما اشتباه میکنیم درمورد حرف های بی تی اس تفکر میکنیم و عمل میکنیم؟ مگه حرف شما این نیست که به حرفشون گوش کنید! خب ماهم گوش کردیم وداریم عمل میکنیم

ادامه رمان ۱۹۸۴ کتابی که ار ام توصیه کرد. در دنیای زرد و ژورنالیستی سیاست داغ و از منظر عوام، لیبرال‌سرمایه‌داری و کمونیسم، همچون کارد و پنیر و سیاه و سفید و مصداق اتمّ تضاد و تقابل هستند. اما اگر روندها و راهبردها را دقیقاً بررسی کنیم، آن‌گاه در کمال حیرت روشن می‌شود که حاملان، هادیان و مجریان «نظم نوین جهانی»، به حکومت توتالیتری و سراسری کمونیستی، آن‌گونه که مطلوب کارل مارکس، لنین و استالین بود، به چشم یک ایده‌آل نگاه می‌کنند.

حکومتی جهانی، که در آن حکومت‌های ملّی، مرزهای سرزمینی، پول ملّی، اقتصاد ملّی، سبک زیست بومی، مذاهب و هر چیزی که موجب تعدّد و تکثّر می‌شود، از بین می‌رود و یک سیستم واحد و متمرکز جهانی برای همه‌ی امور و اجزای زندگی ساکنان زمین تصمیم می‌گیرد. 

هویّت‌ها تبدیل به عدد و رقم می‌شوند و حتی اموری چون جنسیّت هم قابل دستکاری توسط حکومت واحد است. در عوض توده‌های مردم مسخ‌شده در جهان ساختگی و بازنمایی‌شده (واقعیت مجازی) به آرزوهای خود می‌رسند و خوشحالند در حالی‌که در واقع، هیچ چیزی از خود و متعلق به خود ندارند.

بی‌جهت نیست که کلاوس شواب (Klaus Schwab)، بنیان‌گذار و همه‌کاره «مجمع جهانی اقتصاد»، یکی از ذی‌نفوذترین افراد «دولت پنهان» جهانی که سران سیاسی دنیا پیش او تعظیم می‌کنند و بزرگ‌ترین منادی حال حاضر «نظم نوین جهانی» است، سردیس ولادیمیر ایلیچ اولیانوف (یا همان لنین) را در اتاق کار خود می‌گذارد.