✍ حجت الاسلام محمد منتج چرا سوپرانقلابی‌ها به تزریق اخبار و تحلیل امیدبخش، اعتیاد دارند؟ سوپرانقلابی معمولا در گفتار؛ تصویری محکم، پرشور، صریح و تهاجمی از خود می‌سازد اما معمولا پشت این صلابت کلامی، نوعی شکنندگی روانی پنهان است و لزوماً ظرفیت هم‌سنگ سخن خودش را ندارد. تحمل خبر تلخ را ندارد، شکست نسبی را نمی‌پذیرد، با ابهام کنار نمی‌آید و از طولانی شدن مسیر بی‌تاب می‌شود. از مقاومت می‌گوید، اما وقتی در نتیجه تاخیر شد، زود کلافه می‌شود. از فداکاری حرف می‌زند، اما وقتی هزینه‌ها روشن شد، زود دنبال مقصر می‌گردد. به‌جای تحلیل آرام، معمولاً دچار انکار واقعیت، خشم نسبت به گوینده، اتهام ضعف یا خیانت به مسئولان، ناامیدی ناگهانی، یا پرتاب شدن از خوش‌بینی مطلق به بدبینی مطلق می‌شود. اعتیاد به خوراک احساسی؛ ریشه این رفتار، اغلب نیاز به حفظ یک تصویر ذهنی قهرمانانه از خود است. اما وقتی جهان مطابق آن تصویر پیش نمی‌رود، او برای نگه داشتن خودش به خوراک احساسی و امیدافزای دائمی، نوعی اعتیاد روانی می‌یابد. اما همین خوراک زیاد و بی‌حساب، او را وارد خیال‌پردازی و هیجان‌زدگی مضاعف می‌کند؛ و بعد، برخورد با واقعیت سخت‌تر و پرهزینه‌تر می‌شود. و اما ریشه اعتیاد؛ آنچه این طیف را آسیب‌پذیر کرده، «فقدان بلوغ سیاسی» است. سیاست‌ورزی عاقلانه، یعنی پذیرش اینکه مسیر آرمان‌ها، همیشه هموار نیست؛ یعنی تحمل تلخی واقعیت بدون از دست دادن اراده؛ و یعنی ایستادگی بدون نیاز به توهم‌سازی. اگر فاصله‌ی میان ادعا و ظرفیت تحمل پر نشود، آن‌که امروز از همه بلندتر شعار می‌دهد، چه‌بسا فردا زودتر از همه دچار سرخوردگی شود.

‌هر وقت دیدید مدیریت افکار عمومی به سمتی می‌رود که گسل‌های اجتماعی و هویتی را فعال کند؛ از گسل حجاب و موتورسواری زنان گرفته تا دعوای هواداران فوتبالی فردوسی پور و قلعه نویی، کافه‌ها و تعطیل کردن‌ها، گسل بنزین، شکاف ترک و تاجیک، عرب و غیرعرب و موارد مشابه؛ بدانید که اینها صرفاً موضوعات پراکنده و اتفاقی نیستند.... چنین روندی می‌تواند بخشی از برنامه‌ای برای برهم‌زدن حداقل روحیه و انسجام ملی و زمینه‌ سازی روانی و اجتماعی برای یک اقدام نظامی باشد.... ‌دلیل؟ تجربه! 💬 حسین قتیب

✍ حجت الاسلام محمد منتج چرا سوپرانقلابی‌؛ شیفتۀ سیاست هیجانی است؟ سوپرانقلابی‌گری الگوی گرایش شدید به هیجان است. برای سوپرانقلابی، سخن قاطع، برخورد نمایشی، اعلام پیروزی فوری و تصویرسازی از نبرد نهایی حق و باطل، جذاب‌تر از کارهای آرام و ماندگار است. اما اصلاح ساختار اداری، تربیت نیروی انسانی، مبارزه تدریجی با فساد، حل مسائل اقتصادی، افزایش بهره‌وری، گفت‌وگوی اجتماعی و کار کارشناسی مداوم، کشش کمتری دارد؛ چون هیجان آنی ندارند. انقلابی‌گری عمیق به صبر، انضباط، شناخت واقعیت، تحمل و کار پیوسته نیاز دارد. لذا هرجا فضا آرام، واقع‌بینانه و حساب‌شده شود، این طیف احساس می‌کند روحیه انقلابی تضعیف شده و برعکس، هرجا فضا هیجانی، تند و پرشور شود، چنان به‌سرعت برانگیخته می‌شود که مرز میان امید و واقعیت را از یاد می‌برد. انقلابی‌گری هیجانی یا همان سوپرانقلابی‌گری، با تامل کارساز، پیشرفت آرام و دستاوردهای غیرنمایشی رابطه خوبی ندارد. جمع‌بندی؛ هیچ حرکت بزرگی بدون انگیزه و حرارت پیش نمی‌رود؛ اما خطر آنجاست که هیجان، جای عمق را بگیرد و سیاست، از یک کار سخت و مستمر، به مصرف پیاپی لحظه‌های هیجانی تبدیل شود و آنگاه که مجریان، سخت‌کوشانه زیر آفتاب، مشغول کار و عرق‌ریختن در پروژه‌های اجرایی هستند، سوپرانقلابیها؛ در سایه بنشینند و پارو‌ی‌پا بیندازند و به‌ شیوۀ معلمان املاء بگویند؛ «البته می‌توانست بهتر هم باشد!». اکنون شاید بهتر بفهمیم چرا ایشان نوعا از پروژه‌های اجرایی فراری‌اند و غیر از سایه‌نشینی متاعی در کارنامه ندارند. و در یک‌کلام؛ می‌توانی در دهه هفتم زندگی‌ات باشی اما هنوز «نابالغ سیاسی!»

❌️آخرین وضعیت جنگ چگونه است؟ 🚫سپاه چگونه کریدور عمانی را کاملا مسدود کرد؟ 🚫 چرا شلیک های ایران دقیقتر شده اند ؟ 🚫چرا آمریکا به تاسیسات کوه کلنگ حساس شده است؟

❌️شاهکار نیروی دریایی سپاه

✅ پاسخ به شبهات نبرد ایران و آمریکا و بررسی سناریوهای پیش رو (بخش اول) ™ @antisaloosion

✅ پاسخ به شبهات نبرد ایران و آمریکا و بررسی سناریوهای پیش رو (بخش دوم) ™ @antisaloosion

✅ پاسخ به شبهات نبرد ایران و آمریکا و بررسی سناریوهای پیش رو (بخش سوم) ™ @antisaloosion

✅ پاسخ به شبهات نبرد ایران و آمریکا و بررسی سناریوهای پیش رو (بخش چهارم) 🎙دکتر یعقوب ربیعی ™ @antisaloosion

🔥 گورتان را گم کنید 🖋 یعقوب ربیعی 🚨 شرایط فعلی ترامپ شبیه لیندون جانسون در دهه ۶۰ میلادی است. لیندون جانسون به علت بلندپروازی که داشت نیروهای آمریکایی در جنگ ویتنام را از ۱۶٬۰۰۰ نیرو در ۱۹۶۳ به ۵۵۰٬۰۰۰ در ۱۹۶۸ رساند. بخاطر این اقدام، تلفات آمریکا افزایش یافت و روند صلح متوقف شد. داستان قدیمی یک ژنرال آمریکایی به او مشهور است که به لیندون جانسون گفت: «آقای رئیس‌جمهور فکر می‌کنم ما فقط باید اعلام کنیم که در جنگ پیروز شده‌ایم و از ویتنام گورمان را گم کنیم!» 🔥 جانسون بر اثر فشارهای سیاسی داخلی و خارجی به‌ویژه جنگ ویتنام و رکود اقتصادی آن قدر تضعیف شد که از انتخابات مجدد انصراف داد. این شرایط در سیاست آمریکا نماد گیر افتادن در باتلاقی که راه فرار ندارد است. 🔥 حالا داستان ترامپ در جنگ با ایران مثل قضیه لیندون جانسون است. ترامپ از امشب ممکن است وارد تصعید تنش شود و برای کسب پیروزی به کوه کلنگ یا جاهای دیگری حمله کند ولی آنچه مشخص است آخرش به حرف آن ژنرال می رسد که گفت «آقای رئیس‌جمهور فکر می‌کنم ما فقط باید اعلام کنیم که در جنگ پیروز شده‌ایم و از ویتنام {ایران} گورمان را گم کنیم!» 🔥 ما از ۹ اسفند گفتیم که گورتان را گم خواهید کرد، دیر یا زود دارد ولی سوخت و سوز ندارد. ™ @antisaloosion

🔺سردبیر خبرگزاری تسنیم: اولین نفری که با آمریکایی ها مذاکره مستقیم کرد آقای جلیلی بود 🔹اظهارات کیان عبدالهی درباره کسانی که میگویند مذاکره حرام است یا یهود آن را هدایت میکند. ™ @antisaloosion