رسانه ها چگونه با کلمات خون میگیرند؟
« وارونه نمایی » سلاح پنهان جنگ شناختی است .
جنگ شناختی به عنوان بالاترین سطح منازعات قرن بیست و یکم، دیگر به دنبال تصرف سرزمینها نیست بلکه هدفش تصرف « ذهنها »، بازتولید « واقعیتها » و تغییر « معنای مفاهیم » است.
در این جنگ، زرّادخانه ها نه توپ و تانک، که کلمات ،تیترها، تصاویر و روایتها هستند.
یکی از پیچیده ترین تکنیکهای جنگ شناختی، پدیدهی « وارونه نمایی » است؛ جایی که رسانه با استفاده از مهندسی ادراک، نقشها را کاملاً برعکس می کند.
وقتی بالای شبکه هایی چون ایران اینترنشنال تیتری با این محتوا درج میشود: « عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل در حمایت از مردم ایران »
ما با اوجِ فریب شناختی روبرو هستیم .
در این روایت هدف قرار دادن زیر ساختهای حیاتی یک کشور از پُلها و شرکتهای دارویی تا صنایع فولادی، مدارس و بیمارستانها به عنوان « عملیات حمایتی » تفسیر میشود.
جنگ شناختی و رسانه ای، پیش نیاز پیروزی در هرگونه تقابل نظامی است. وارونه نماییِ رسانه های غربی و معارض، یک پروژهی حساب شده برای توجیه نابودی یک ملت است.
مقابله با این جنگ، نیازمند ارتقای #سواد_رسانه ای
و شناختی جامعه است.
دکتر سید علی موسوی نویسنده و پژوهشگر
™ @antisaloosion
7.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔻ملت مؤمنی که خسته نمیشود
چگونه دختر عزادار شهید « مهدی بزرگی »،
شهادت پدرش را بزرگترین افتخار میداند؟
#شهید_آوینی پاسخ میدهد.
#مقاومت
#ملت_مبعوث
™@antisaloosion
به بهانهی چهلمین روزِ خاکسپاریِ #آقای_شهید_ایران
گویند اصلِ آدمی خاکست و خاکی میشود
کِی خاک گردد آن کسی کو خاک این درگاه شد؟
#مولوی
🌌 #دارالذکر را کردند #دارالشهدا
آقا هر سال و هر موقع که به زیارت امام رضا تشرف پیدا میکرد، از کنار دارالذکر عبور میکرد. در تقدیر ازلیِ این خاک از زمین حرم آن بوده که میزبان ابدیِ او باشد.
#آقای_شهید_ایران
™@antisaloosion
✍ انقلاب دادگاه سیّار ندارد!!!
( ول بود ولتر هم شده!!! )
این چه عادتی شده که بعضیها به اسم انقلابیگری، یک بلندگو دست میگیرند؛ حالا بلندگوی فضای مجازی باشد یا تریبون یک تجمع، و شروع میکنند به متهم کردن این و آن:
فلانی نفوذی است.
فلانی فاسد است.
فلانی خورده.
فلانی بُرده.
فلانی خیانت کرده.
آخر مگر قرار است با بلندگو حکم صادر کنیم؟
اگر درباره یک مسئول، مدیر یا هر فرد دیگری ادعایی درباره فساد، تخلف، نفوذ یا خیانت داریم، مگر در این کشور قانون و دستگاه قضایی نداریم؟ مگر برای رسیدگی به جرم و تخلف، مسیر قانونی تعریف نشده است؟
انقلابیگری یعنی حساس بودن نسبت به فساد؛ اما اتهامزنی بیحساب و کتاب انقلابیگری نیست.
اتفاقاً یکی از خطرناکترین آفتها همینجاست؛ جایی که فرد تصور میکند چون دغدغه انقلاب دارد، پس مجاز است هر اتهامی را بدون سند مطرح کند و هر کسی را که با او همنظر نیست، با برچسبهای سنگین بکوبد.
اگر سندی دارید، ارائه کنید.
اگر تخلفی دیدهاید، گزارش کنید.
اگر جرمی اتفاق افتاده، از مسیر قانونی پیگیری کنید.
اما اینکه هر روز در فضای مجازی برای خودمان دادگاه تشکیل بدهیم، متهم تعیین کنیم، حکم صادر کنیم و افکار عمومی را علیه افراد تحریک کنیم، نه تنها کمکی به نظام نمیکند، بلکه اعتماد عمومی به ساختارهای قانونی را هم فرسوده میکند.
انقلاب، بیش از آنکه به فریادهای بلند نیاز داشته باشد، به آدمهای دقیق و مسئول نیاز دارد.
قرار نیست هر کس بلندتر فریاد زد، انقلابیتر باشد.
گاهی انقلابیترین کار، همین است که قبل از متهم کردن یک نفر، یک لحظه بایستیم و از خودمان بپرسیم:
اگر ادعای من دروغ باشد، چه حقی را از چه کسی ضایع کردهام؟
و اگر راست باشد، چرا به جای فریاد و هیاهو، آن را از مسیر قانون دنبال نکنم؟
قانون برای همین روزهاست؛
وگرنه اگر قرار باشد هرکس خودش هم شاکی باشد، هم بازپرس، هم قاضی و هم مجری حکم، دیگر اسمش انقلابیگری نیست؛ اسمش بیقانونی به نام انقلاب است.
™@antisaloosion
🔰 کالبدشکافی خبر مربوط به افشاگری نماینده مجلس از نامه جنحالی وزارت خارجه به مجلس در مورد تنگه هرمز
چند تکنیک رسانهای که در این روایت دیده میشود:
• استفاده از کلمات هیجانی مثل «افشاگری» «نامه جنجالی» برای ایجاد پیشفرض در ذهن مخاطب
• تیتر جهتدهنده؛ القای یک نتیجه قبل از دیدن متن کامل نامه
• گزینش بخشی از اطلاعات و برجستهکردن یک جمله «عدم تصویب قانون تنگه هرمز» بدون ارائه کل سند
• حذف زمینه و جزئیات مهم مثل تا چه زمانی؟، به چه علت دیپلماسی؟ آیا موقته یا تصمیم دائم و همیشگی؟ استدلال درخواست چی بوده؟ ، چرا با توافق عمان؟ نظر نمایندگان چی بود؟ نتیجه کل چی شد؟
القای برداشت قطعی از اطلاعات ناقص؛ در حالی که برای قضاوت، متن کامل و زمینه خبر لازم است.
گاهی چیزی که گفته نمیشود، بهاندازه چیزی که در تیتر برجسته میشود، در شکلگیری برداشت ما اثر دارد.
لیلا اربابی
™@antisaloosion