درس امشب:
دانشگاه برید ولی از عنوان دانشگاه برای ارزش گذاری خودتون و دیگران استفاده نکنید.
سیستم های آموزشیِ موجود یک انسانِ عالم با ذهن نقاد پرورش نمیدن.
صرفا اذهانی منعفل نسبت به علمی تحمیل شده، که بسیاری اوقات علم حقیقی نیست و یا به نفع گونه بشر.
ذهنتون رو نسبت به چیزی که با عنوان "علم" ارائه میشه منفعل نکنید.
نقد کنید و دنبال چرایی باشید.
حتی اگر از منبع به ظاهر معتبر اومده باشه.
درس فردا شب: صرفا به خاطر ترس طرد شدن از جمع همسالانتون، جریان های موجود در گروه سنی مختص خودتون رو دنبال نکنید.
شما نمیتونید با شبیه همه بودن ادعای تفاوت و آزاداندیشی بکنید.
و اون قشری از جامعه که ما به دنبال تایید شدن توسط اونها هستیم، دقیقا قشری هستند که بهتره توسطشون طرد بشیم.
اسمشون رو میذارم قشر ظاهربین یا کسایی که عقلشون به چشمشونه.
کسی که خودش «پُخی» باشه و به سطحی از درک و آگاهی رسیده باشه زمانش رو صرف قضاوت زندگی دیگران نمیکنه.
از به اصطلاح "به روز بودن" و چشم و هم چشمی دست بکشید و ارزش واقعی رو در داشتن اصالت و آرمان های شخصی سازی شده جست و جو کنید.
در این صورت مجبور نیستید برای رضایت خلق هر روز خودتون رو تغییر بدید و به چیزی که نیستید وانمود کنید.
