‌ 🔘حجت‌الاسلام نبویان در تجمع مردم قم: فقط یک نفر نظر رهبری را درست تشخیص داد و آن فرد، دکتر جلیلی بود 💢حجت‌الاسلام نبویان، نایب رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس دوازدهم: 🔸چرا آقا فرمود که «علی‌الاصول نظر دیگری دارم»؟ چون رهبر انقلاب به‌دنبال تحقق منافع ملت و مقاومت بودند و این منافع با متن حاضر تامین نمی‌شود. لذا رهبری فرمودند که آن ۱۲ مسئولی که نسبت به مفاد تفاهم‌نامه رای مثبت داشتند، آمدند و به من تعهد دادند. 🔹از ۱۳ عضو جلسه شعام، فقط یک نفر رای مثبت نداد. فقط آن یک‌نفر بود که به‌درستی تشخیص داد که نظر ولی جامعه و نائب امام زمان(عج) چه بوده‌ است. آن یک نفر، دکتر جلیلی بود. 🔸آن ۱۲ نفرِ دیگر که رای منفی داده بودند، نتوانستند نظر رهبری را تامین کنند، چراکه آقا فرمودند که نظر دیگری داشته‌ام و آن ۱۲ نفر آمدند و تعهد دادند و مسئولیت این موضوع را پذیرفتند؛ رهبری دیگر چگونه بگوید که مخالف بوده است؟ 🔹آن‌هایی که ادعای ولایتمداری دارند توجه کنند، فرمان را برگردانید! چرا نسبت به این تفاهم تجدیدنظر نمی‌کنید؟ ═✧☫#اندیشکده_مطالعات_نفوذ☫✧═ #وخدابرای_ما_کافیست 🇮🇷 @Anusism 🌐 https://eitaa.com/anusism

‌ 🔰آقای قالیباف! خانه ملت را چه کسی تعطیل کرد؟! ✍ اختصاصی "۹ دی" || مجلس را «خانه ملت» می‌نامند؛ خانه‌ای که قرار است چراغش حتی در سخت‌ترین روزها روشن بماند، نه اینکه در حساس‌ترین مقاطع، نور صحن علنی خاموش شود. امروز پرسش افکار عمومی نه درباره تعطیلی یک ساختمان، بلکه درباره تعطیلی مهم‌ترین نماد مردم‌سالاری در کشور است. ◼️هیئت‌رئیسه مجلس و در رأس آن محمدباقر قالیباف بارها تأکید کرده‌اند که مجلس تعطیل نیست و کمیسیون‌ها به فعالیت خود ادامه می‌دهند. اما آیا واقعاً مجلس، بدون صحن علنی، بدون نطق نمایندگان، بدون سؤال از مسئولان و بدون نظارت آشکار، همان مجلسی است که قانون اساسی از آن سخن می‌گوید؟ پاسخ افکار عمومی روشن است؛ خیر! ◽️در روزهایی که کشور با مسائل مهم داخلی و خارجی روبه‌رو است، انتظار می‌رفت مجلس بیش از هر زمان دیگری در صحنه باشد؛ نه آنکه از متن تحولات فاصله بگیرد. اگر قرار باشد در شرایط عادی مجلس تشکیل جلسه دهد و در روزهای دشوار از صحنه کنار برود، فلسفه وجودی نهاد قانون‌گذاری دقیقاً در چه زمانی معنا پیدا می‌کند؟ ◼️هیئت‌رئیسه مجلس نمی‌تواند صرفاً با این جمله که «مراجع ذی‌صلاح تصمیم گرفته‌اند» از کنار مسئولیت خود عبور کند. مردم حق دارند بدانند این تصمیم چگونه اتخاذ شده، چه مبنای حقوقی دارد، تا چه زمانی ادامه خواهد داشت و مهم‌تر از همه، چرا مجلس برای حفظ کارکردهای نظارتی و قانون‌گذاری خود راهکار جایگزین مؤثری ارائه نکرده است. ◽️مجلس، فقط یک مجموعه اداری نیست که با تعطیلی صحن، امورش از طریق کمیسیون‌ها ادامه پیدا کند. مجلس، ویترین شفافیت نظام حکمرانی است. تعطیلی صحن علنی، به معنای حذف مهم‌ترین عرصه پاسخ‌گویی عمومی است؛ همان جایی که نمایندگان باید از حقوق مردم دفاع کنند و مسئولان در برابر ملت پاسخ‌گو باشند. ◼️آقای قالیباف در سال‌های گذشته بارها از «مجلس انقلابی»، «کارآمدی» و «حل مسائل مردم» سخن گفته است. اکنون زمان آن است که این شعارها در عمل سنجیده شوند. مجلسی که در بزنگاه‌های حساس، حضور علنی خود را از دست بدهد، چگونه می‌تواند مدعی پیشگامی در حل مسائل کشور باشد؟ اقتدار مجلس، در سکوت و غیبت معنا پیدا نمی‌کند؛ در حضور، شفافیت و پاسخ‌گویی معنا می‌یابد. ◽️این نقد، نادیده گرفتن ملاحظات امنیتی نیست. امنیت، ضرورتی انکارناپذیر است؛ اما امنیت نباید به توجیهی برای کم‌رنگ شدن جایگاه نهاد قانون‌گذاری تبدیل شود. هنر مدیریت، یافتن راهی است که هم امنیت حفظ شود و هم مجلس از ایفای وظایف ذاتی خود بازنماند. فناوری، سازوکارهای جایگزین و تجربه بسیاری از پارلمان‌های جهان نشان می‌دهد که استمرار فعالیت قانون‌گذاری حتی در شرایط بحرانی امکان‌پذیر است. ◼️امروز بیش از هر چیز، هیئت‌رئیسه مجلس بدهکار افکار عمومی است؛ نه به خاطر اصل تصمیم، بلکه به خاطر ضعف در شفاف‌سازی، اقناع افکار عمومی و ارائه برنامه‌ای روشن برای بازگشت صحن علنی به مدار عادی. خانه ملت نباید در روزهایی که مردم بیش از همیشه به صدای نمایندگان خود نیاز دارند، در سکوت فرو برود. ◽️اگر مجلس قرار است «در رأس امور» باقی بماند، این جایگاه با بیانیه و شعار حفظ نمی‌شود؛ با حضور فعال، شفاف و بی‌وقفه در متن مسائل کشور حفظ می‌شود. مسئولیت نخست این وضعیت نیز متوجه هیئت‌رئیسه و رئیس مجلس است که باید درباره تصمیمات خود، هم به نمایندگان و هم به مردم پاسخ روشن و قانع‌کننده ارائه کنند. ═✧☫#اندیشکده_مطالعات_نفوذ☫✧═ #وخدابرای_ما_کافیست 🇮🇷 @Anusism 🌐 https://eitaa.com/anusism

در روزنامه #نوبنیاد سه شنبه نهم تیر بخوانید 🔹 زنگ خطر در تنگه هرمز نشست احتمالی دوحه، برخلاف ظاهر دیپلماتیک آن، بیش از هر چیز میدان تقابل بر سر تنگه هرمز است. مجموعه اظهارات مقامات آمریکایی و گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد واشنگتن در تلاش است آنچه را طی جنگ ۴۰ روزه و مقاومت نیروهای مسلح ایران در میدان از دست داد، از مسیر مذاکره بازیابی کند. از همین رو، حفظ مدیریت ایرانی بر تنگه هرمز و جلوگیری از تثبیت هرگونه سازوکار موازی و برگشت پذیر بودن تعهدات ایران در هرمز، به مهم‌ترین آزمون مذاکرات پیش‌رو تبدیل شده است. 🔹 دوسال با پزشکیان؛ اشتغال بی‌جان و تورم سرکش گزارش مرکز آمار ایران از بازار کار سال ۱۴۰۴در نگاه نخست حاوی خبری امیدوارکننده است؛ نرخ بیکاری کشور کاهش یافته و به پایین‌ترین سطح خود در سال‌های اخیر رسیده است؛ اما کاهش هم‌زمان نرخ مشارکت اقتصادی، نسبت اشتغال و افزایش جمعیت غیرفعال، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا افت نرخ بیکاری حاصل رونق بازار کار است یا نتیجه کوچک‌تر شدن آن؟ نسخه PDF روزنامه هر روز در سایت روزنامه در دسترس است www.nobonyadonline.ir ═✧☫#اندیشکده_مطالعات_نفوذ☫✧═ #وخدابرای_ما_کافیست 🇮🇷 @Anusism 🌐 https://eitaa.com/anusism

ادعای کاخ سفید: 🔹ایران درخواست ملاقات این هفته را کرده است. 🔹ویتکوف و کوشنر برای جلسات سطح بالا به دوحه پرواز خواهند کرد. 🔹در حاشیه این مذاکرات سطح بالا، مذاکرات فنی نیز برگزار خواهد شد. ═✧☫#اندیشکده_مطالعات_نفوذ☫✧═ #وخدابرای_ما_کافیست 🇮🇷 @Anusism 🌐 https://eitaa.com/anusism

وقتی معنا روشن است، چرا آن را پیچیده کنیم؟ ▪️جمله رهبری از منظر هرمنوتیکی! 🔹جملهٔ «علی‌الاصول نظر دیگری داشتم» از آن دست عباراتی است که در عرف زبان فارسی، ابهام چندانی ندارد. گوینده به‌صراحت می‌گوید موضع اولیه‌اش با تصمیم نهایی یکسان نبوده است. «علی‌الاصول» یعنی بر مبنای یکسری اصول و قواعد منطقی و باورهای شخصی «نظر دیگری داشتم» یعنی ترجیح و تحلیل من چیز دیگری بوده. همین. نه استعاره‌ای در کار است و نه رمز و رازی پنهان. 🔹در ادبیات رسانه‌ای، چنین جمله‌ای معمولاً زمانی به کار می‌رود که فرد بخواهد میان «موضع شخصی» و «تصمیم جمعی یا نهایی» فاصله بگذارد. این فاصله‌گذاری یک پیام روشن دارد: من با این تصمیم هم‌نظر نبودم، اما در نهایت آن را پذیرفتم. پذیرشی که غالباً از سر مصلحت، فشار، یا تعهد سازمانی یا اعتماد به تضمین‌های داده‌شده و تعهدات صورت می‌گیرد. 🔹حتی اگر بخواهیم از منظر هرمنوتیکی و فلسفی به ماجرا نگاه کنیم، نتیجه پیچیده‌تر نمی‌شود. در ساده‌ترین قرائت، بازسازی نیت گوینده نشان می‌دهد او می‌خواهد تأکید کند که موافقت فعلی‌اش به معنای هم‌سویی با تصمیمِ اعلام‌شده نیست. از منظر زمینه تاریخی و موقعیتی نیز، جمله حکایت از یک پذیرش مشروط دارد: پذیرشی که بر پایه تعهدات اعلام‌شده شکل گرفته است. 🔹در این چارچوب، معنای جمله روشن است: گوینده با اصل تصمیم موافق نبوده، اما آن را پذیرفته؛ آن هم نه بی‌قید و شرط، بلکه مشروط به تحقق وعده‌هایی مشخص. از جمله اینکه رئیس‌جمهور متعهد شده در برابر زیاده‌خواهی دشمن بایستد و شروط اعلام‌شده را محقق کند. بنابراین، این جمله نه نشانهٔ چرخش کامل موضع است و نه اعلام همراهی بی‌چون‌وچرا؛ بلکه اعلام یک همراهی مشروط است. 🔹گاه در فضای عمومی، برای عباراتی روشن، لایه‌های پیچیدهٔ تفسیری ساخته می‌شود. اما در این مورد، هم فهم عرفی زبان و هم نگاه فلسفیِ حداقلی تأیید می‌کند که پیام ساده است: مخالفت اولیه وجود داشته، پذیرش نهایی صورت گرفته، و این پذیرش بر پایه تعهدات مشخص انجام شده است. بیش از این، خوانش پیچیده‌ای لازم نیست! ✍داود مدرسی‌یان ═✧☫#اندیشکده_مطالعات_نفوذ☫✧═ #وخدابرای_ما_کافیست 🇮🇷 @Anusism 🌐 https://eitaa.com/anusism