🌕 زمینه‌های لازم و پیش‌نیازهای ایجاد مهارت نوشتن در کودکان نوشتن یکی از مهم‌ترین مهارت‌های زبانی است که در دوران دبستان شکل می‌گیرد. این مهارت نه تنها وسیله‌ای برای انتقال افکار و احساسات است، بلکه در رشد شناختی، زبانی و حتی عاطفی کودک نقش مهمی دارد. برای اینکه کودک بتواند نوشتن را به خوبی بیاموزد، لازم است مجموعه‌ای از زمینه‌ها و پیش‌نیازها پیش از آموزش رسمی فراهم شود. ۱. زمینه‌های لازم برای شکل‌گیری مهارت نوشتن 🤏رشد حرکتی: توانایی کنترل حرکات ظریف دست و انگشتان از پایه‌های اساسی نوشتن است. بازی‌هایی مانند خمیر‌بازی، قیچی کردن، نخ‌کردن مهره‌ها و نقاشی به تقویت این مهارت کمک می‌کنند. 🤏رشد زبانی: گسترش دایره‌ی واژگان و توانایی جمله‌سازی از پیش‌نیازهای مهم نوشتن است. قصه‌گویی و خواندن کتاب‌های کودکانه بسیار مؤثر است. 🤏رشد شناختی: نوشتن نیازمند تمرکز، حافظه و درک توالی است. بازی‌های فکری و تمرین‌های حافظه در این زمینه نقش دارند. 🤏رشد عاطفی و انگیزشی: احساس توانمندی و علاقه به نوشتن باید در کودک تقویت شود. تشویق و بازخورد مثبت ضروری است. مهارت‌های ادراکی دیداری و شنیداری: ۱. تشخیص تفاوت شکل حروف، تمیز دادن صداها و هماهنگی بین دیدن و شنیدن اهمیت زیادی دارد. ۲. پیش‌نیازهای آموزشی آشنایی با صدا و شکل حروف از طریق بازی و شعر هماهنگی چشم و دست با تمرین‌های ترسیمی رسم خطوط و الگوهای ساده برای آماده‌سازی نوشتن تمرین‌های دست‌ورزی مانند خمیر‌بازی برای تقویت عضلات کوچک دست ۳. نقش والدین و معلمان نقش والدین و معلمان در پرورش مهارت نوشتن بسیار کلیدی است. والدین باید فرصت‌هایی برای نوشتن آزاد در خانه فراهم کنند. معلمان نیز با روش‌های خلاق و بدون ایجاد اضطراب، می‌توانند اشتیاق نوشتن را در کودکان تقویت کنند. ۴. تمرین‌های پیشنهادی نوشتن حروف با انگشت روی شن و ماسه نقاشی با انگشت یا قلم‌مو نوشتن با خمیر بازی بازی‌های شنیداری و دیکته به صورت بازی مهارت نوشتن حاصل رشد همه‌جانبه جسمی، ذهنی، زبانی و عاطفی کودک است. هرچه این پیش‌نیازها در دوران پیش‌دبستانی و اوایل دبستان تقویت شوند، کودک با علاقه و توان بیشتری وارد مسیر نوشتن خواهد شد. #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir

#صدرا(مجله تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر ) مهارت آموزی از اهداف فراگیر سازی در آموزش و پرورش است. #فیلم_های_آموزشی https://eitaa.com/apfaragir

🎓 رویکردی نو به آموزش برابر، فراگیر و عادلانه. با ما همراه باشید برای آگاهی، پژوهش و تحول در آموزش. https://t.me/apfaragiir https://eitaa.com/apfaragir

#صدرا(مجلهٔ تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر ) ویژگی‌های خلقی و هیجانی کودکان دارای آسیب بینایی ویژگی‌های خلقی و هیجانی کودکان با آسیب بینایی تأثیر زیادی بر رشد شخصیتی، اجتماعی و تحصیلی آن‌ها دارد. 🧠 ۱. ویژگی‌های کلی خلقی کودکان با آسیب بینایی به طور معمول: 🤏احساس وابستگی بیشتری به والدین و بزرگسالان دارند، به‌ویژه در سنین پایین. در ابتدا ممکن است درون‌گرا و محتاط باشند، زیرا محیط را از طریق حس بینایی نمی‌شناسند و احساس ناایمنی دارند. ممکن است تحریک‌پذیرتر یا مضطرب‌تر از همسالان بینا باشند، چون صداها و موقعیت‌های ناشناخته برایشان مبهم است. در صورت دریافت حمایت مناسب، می‌توانند به مرور اعتمادبه‌نفس و آرامش خلقی خوبی پیدا کنند. 💬 ۲. ویژگی‌های هیجانی 🤏به دلیل محدودیت در مشاهده چهره، تشخیص احساسات دیگران (مثل خشم یا شادی) برایشان دشوار است. در نتیجه ممکن است در تنظیم هیجانات و همدلی کمی تأخیر داشته باشند. 🤏اگر محیط خانواده و مدرسه احساس امنیت، تشویق و پذیرش را فراهم کند، این کودکان به طور معمول هیجانات خود را به‌خوبی یاد می‌گیرند و ابراز می‌کنند. 👨‍👩‍👧 ۳. عوامل تأثیرگذار بر خلقیات 🤏1. نگرش والدین: اگر والدین کودک را ناتوان ببینند، اضطراب و وابستگی کودک افزایش می‌یابد 🤏2. تجربه موفقیت: هرچه کودک بتواند کارهایی را مستقل انجام دهد، احساس کفایت و آرامش بیشتری دارد. 🤏3. تعامل اجتماعی: ارتباط با همسالان و مشارکت در بازی‌ها موجب رشد اجتماعی و تعادل خلقی می‌شود. 🤏4. آموزش مهارت‌های زندگی: موجب کاهش پرخاشگری و افزایش تحمل ناکامی می‌شود. 🌱 ۴. ویژگی‌های مثبت قابل تقویت 🤏حساسیت شنیداری و لمسی بالا 🤏قدرت تمرکز زیاد 🤏تخیل قوی 🤏توانایی بالای یادگیری از طریق تجربه و گفت‌وگو 💡 ۵. توصیه‌های تربیتی 🤏از برچسب‌زدن یا دلسوزی بیش از حد پرهیز کنید. 🤏برایش فرصت تصمیم‌گیری و تجربه فراهم کنید. 🤏در موقعیت‌های اجتماعی او را همراهی کنید ولی جای او تصمیم نگیرید. 🤏رفتارهای مثبتش را شفاف و کلامی تشویق کنید (به عنوان مثال «آفرین که خودت مسیر را پیدا کردی»). 🤏از بازی‌های صوتی و لمسی برای رشد عاطفی استفاده کنید. #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir

چهار راهکار برای ایجاد هیجان مثبت در دانش‌آموزان 3️⃣ *یادگیری همیارانه* یادگیری همیارانه شرایطی است که در آن دو یا چند نفر تلاش می‌کنند تا مفهومی را با یکدیگر یاد بگیرند. بر خلاف یادگیری فردی، در یادگیری همیارانه افراد بر منابع و مهارت‌های یکدیگر سرمایه‌گذاری می‌کنند. یادگیری همیارانه، ریشه در مفهوم یادگیری لئو ویگوتسکی به نام "منطقه مجاور رشد" دارد. به‌طور معمول، تکالیفی وجود دارد که یادگیرندگان یا قادر به انجام آن هستند ویا قادر به انجامش نیستند. بین این دو وضعیت، منطقه مجاور رشد است. در این منطقه، مجموعه‌ای از مهارت‌های لازم برای رشد یادگیری به یادگیرنده، توسط یک راهنما ارائه می‌شود. در تعریف ویگوتسکی از منطقه مجاور رشد، اهمیت یادگیری از طریق ارتباطات و تعاملات با دیگران، (نه فقط از طریق کار انفرادی) برجسته می‌شود. یادگیری همیارانه در دستیابی به تفکر انتقادی بسیار مهم است. هنگام کار در یک گروه، افراد می‌توانند اطلاعات بیشتر و سطوح بالاتری از یادگیری را، نسبت به وضعیت انفرادی بدست بیاورند، این امر درهر دو مورد تسهیل‌کننده دانش، (یعنی مربیان) و یاد گیرندگان دانش، (یعنی دانش آموزان) کاربرد دارد. مطالعات نشان داده است یادگیری همیارانه مناطقی از مغز را که مختص پردازش هیجانی و مغز اجتماعی هستند درگیر می‌کند. بنابراین، یادگیری همیارانه شکلی از یادگیری است که با ساختار مغز اجتماعی ما مطابقت دارد. یادگیری همیارانه نتایج مثبت بی‌شماری دارد؛ از جمله: پیشرفت تحصیلی، توسعه مهارت‌های اجتماعی، افزایش همدلی و انگیزه. کارکردن در گروه و به‌صورت مشارکتی باعث می‌شود افراد با دیدگاه‌های متفاوتی از سوی اعضای گروه آشنا شوند و بتوانند دیدگاه‌های مخالف را بپذیرند، مهارت‌های اجتماعی را از یکدیگر بیاموزند و در برابر محدودیت‌های یکدیگر احساس همدلی کنند. دانش‌آموزان در یک محیط یادگیری همکارانه کمتر تمایلی به رفتارهای پرخاشگرانه و مخرب از خود بروز می‌دهند. آنان رفته‌رفته می‌آموزند چطور در مقابل عقاید مخالف تاب بیاورند و توانایی حل مسئله را در خود توسعه دهند. همه این شرایط به ایجاد محیط یادگیری اثربخش می‌انجامد. با این همه، برای تشکیل گروه در یادگیری همیارانه باید ظرفیت‌ها و توانایی‌های افراد در هر گروه مدنظر قرار گیرد و با توجه به این ظرفیت‌ها و احیاناً محدودیت‌ها، اعضای گروه مشخص شوند. همچنین، معلم به‌عنوان ناظر باید بر فعالیت دانش‌آموزان نظارت داشته باشد. #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir