چهار راهکار برای ایجاد هیجان مثبت در دانش‌آموزان 3️⃣ *یادگیری همیارانه* یادگیری همیارانه شرایطی است که در آن دو یا چند نفر تلاش می‌کنند تا مفهومی را با یکدیگر یاد بگیرند. بر خلاف یادگیری فردی، در یادگیری همیارانه افراد بر منابع و مهارت‌های یکدیگر سرمایه‌گذاری می‌کنند. یادگیری همیارانه، ریشه در مفهوم یادگیری لئو ویگوتسکی به نام "منطقه مجاور رشد" دارد. به‌طور معمول، تکالیفی وجود دارد که یادگیرندگان یا قادر به انجام آن هستند ویا قادر به انجامش نیستند. بین این دو وضعیت، منطقه مجاور رشد است. در این منطقه، مجموعه‌ای از مهارت‌های لازم برای رشد یادگیری به یادگیرنده، توسط یک راهنما ارائه می‌شود. در تعریف ویگوتسکی از منطقه مجاور رشد، اهمیت یادگیری از طریق ارتباطات و تعاملات با دیگران، (نه فقط از طریق کار انفرادی) برجسته می‌شود. یادگیری همیارانه در دستیابی به تفکر انتقادی بسیار مهم است. هنگام کار در یک گروه، افراد می‌توانند اطلاعات بیشتر و سطوح بالاتری از یادگیری را، نسبت به وضعیت انفرادی بدست بیاورند، این امر درهر دو مورد تسهیل‌کننده دانش، (یعنی مربیان) و یاد گیرندگان دانش، (یعنی دانش آموزان) کاربرد دارد. مطالعات نشان داده است یادگیری همیارانه مناطقی از مغز را که مختص پردازش هیجانی و مغز اجتماعی هستند درگیر می‌کند. بنابراین، یادگیری همیارانه شکلی از یادگیری است که با ساختار مغز اجتماعی ما مطابقت دارد. یادگیری همیارانه نتایج مثبت بی‌شماری دارد؛ از جمله: پیشرفت تحصیلی، توسعه مهارت‌های اجتماعی، افزایش همدلی و انگیزه. کارکردن در گروه و به‌صورت مشارکتی باعث می‌شود افراد با دیدگاه‌های متفاوتی از سوی اعضای گروه آشنا شوند و بتوانند دیدگاه‌های مخالف را بپذیرند، مهارت‌های اجتماعی را از یکدیگر بیاموزند و در برابر محدودیت‌های یکدیگر احساس همدلی کنند. دانش‌آموزان در یک محیط یادگیری همکارانه کمتر تمایلی به رفتارهای پرخاشگرانه و مخرب از خود بروز می‌دهند. آنان رفته‌رفته می‌آموزند چطور در مقابل عقاید مخالف تاب بیاورند و توانایی حل مسئله را در خود توسعه دهند. همه این شرایط به ایجاد محیط یادگیری اثربخش می‌انجامد. با این همه، برای تشکیل گروه در یادگیری همیارانه باید ظرفیت‌ها و توانایی‌های افراد در هر گروه مدنظر قرار گیرد و با توجه به این ظرفیت‌ها و احیاناً محدودیت‌ها، اعضای گروه مشخص شوند. همچنین، معلم به‌عنوان ناظر باید بر فعالیت دانش‌آموزان نظارت داشته باشد. #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir

صدرا(مجلهٔ تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر ) آموزش و پرورش فراگیر، توجه به نیازها و کیفیت بخشی به آموزش است. #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir

#صدرا( مجله تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر) تفاوت‌های فردی و فراگیرسازی در آموزش و پرورش دانش‌آموزان از نظر توانایی، سرعت یادگیری، سبک یادگیری، هوش‌ها، شرایط خانوادگی و نیازهای ویژه با یکدیگر متفاوت‌اند. آموزش زمانی موفق است که این تفاوت‌ها شناخته و پذیرفته شود. تفاوت‌های فردی یعنی توجه به ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد هر دانش‌آموز تا آموزش برای او قابل فهم و قابل دسترس باشد. بی‌توجهی به تفاوت‌ها باعث افت تحصیلی، بی‌انگیزگی و نابرابری آموزشی می‌شود. آموزش فراگیر رویکردی است که تلاش می‌کند همه دانش‌آموزان از جمله دانش‌آموزان با نیازهای ویژه در یک محیط مشترک و با فرصت‌های برابر آموزش ببینند. در این مدل، معلم روش‌های آموزشی متنوع، تکالیف متناسب، فناوری‌های کمکی و حمایت عاطفی را به کار می‌گیرد تا همه بتوانند یاد بگیرند. پس: آموزش فراگیر، افزایش یادگیری، تقویت عزت‌نفس، کاهش تبعیض و ایجاد عدالت آموزشی را به دنبال دارد. #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir

راهبردهای مداخله ای برای اصلاح رفتار کودکانی که از واژه های نامناسب استفاده می کنند. استفاده از واژه‌های زشت در مدرسه یکی از رفتارهای ناپسندی است که باید با ظرافت، استمرار رویکرد تربیتی اصلاح شود،نه صرفا با تنبیه. 🎯 هدف: تبدیل «حرف زشت» به «حرف درست و محترمانه» از طریق آموزش، الگو و تمرین اجتماعی. 🧩 ۱. مرحله‌ی شناخت و تحلیل رفتار پیش از هر مداخله، مشخص کنید: 🤏آیا کودک می‌داند که واژه‌اش زشت است؟ 🤏هدف او چیست؟ (جلب توجه، تقلید از دیگران، خشم، یا شوخی؟) 🤏در چه موقعیت‌هایی از این واژه‌ها استفاده می‌کند؟ 🤏گاهی دانش‌آموز فقط برای خنداندن دیگران یا شبیه‌شدن به همسالان این کلمات را تکرار می‌کند. 🗣️ ۲. آموزش مستقیم و جایگزینی کلامی 🤏در زنگ انشا، مهارت زندگی یا کلاس پرورشی، درس کوتاهی با موضوع "چگونه مؤدبانه حرف بزنیم" برگزار کنید. 🤏با بازی و نمایش، تفاوت بین «کلمه خوب» و «کلمه زشت» را نشان دهید. 🤏از خود بچه‌ها بخواهید برای هر واژه زشت، یک واژه محترمانه جایگزین پیشنهاد دهند. مثال: به‌جای «خفه شو» → «لطفاً ساکت باش» به‌جای «احمق» → «اشتباه کردی، دوباره امتحان کن» 💬 ۳. الگوسازی و فضای مثبت کلامی 🤏معلمان و کارکنان باید در گفتار خود همیشه آرام و محترمانه باشند. 🤏از شعار یا تابلوی مدرسه‌ای استفاده کنید مثل: «در مدرسه‌ی ما، زبان ما زیباست » 🤏به دانش‌آموزانی که در گفتارشان ادب و احترام نشان می‌دهند بازخورد مثبت و تشویق کلامی بدهید. 🧠 ۴. گفت‌وگوی فردی و بدون تحقیر 🤏با کودک در خلوت و با آرامش صحبت ،کنید. 🤏به او نشان دهید که گفتارش چه احساسی در دیگران ایجاد می‌کند. 🤏از او بپرسید: «اگر کسی به تو این را بگوید، چه احساسی داری؟» سپس با همراهی خودش هدف و برنامه اصلاحی ساده تعیین کنید (به عنوان مثال: «این هفته سعی می‌کنم هیچ حرف زشتی نزنم»). 📋 ۵. تقویت رفتار مثبت 🤏هر بار که کودک گفتار محترمانه دارد، او را با لبخند، جمله‌ی مثبت یا امتیاز تشویق کنید. 🤏می‌توانید از جدول امتیاز "حرف خوب" در کلاس استفاده کنید. 🚫 ۶. برخورد انضباطی متناسب (در مراحل بعد) اگر رفتار ادامه یافت: 🤏تذکر خصوصی و محترمانه بدهید. 🤏در صورت تکرار، اطلاع به والدین با لحن همکارانه («می‌خواهیم باهم کمک کنیم تا گفتارش بهتر شود»).۰ 🤏از کارهای جبرانی تربیتی استفاده کنید نه تنبیه (مثال تهیه‌ی پوستر درباره گفتار نیک). 🤝 ۷. همکاری خانواده در اطلاعیه‌ای کوتاه از والدین بخواهید:🤏خودشان در خانه از واژه‌های محترمانه استفاده کنند. 🤏در برابر گفتار زشت فرزند، فریاد یا تحقیر نکنند بلکه با آرامش تذکر دهند. #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir

#صدرا(مجلهٔ تخصصی توسعه آموزش و پرورش فراگیر ) آموزش مهارت‌های زندگی #راهبردها https://eitaa.com/apfaragir