پویش قرار آخر با آقای شهید🖤 سلام آقای شهید... هرچند جای تو خالی است، اما تبار تو، ریشه در این خاک دارد. فرزند برومندت، آن میراث‌دار آرمان‌های تو، اکنون ایستاده است تا بار گران این مسیر را بر دوش کشد و پرچم برافراشته‌ی تو را نگذارد که بر زمین بماند... ما بی‌پناه نیستیم، چرا که عطر حضور تو را در مسیر او حس می‌کنیم. با این همه، این دل... این دل بی‌قرار ما، منطق نمی‌فهمد. این دل، در این لحظه‌ی وداع، در این ثانیه‌های کش‌دار بدرقه، سرکش‌تر از آن است که آرام بگیرد. ما مانده‌ایم و این دریای بی‌پایان فراق. ما را ببخش اگر پس از رفتنت، تمام واژه‌ها در گلویمان می‌خشکد و بغض، راه نفس را می‌بندد. ما را ببخش که به نبودنت، عادت نمی‌کنیم. ای آقای شهید... ای تمام آنچه از شکوه ایمان داشتیم... این دل خسته، دیگر طاقت این فراق را ندارد. با ما کاری کن. یا برگرد، یا این دل را برگردان...» دانشجوی کارشناسی روانشناسی دانشگاه اراک 🔹امور اجتماعی معاونت فرهنگی و اجتماعی #اثر_ارسالی #شرکت_در_پویش #قرار_آخر_با_آقای_شهید #وداع_با_رهبر_شهید

🕊روزها رفت ‌و ‌فقط حسرت دیدارِ رُخت🕊مانده بر این دلِ یعقوبی ما آقا جان ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌✨ألـلَّـھُـمَــ ؏َـجِّـل ْ‌لِوَلـیِـڪ ْ‌ألْـفَـرَج✨️️ 🎙گوینده و تدوین: زهرا خسروانی فراهانی #امام_زمان_عج #ویدیو_نریشن ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🔖 تهیه شده در کانون رادیو دانشگاه اراک 🔗 https://eitaa.com/radio_arakuf

▪️ بسم الله الرحمن الرحیم ⚫️ با توجه به اینکه پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای اعلی‌الله‌مقامه‌الشریف و شهدای خانواده ایشان سحر گاه جمعه ۱۹ تیرماه دفن شده‌اند، مؤمنین می‌توانند اعمال مستحبی مربوط به شب اول دفن از قبیل صدقه و نماز لیلةالدفن را به امید ثواب پس از اذان مغرب روز جمعه (شب شنبه) هم بجا آورند. 🏴 #باید_برخاست 🖥 Farsi.Khamenei.ir

📑نشریه "ایران‌دید" 🔸شماره۱۷ 🚩🇮🇷باید برخواست 💠به مناسبت برگزاری مراسم تدفین پیکر مطهر امام شهید در حرم امام رضا علیه‌السلام ⬅️عاقبت بخیری ⬅️لا یبایع مثل یزید ⬅️طنین فریاد انتقام ⬅️به ما ایستادن آموخت ✳️معاونت فرهنگی و اجتماعی ❇️واحد نشریات 📲 @arakuf

پویش قرار آخر با آقای شهید🖤 آسمانِ تهران، امروز دیگر آسمان نبود؛ گویی پرده‌ای از آتش بر سرِ زمین کشیده بودند. گرمایِ تابستان، نه با تابشِ خورشید، که با سوزشِ فراقِ او، به کُشندگی می‌رسید.ما از راهی دور، نه با تن‌هایی خسته، که با جان‌هایی لرزان و دل‌هایی سوخته، راهیِ پایتخت شدیم؛ راهیِ وداع با پدری که تمامِ جهان را برای ما ساخته بود و جهانِ ما شده بود. در آن مسیرِ پر از رنج؛ میانِ ازدحامِ نفس‌گیر و راهروهای بی‌پایانِ مترو و در میانِ خفقانِ ترافیک، ما تنها نبودیم. ما با روحِ او در حالِ گفتگو بودیم. با گریه و هق‌هق، در گوشِ او نجوا می‌کردیم: «آقا! ما داریم می‌آییم... تحمل کنید... کمی دیگر که برسیم...» هر لحظه که ترافیک پیش نمی‌رفت، انگار عمرمان ذره‌ذره تمام می‌شد. اشک‌هایمان با عرقِ پیشانی، رویِ زمین می‌ریخت و می‌گفت: ما در راهِ وصالیم، اما راه، بسیار سخت و سوزان است! وقتی بالاخره به نزدیکی‌هایِ مصلی رسیدیم، دیگر جانی در تن نمانده بود. پاهایمان از شدتِ دویدن و از شدتِ اندوه، سنگینی می‌کرد، اما با تمامِ توان دویدیم. دویدیم تا شاید، حتی اگر یک لحظه هم که شده، چشممان به آن پیکرِ نورانی بیفتد و به نمازِ یار برسیم. هنوز خیل جمعیت میان ما با او فاصله انداخته بود، هنوز نتوانسته بودیم او را ببینیم و داخل مصلی برویم، اما حضورِ ما، از هر دیوار و سدی فراتر می‌رفت. حضورِ ما، حضورِ جان بود که در انتظارِ وصال، بی‌قرار بود. و ناگهان... آن لحظه‌یِ مرگبار... آن لحظه‌ای که زمان از حرکت ایستاد. صدایِ "اقامه نماز" در فضا پیچید. گویی آسمان شکافت. ایستادیم. ایستادگیِ ما، ایستادگیِ کسانی بود که با مرگ، پیمان بسته‌اند. و وقتی آن کلامِ جانسوزِ"اللهم انا لا نعلم منه الا خیرا" بر لبانِ آن عالمِ ربّانی جاری گشت، دنیا برای ما سیاه شد. در آن لحظه‌یِ ایستاده، وقتی می‌فهمیم که دیگر آن تکیه‌گاهِ استوار، آن سایه‌یِ امن، دیگر میانِ ما نیست، قلبِ‌مان تکه تکه می‌شود. ما گریه نکردیم؛ ما فریاد کشیدیم! فریادی که از عمقِ سیاه‌ترینِ دره‌هایِ روحِمان برمی‌خاست. گریه‌ای که چنان در میانِ آن گرمایِ سوزان و ازدحامِ عظیم، در تمامِ کوچه و خیابان‌ها پیچید که گویی زمین زیرِ پایمان لرزید. گریه‌ای که نه از سرِ ضعف، که از سرِ بی‌کران‌ترینِ سوگ بود؛ گریه‌ای که فریاد می‌زد: "ای صاحب‌الزمان(عج)، پناهِ ما رفت" اما بدانید... این اشک‌ها، تنها نمکِ جراحتِ ما نیست؛ این اشک‌ها، سوگندنامه‌یِ خونِ ماست! ما در آن مراسم، نه تنها برای وداع، که برای بیعت ایستاده بودیم. حضورِ ما، بیعتِ جان‌ها بود با راهِ انقلاب، با حقیقتِ حق، و با رهبریِ نوظهور و استوار، امام سید مجتبی خامنه‌ای. ما آمدیم تا بگوییم: «آقا! اگر شما رفتید، راهتان در رگ‌های ما، از همیشه سخت‌تر و پولادین‌تر خواهد بود.» و اما... سوگند به آن خونِ پاکی که در میانِ اشک‌هایِ ما، بر خاکِ تهران نشست: ما خونخواهیم بود! ما تا رسیدن به انتقامِ خونِ امامِ شهیدمان، از پا نخواهیم نشست. هر قطره از اشکِ ما، شمشیری خواهد شد برای فرو ریختنِ کینه‌هایِ دشمن. ما راه را ادامه می‌دهیم، نه با اندوهی که ما را زمین‌گیر کند، بلکه با حماسه‌ای که جهان را به لرزه درآورد. ما آمدیم تا بگوییم: خداحافظ ای رهبر... اما بدان که انتقامِ تو، در خونِ ما جاری است، و راهت، تا ابد، با ما، با ما، و با ما خواهد بود! ✍ فائزه بهرامی "دانشجوی رشته الهیات" 🔹امور اجتماعی معاونت فرهنگی و اجتماعی #اثر_ارسالی #شرکت_در_پویش #قرار_آخر_با_آقای_شهید #وداع_با_رهبر_شهید

تارخ گرد ۸:باغ جهان نما باغ جهان‌نما، یکی از زیباترین و آرام‌ترین نقاط شهر شیراز است که با طراحی اصیل ایرانی و پوشش گیاهی انبوه، فضایی بی‌نظیر برای تجربه‌ی آرامش فراهم کرده است. این باغ با داشتن درختان قدیمی، مسیرهای پیاده‌روی دلپذیر و فضایی سرسبز، پناهگاهی بی‌همتا برای علاقه‌مندان به طبیعت در دل شهر است.قدم زدن در میان سایه‌سار درختان بلند این باغ و تماشای تلاقی هنر معماری با زیبایی‌های طبیعی، تجربه‌ای لذت‌بخش برای هر گردشگری است. جهان‌نما نه تنها یک فضای سبز شهری، بلکه بخشی از هویت و زیبایی‌شناسی فضای سبز شیراز محسوب می‌شود که هر بازدیدی از آن، حسی از تجدید حیات و آرامش به همراه دارد. تور مجازی باغ جهان نما: https://omid360.com/iran/shiraz/jahan-nama/ کانون گردشگری دانشگاه اراک: https://eitaa.com/araku_gardeshgari #ایرانگردی

▪️اثر ارسالی در پویش قرار آخر با آقای شهید 🥀«قرارِ آخر»🥀 رفتی و در کوچه‌هایِ شهر، عطرِ تو جاری‌ست نامِ تو در جانِ این دیوارها، بیدار مانده‌ست بعد از تو، بارِ این رسالت بر سرِ دوش است در سنگرِ ما، آتشی از عشق، سرشار مانده‌ست ای «آقای شهیدِ» خدمت، ای آیینه بر دست! ما خیلِ دانش‌پژوهان، پایِ این میثاق هستیم در «قرارِ آخر» خود با تو، پیمان بسته‌ایم ما وارثانِ راهِ آن خورشیدِ مشتاق هستیم در کلاسِ درس، مشقِ غیرت و ایثار داریم خط به خط، با نامِ تو در قلبِ خود، مشقِ وطن دانشگاه از طنینِ گام‌هایت، زنده مانده‌ست تو رفته‌ای، اما به خونت، زنده ماند این انجمن رفتی ولی این «قرارِ آخر» نیست، آغاز است ما راویانِ جلوه‌یِ پُرشورِ بصیرت باشیم تا آخرین منزل، برایِ اعتلایِ این خاک ما وارثانِ آیینِ این عشق و خدمت باشیم ✍ زهرا کمانی (دانشجوی رشته علوم و مهندسی باغبانی. دانشگاه اراک) 🔹امور اجتماعی معاونت فرهنگی و اجتماعی #اثر_ارسالی #شرکت_در_پویش #قرار_آخر_با_آقای_شهید #وداع_با_رهبر_شهید

دیدار ما به ظهور حضرت حجت ….(عج) کانون فرهنگی هنری فیلم و عکس @movie_photo_arakuf