مغزم، مغزم درد می‌کند از حرف زدن. چقدر حرف زده‌ام. چقدر در ذهنم حرف زده‌ام. خروار خروار حرف با لحن و حالت‌های متفاوت، مغایر، متضاد و... گفته‌ام و شنیده‌ام، خاموش شده و باز برافروخته‌ام، پرخاش کرده و باز خوددار شده‌ام، خشم گرفته‌ام و لحظاتی بعد احساس کرده‌ام چشمانم داغ شده‌اند و دارند گر می‌گیرند، مثل وقتی که انسان بخواهد اشک بریزد و نتواند !

_

وقتی چیزی من را رنج می‌داد، درمورد آن با هیج کس حرفی نمی‌زدم؛ خودم درموردش فکر می‌کردم، به نتیجه می‌رسیدم و به تنهایی عمل می‌کردم؛ نه اینکه واقعا احساس تنهایی بکنم. فکر میکردم که انسان‌ها در آخر باید خودشان، خودشان رو نجات دهند. #عکس‌نوشت

لذتی بالاتر از این نیست که کسی را بیابی که جهان را مثل تو ببیند؛ اینگونه می فهمیم که دیوانه نبوده‌ایم(:

_

God Is For You , Even When It Feels like Nobody Else Is. خدا برای توست، حتی زمانی که احساس می کنی هیچ کس دیگری نیست . #شایدبیو

_

آدمها بالاخره یک روزی یک جایی، در یک لحظه تمام میشوند...! نه که بمیرند، نه! روزی میرسد که نسبت به همه چیز بی تفاوت می‌شوند... به آن روز می‌گویند: "پیری" . آن روز، ممکن است برای برخی پس از سی سال از اولین روزی که پا به این دنیا گذاشته اند؛ فرا برسد و برای برخی پس از هشتاد سال هم هرگز اتفاق نیفتد. این دیگر به چگونه تا کردن زندگی با انسان‌ها بستگی دارد...