@mer30tv4_5987662655232422970.mp3
زمان:
حجم:
4.1M
صبح 13 اسفند
سلام 😍
صبح زیباتون بخیر 🌹🌹🌹
روز خوبی داشته باشید❤
https://eitaa.com/archive7_8_9
🔴 کتابگویای عربی نهم 🔴
درس 1
roshd.ir/909-1
درس 2
roshd.ir/909-2
درس 3
roshd.ir/909-3
درس 4
roshd.ir/909-4
درس 5
roshd.ir/909-5
درس 6
roshd.ir/909-6
درس 7
roshd.ir/909-7
درس 8
roshd.ir/909-8
درس 9
roshd.ir/909-9
درس 10
roshd.ir/909-10
https://t.me/soal10
#درخواستی
فصل12-علوم نهم-98 (2) (1).pdf
حجم:
4.7M
علوم نهم - فصل دوازدهم ویژه
📗جزوه، نکات و نمونه سوالات فصل دنیای گیاهان خط به خط با کتاب درسی
تفاوت های کنایه و ضرب المثل
🔽🔽🔽🔽
۱- کنایه اغلب شکل مصدر دارد
به عبارتی کنایات، فعل هایی هستند که در جایگاه گزاره ی جمله قرار
می گیرند و نهاد می خواهند.
مثال: «دست از پا خطا کردن» که در جمله ی کامل به همراه نهاد
می آید: علی هنگام رانندگی، دست از پا خطا میکند. در حالی که اغلب مثل ها خود جمله ی کامل هستند.
۲- کنایه ها اغلب جنبه ی پند و اندرزی ندارند ولی مثل ها اغلب دارای نصیحت و پند هستند چرا که حاوی نکات اخلاقی هستند.
۳- مثل ها ؛ ریشه، سرگذشت و داستان و قصه ی تاریخی در پیشینه ی خود دارند ولی کنایه ها ندارند.
۴_از کنایه ها مفهوم دور آن مورد نظر است ولی در مثل ها اغلب مستقیم به
معنی آن اشاره می شود.
۵_ ممکن است در ساخت مثل، یکی از واژه های اصلی، کنایه باشد اما هیچ گاه کنایه به طور مستقیم مثل به شمار
نمی آید.
۶_ اغلب مثل ها موسیقی درونی و بیرونی، رسایی دارند اما کنایات فاقد آن هستند.
۷_ همه ضرب المثل ها در زبان فارسی، کنایه شمرده می شوند،
اما، همه کنایه ها، ضرب المثل نیستند.
۸_ کنایه ها، یا در قالب ترکیب است یا در قالب جمله :
ترکیب؛
دندان گرد( حریص و طماع)
دم بریده ( زرنگ و ناقلا)
سر به مهر ( دست نخورده)
پاک باز ( عاشق صادق)
جمله ؛https://eitaa.com/archive7
هنوز از دهن، بوی شیر آیدش
(هنوز کودک است)
روی فلانی، زرد شد ( مریضی و ناشادی)
پرنده پر نمی زند ( ساکت وخلوت است)
روی فلانی، سرخ شد( شادابی و سلامتی
و نیز؛ شرمندگی و خجالت)
اصطلاحات رایج زبان عربی برای زائرین به کمک این اصطلاحات در سفرهای زیارتی مشکلی برای صحبت نخواهید داشت و مکالمهها را میتوانید بفهمید.
جواز، پاسپورت: گذرنامه، پاسپورت
جوازات: گذرنامهها
أرید: میخواهم
وِین؟: کجاست؟
وِینِ المَرافِق الصَّحیَّة؟: سرویس بهداشتی کجاست؟
إنْطِنی جَوازَک.: گذرنامهات را بده.
خلّی أشُوف.: بگذار نگاه کنم. بگذار ببینم. أرُوح.: بروم.
تِریدِ الباص لُو کَیّة؟: اتوبوس میخواهی یا ون؟
عَشِر – عَشرتالاف: ده هزار دینار، 10
لا، باهِز: نه، گرونه.
إلْنَجف: به نجف
إشگَد؟ إشگد الأجرة؟: کرایهاش چقدر است؟ چقدر میشه؟
زِیَن: خوبه
إهوَای، کِلَّش، باهز: خیلی گرونه.
جَماعَتْکُم، چَم نفرات؟: گروهتان چند نفر است؟
سایِق: راننده
بَوّابَة: گیت، ورودی، دروازه
عَرَبانة: گاریچی، ارابهکش
حَقْبَة: کیف، کوله
ألْجَو حار، حار: هوا گرم است.
شَغِّلِ الْمُکَیِّف: کولر را روشن کن.
إهْنا، إهناک: این جا، آن جا
ضَیَّعِت: گم کردم.
لِیَش؟: چرا؟
مَافْتَهِم، مَفتَهم شِتگول: نمیفهمم. نمیفهمم چی میگی.
اهلا و سهلا: خوش آمدی.
مو مشکل: مشکلی نیست.
شنو؟: چی؟
اهل: خانواده
اَکِل: غذا
آنی افتهم: من میفهمم.
فلوس: پول
جامع: مسجد
اشلُونِک؟: حال شما چطور است؟ (مذکر)
إشلونِچ؟: حال شما چطور است؟ (مؤنث)
فی اَمانِ الله: در امان خدا، خداحافظ.
جوعان: گرسنه
تعبان: خسته
وین الحَرَم؟: حرم کجاست؟
غالی: گران
مَلابِس: لباس
صَعُب: سخت