اما ما بودیم که به اصفهان همیشه سبزی که خاکستری شده بود عطر سبزی دادیم؟ یا اصفهان دلش به حالمان سوخته بود و خواست به اسم خودمان بزنیمش؟ مهم نیست. در هر صورت ما همیشه بهار خواهیم ماند. مگر درخت های بهاری مریض نمی‌شوند؟ البته وقتی خون جلوی چشمانم را و درد تمام پاهایم را اسیر زمین کرده بود من دویدم. من برای اصفهان دویدم. گویا دردمزمنم کمی ناشناخته است. هرچند، اهمیت چندانی ندارد.

اگر کمی بیشتر برایت بدویم، قول می‌دهی خوب شوی؟ ما همه از درد کشیدن های تو به این روز افتادیم. وگرنه که ما آدم مریض احوال شدن نبودیم.

می‌پرسی پس درد های خودمان چه؟ میدانی من نمی‌خواهم شعار گونه با تو صحبت کنم چون تو از همه به من نزدیک تری. اما ببین، راستش را بخواهی تو که خوب باشی، تو که سبز باشی، تمام آدم های چهارباغ سبز خواهند شد.

میدانی اصفهانم؟ اینها مارا خل‌وضع خطاب کردند. خب ایرادی ندارد‌. ما گفتیم از عشق تو مجنون شدیم. معشوق زیبا روی ما. قصد نداری دستی به رویت بکشی؟ تورت‌ را کنار بزنی؟ مارا در آغوش بکشی؟ دروازه شیراز را، کاوه را، چهار راه پلیس را، مبارکه را و تمام بچه های کوچک و بزرگت را درمان کنی؟ ما مثل همیشه همه کنارت خواهیم بود. بلند شو. وخسا.🎀

شما ببین خاورمیانه(غرب آسیا) چیه که انفجار و شهادت چندنفر نه‌تنها اعلام جنگ نیست بلکه نقض آتش‌بس هم نیست

کاش عینکی بودم

اینا واقعا مسخره تر از این حرفان

همشو تو طاقچه تست کردم