نمیدونم بعضیا خیلی خوب نقش بازی میکنن یا واقعا آدم میتونه توی یک سال کلی تغییر کنه

شاید تغییر نکرده شاید از این رو به اون رو شدنش به خاطر احساسات و هیجانات زود گذر و یا تشویق و ترغیب دیگرانه

حواسمون باشه در زمانی که در حالت عادی سپری نمیکنیم حرکات ناگهانی و بزرگ نزنیم و تصمیم های مهمی برای زندگی مون نگیریم... #تلنگری_برای_خودم

اما شاید هنوز بعضی از آدم ها این حقیقت رو فراموش‌ نکردن... مثل حکایت امروزم:)

اهم اهم لطفا همگی دقت فرمایید پیام ندادن من به شما دلیل بر این نیست که به یادتون نیستم یا فراموشتون کردم نشان دهنده ی اینه که من موضوع جذاب و دلچسبی برای صحبت کردن پیدا نمیکنم وگرنه من بیش از آن که فکر میکنید به شما فکر میکنم و مشتاق صحبت کردن با شما هستم پ.ن: احساس میکنم نیاز دارم این پیام رو فور کنم برای تک تک دوستان و آشنایانم:)

_ارزش چیزی که خلق کرده ام به قدر عمری است که به پاش صرف کرده ام.

و هرچه محبتش بیشتر می شود توقعت بالاتر میرود...

وای ذوق فراوان یکی از رمانتیک های من اینه که یه بچه بغل من رو به همه ترجیح بده امشب خواهرم اومده بود توی بغلم بغل هیچ کس هم نمی‌رفت وقتی میخواستم از ماشین پیاده شم با کلی ناز گذاشتمش روی صندلی ولی کم کم بغض کرد و زد زیر گریه بغلش کردم سرش رو گذاشت رو شونه ام کلی باهاش حرف زدم (با این که اون حرف نمیزنه) تا راضی شد بخوابه روی صندلی آخرشم با کلی ناز باهام بای بای کرد وای خدا جونم چقدر این چند روز دلخوشی های کوچولو برام رقم میزنی. مرسی:)

میدونی ما توقعمون بالا نمیره! ما آدم ها اینقدر از کسی محبت خالصانه و پاک ندیدیم که وقتی یک نفر پیدا میشه و محبت پاکش رو به ما هدیه میکنه، تازه طعم قشنگش میره زیر زبونمون و چقدر ما محتاج این نوع محبت ها هستیم. پس اگر عادت میکنیم به محبت کسی از کمبود های خودمونه. منظور اینه که اطرافیانمون چقدر دریغ کردن ازمون، حتی ساده ترین چیز های زندگی رو.. شاید اینجوری بخاییم تعریفش کنیم بهتر باشه #ارسالی

نوع نگاه کردن هرکس به قضایا متفاوته و همین، این ماجرا رو زیبا و چالش برانگیز میکنه

و من چقدر بچگانه دست و پا میزنم تا بتوانم دقایقی بیشتر با او وقت بگذرانم

میشه الان اون پیشم باشه؟ میشه الان یکی از طرف خدا بیاد بهم بگه کار درست چیه؟ میشه الان یکی اینجا باشه که فقط بغلم کنه منم فقط گریه کنم؟ میشه الان جلوی ضریح امام حسین باشم؟ میشه الان یکی که روانشناس باشه بهم پیام بده ؟ میشه الان شارژ گوشیم پر باشه؟ میشه الان باشگاه فردام کنسل بشه؟ میشه الان یکی توانایی طی الارض رو برای یک هفته بهم قرض بده؟ میشه الان هیچ کس هیچ توقعی ازم نداشته باشه؟ میشه الان یکی بهم اطمینان بده که این آخرین باری نبود که دیدمشون و هنوز قراره زندگی کنیم؟ میشه الان یکی فکر مرگ و مردن و جدایی و این چیزا رو ازم دور کنه؟ میشه الان بهم خبر بدن که مسافرت عقب افتاده؟ میشه الان یکی برام روضه ی حضرت علی اصغر بخونه؟ میشه الان هیچ دغدغه ای نداشته باشم؟ میشه الان یه آرامش الهی به دادم برسه؟