من بعد از پنجاه بار ویس گرفتن و پاک کردن: ولش کن اصلا براش ویس بفرستم که چی

ولی هنرستان خیلی مکان شگفت انگیزیه✨

صفر گرفتن نشانه ی شکست نیست صفر گرفتن یه تلنگره برای بیشتر تلاش کردن

از صبح تا حالا بابتش کلی فشار خوردم اونوقت الان دارم جملات انگیزشی میگم براش:/

اولین صفر این ده سال تحصیلم بود ولی انشاءالله کم کم عادت میکنم بهش😐💔

این منم توی تک تک روابطم با آدما

اولین سوالی که بعد از شنیدن پیغامش ذهنم را درگیر کرد دلیل حضورش در آکواریوم بود چرا آکواریوم آکواریومی که تنگی و محصور بودن را یادآور میشود و در پشت دیوار های شیشه ای زندانی بودن را سختی نفس کشیدن و فشار آب را از درون آکواریوم داشت بازی فوتبال را توصیف میکرد فوتبالی که تشبیهش میکرد به تقدیر و زندگانی او که فوتبال را با جزئیات تعریف می‌کرد و هر لحظه اش را خیلی ظریف با زندگی پیوند میزد، حضورش در آکواریوم هم حتما دلیل و مفهومی داشت همان طور که در پس کلمه کلمه جملاتش مفهموی عمیق بود آکواریوم برای او دنیایش بود انگار هرچه میخواست در همان آکواریوم بود بجز اکسیژن او می‌توانست همه چیز را ببیند در مورد هر چیزی صحبت کند زنگ بزند و وقتی جواب ندادم پیغام بگذارد حضورش در آکواریوم شبیه همین حضور ما بود در دنیا با این تفاوت که او می‌دانست که زندگی تنها در آکواریوم خلاصه نمیشود می‌دانست بیرون از آکواریم زندگی چگونه است میدانست برای زنده ماندن باید به سطح آب برود هوای تازه ای تنفس کند و بعد برگردد ما هم هرکدام برای خود آکواریومی ساخته ایم آکواریومی از جنس افکار و مملو از احساسات آکواریومی که تنها مختص خودمان است و زاویه دیدی که هیچ کس جز ما تجربه اش نمی‌کند اما ما اینها را فراموش کرده ایم فراموش کرده ایم که زندگی تنها در این آکواریوم خلاصه نمیشود که همه از آکواریوم ما پیرامون را نمینگرند که باید هرازچندگاهی آکواریوم را تمیز کنیم که نیاز است برای اکسیژن گرفتن به سطح افکار برویم و از هوای بیرون از آکواریوم توشه ای بگیریم برای ادامه دادن که زندگی بیرون از آکواریوم زیبا تر است

در شرح #راديوآكواريوم

یکی از دشوار ترین لحظه ها وقتیه که داری از درون زجه میزنی اما نباید کسی اشک هات رو ببینه