آنها زن زیبا را برنو می نامیدند ،
زن بلند قد را نیز برنو می گفتند .
مشخص نبود زن را بیشتر دوس داشتند یا برنو را؛
ولی هر مرد بدنبال دو برنو بود،برنوئی بر دوش و برنوئی بر آغوش.
بخوان از چشم های لالِ من، امروز شعرم را
که فردا از منِ دیوانه، دیوانی نمیماند.
᎒ 𓂃☁️ ׅ
https://eitaa.com/joinchat/1647773203C27080e3da7