مو اَ بوشِهر میروم سی هَمیشه
کِسی آنجا دِلِش سیم تنگ نمیشه
آی بِرنو کوتا بِرنو بلند برنو میونه
غربتیم کِردین تو شهر خوم که شُدوم دیوونه
بِرو ووسو خِلاصوم کو
یا بُکُشوم یا وی بروم با خوم تو جَنگُم
دلم برای این وطن سوخت.
دلم برای مردان و زنان وطن سوخت.
آه از حماقت برخی از این مردان و زنان.