تـه قـلـبـم هـیـچـی نـمـونـده؛
نـه ذوقـی، نـه شـوقـی، نـه امـیـدی!
هـیـچـیِهـیـچـی، انـگـار مـن دیـگـه مـن قـبـلـا نـیـسـت،
مـن قـبـلـا خـیـلـی آدم خـوشـحـال تـری بـودم:)
به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد!
عجب از محبت من که در او اثر ندارد!
غلط است هر که گوید که به دل ره است دل را...
دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد !′