نه از خیمهها نوری مانده،
نه از کودکان آرامشی…
فقط باد، میان خاکسترها میگردد
و زینبهر بار که نام حسین را صدا میزند
دشت کربلا دوباره میشکند..
.
وَمَامِندَآبَّةٍفِيالأَرْض إِلاَّ عَلَى اللّهِ رِزْقُهَا,
دل آراما نگارا چون تو هستی, همه چیزی که باید هست ما را..