اقاجان کاش اون عمامه رو سرتون بود..

بزنیـد شبکه۱..

ازکلمه وداع متنفرم💔🙂

جبران نمی شوی حتی به گریه های عمیق خدانگهدارسید علیِ صبورما..

نمیدونم اقای رسولی چجوری میتونه اما من هرکارمیکنم نمیتونم بگم ”فی امان الله”

با تپش قلب و استرس بیدار شدم که مبادا نماز رو از دست داده باشم، من که از تهران دورم... نمی‌خواستم باور کنم، تمام نماز می‌گفتم نه این واقعی نیست، نه، نه، نه... حالا سال‌ها حسرت، به اندازه تمام عمرم دارم، این بار اولین باری بود که نشستم پای تلویزیون ببینم‌تون... اما وقتی نشستم پای تلویزیون که «نماز بر پیکر مطهر»تون بود..

💔

کوه را چطور مي‌توان به روی شانه‌ها تشییع کرد ؟

بگذرد این روزگار تلخ‌تر از زهر و غصه‌تر از غم.

خودمونیم آقا با رفتنت پیرمون کردی:)

اپلود عکسای امروز بمونه برای فردا از امروز فقط همین جمله: به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود..

اقا دیگه برنمیگرده به تهران اقا دیگه تو مصلی برامون سخنرانی نمیکنه اقا دیگه برامون لبخند نمیزنه اقا دیگه به وقت حوادث اسلحه به دست نمیگیره..