از لحاظ جسمی و روحی شبیه شیشه ایَم که از ارتفاع زیاد روش چکش پرت کردن و اون شیشه هم پودرِ خاکشیر شده
وقتی ازَم میپرسَن
بینِ کسی که دوسِت داره و کسی که دوسِش داری کودومو انتخاب میکنی، یکم این پا اون پا میکنم و با بی مِیلی میگم کَسی که دوسِش دارم.
ولی هم من میدونم و هم بقیه که بودن با آدمی که دوستِش داری و دوسِت نداره مرگِه، موندن با کسی که دوست داره و دوسِش نداری هم مرگه...
بین مَرگ و مَرگ نباید دنبالِ زندگی گَشت!