9.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
فیلم بدرقه مرحوم کربلایی عزت اله مهریان ۲۵ سال پیش و پدرانی که آسمانی شدند در این فیلم مشاهده می شوند روحشان شاد و یادشان گرامی
https://eitaa.com/arshiv1362
🍎🍎🍎🍎🍎🍎🍎
سیب سرخی که پیوند نسلها شد؛ احیای یک رسم فراموششده در آقکند
در گذر ایام، گاهی دغدغههای روزمره چنان بر زندگی سایه میافکند که فرصت اندیشیدن به زیباییها و آیینهای اصیل را از ما میستاند. فراموش کردن رسمهای کهن و بیتوجهی به جلوههای شاد زیستن، در بلندمدت پیوند ما را با هویت فرهنگیمان کمرنگ میکند. از این رو، بر آن شدم تا برای فتح بابِ نشاط و یادآوری زیباییهای اصیلِ دیارمان، روایتی از یکی از رسوم پسندیده عروسی در زادگاهم آقکند را بازگو کنم.
چندی پیش توفیق یافتم تا در جشن عروسی دختر دوستی در زادگاهم، آقکند شرکت کنم. این عروسی خوشیمن، فراتر از یک جشن ساده بود؛ یک بازگشت به گذشته و پیوند دوباره با میراثی که گمان میبردیم در غبار زمان گم شده است.
در هیاهوی شادی و موسیقی، ناگهان صحنهای دیدم که گویی زمان را به دههها پیش بازگرداند. داماد (بی)، به رسم کهن دیارمان، برای ابراز عشق و مهر به عروس، سیب قرمز (قیرمیزی آلما) را به رسم دیرینه، به سوی عروس پرتاب کرد؛ گویی سرخیِ سیب، نویدِ عشق، برکت و آغازِ زندگیای مشترک بود. دیدن این صحنه، حسِ شیرین و دلنشینی از تماشای یک سنتِ کهن، جانم را تازگی بخشید. این همان رسم سیباندازی است؛ آیینی که در باور پیشینیان ما، نه صرفاً یک عمل نمادین، که دعایی برای شیرینی زندگی و نشانی از تداوم مهر و محبت زوجین بوده است.
مدتها بود که این رسم نیک در آقکند به فراموشی سپرده شده بود و کمتر کسی سراغی از آن میگرفت. اما دیدن این جوان که با افتخار به سنت اجدادیاش پایبند بود، نشان داد که ریشههای ما در خاک فرهنگ این سرزمین، هنوز زنده و پویاست. احیای این رسم، تلنگری بر ذهن ما بود. فرهنگ، مجموعهای از همین لحظات است؛ از همین سیبهای پرتابشده، از همین رنگهای بویاقچیها که دربارهشان پیشتر در کانال نوشتم و از همین سنتهای ساده اما پرمعنا.
این عروسی خوشیمن، تنها پیمان یک زوج نبود، بلکه پیمانی دوباره با هویت بود. به یمن این پیوند فرخنده، دست به دعا برمیداریم و برای این عروس و داماد عزیز و تمامی زوجهای جوانی که به تازگی زندگی مشترک خود را آغاز کردهاند، عمری سرشار از عشق، آرامش و سلامتی آرزو میکنیم. امید که خانههایشان همواره گرم، سفرههایشان پربرکت و پیمانشان تا همیشه پایدار بماند. باشد که این سیب سرخ مهر، سرآغاز بازگشت بسیاری از سنتهای فراموششده شهرمان باشد.
✍اکبرپرندی