ما جاماندگان اربعینیم؛
نه از راه، که از خویش جا ماندهایم.
کاش حسین(ع) نگاهش را از ما نگیرد؛ شاید دلهایمان، پیش از قدمهایمان، به کربلا برسد...
#بخش_دوم
📸 حنانه پاپی
۱۰مرداد۱۴۰۵/ خرمآباد/ پیادهروی جاماندگان اربعین
اینجا چراغی روشن است...
🆔 @artlorestanir
18M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
#ببینید
🎥 نماهنگی زیبا از پیادهروی جاماندگان اربعین
لرستان| خرمآباد 🇮🇷
🎞 مهدی سلیمی
اینجا چراغی روشن است...
🆔 @artlorestanir
حوزه هنری لرستان
🔸 هزاران خامنهای
مرز را زده بودند، عراق را زده بودند و زائران امسال کمتر که هیچ، بیشتر هم شده بودند.
وقتی معلوم شد در لیست زائرین امسالم، دوستانم به شوخی گفتند «شهید میشوی» و یکی دو نفر پرسیده بود «ضروری است؟» بود؛ ضروریتر از آب و غذا و هوا. با آب و غذا آدم زنده میماند و با حسین (ع) زندگی میکند. فارغ از اهمیت اربعین و نماد بودنش و چه و چه میخواستم زندگی کنم.
و چه قدر آدم که زندهاند و زندگی نمیکنند...
خداراشکر از شلوغی زائرین، ماشین به زور گیر میآمد و چه در رفت و چه در برگشت با مکافات وسیله گیرمان آمد. به هر طریق به خانه پدری رسیدیم؛ نجف. صف زیارتش آنقدر طولانی بود که هرگروه که جلوتر میرفت ما مینشستیم تا نوبتمان بیاید.
از همان جا شروع شد. از «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» که قطع نمیشد تا پوسترهای رهبر جدیدیمان با جملات «انا علی العهد» بر روی آن. زائران، اجتماعات را با خود به صف زیارت نجف هم کشانده بودند. اما نه! کمی قبلتر بود. روی پلههای برقی حین ورود به شهر نجف که « لبیک یا خامنهای» را سمت چپیها میگفتند و سمت راستیها تکرارش میکردند. دیدن ویدئوهای آپلود شده از اجتماعات هم میان گرمای عراق و «امشی امشی» عراقیها قوت قلب بود.
اصلا اربعین امسال یک چیزیش میشد. رنگ و بوی یک عزای بر دل نشسته را داشت. بچههای کاروان عکس رهبر شهید را برای هدیه به عراقیها آورده بودند؛ در پیادهروی به سمت کربلا، هدیه میدادند و عراقیها تصاویر را بالای سر میبردند.
موکبهایی که عکس شهدا را داشتند هم کم نبودند، موکبهایی که کنار قاب فرماندهان بزرگ کوله صورتی داشتند! آنقدر همه جا پر از او بود که حتی روی کلمنهای آب هم نقش «رهبر شهید» خورده بود. در حرم ارباب هم، قصه باز قصه خادمش بود. باز «لبیک یا خامنهای»ها بود که در حرم امام حسین(ع) میپیچید.
امسال که زودتر از همه ما به حرم رفت، هزار هزار نفر در این مسیر به نیت رهبر شهید قدم برداشت.
بعضی انسان ها تکثیر میشوند در طول زمان و مکان. نسلها از بشر میآید و میرود و تنها نامی که میماند، نام آنهایی است که وصل به حسیناند.
مثل او...
مثل شهید سید علی خامنهای.
🔹 فاطمه بازگیر
اربعین۱۴۰۵
اینجا چراغی روشن است...
🆔 @artlorestanir