eitaa logo
اســــاس
233 دنبال‌کننده
193 عکس
34 ویدیو
39 فایل
گفتمان ساز حقوق عمومی برای زیست بوم ایران اسلامی https://ble.ir/asaas_discourse Instagram.com/asaas_discourse1 twitter.com/Asaas_discourse Telegram.me/Asaas_discourse
مشاهده در ایتا
دانلود
📝 اَساس‌نوشت 📌از کوره حوادث تا اقتدارِ حق: تجلیِ امتِ آگاه امت، سیاهی لشکر نیست. توده‌ای منسجم، آگاه و آزاد و بصیر است که از تلخ و شیرین درس‌ها آموخته و از کوره حوادث طاقت‌فرسا سرافراز به در آمده و همسو با امام خود طريق رشد را می‌پیماید و دستاوردهای ملموس می‌طلبد و به کمتر از تنبيه متجاوز، دریافت غرامات و برچيده شدن سایه جنگ راضی نمی‌شود. فراتر اینکه، در انتظار برآمدن قالب‌های به‌روز و تأثیرگذار برای خویش در ساخت سرنوشت جامعه اسلامی است. 🌐مطلب مرتبط🌐 ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
📝 اَساس‌نوشت 🔄 نهضتِ مستمر؛ چرخه‌ی تحقق اهداف نهضت انقلاب اسلامی نه صرفاً باهدف ایجاد حکومتی اسلامی، بلکه با عنایت به یک «حکومت اسلامی» بود که توانست مردم مسلمان را حول محوری واحد نماید و با پذیرفتن نقش و انقلابیِ «جمعی» به پیروزی برساند. بر همین اساس تا حصول یکایک آن ثمرات و نتایج که امری مستمر، تدریجی و نسبی است، هیچ‌گاه کار انقلاب و وظیفه انقلابی مردم خاتمه نیافته است. دقیقاً همان روزی که مردم با تصور اتمام مأموریت انقلابی خود صحنه حکومت‌داری را ترک نمایند، زاویه‌ها و انحرافات از اهداف انقلاب شدت می‌یابد و البته راهکار بازگشت به مسیر نیز همین ایفای نقش انقلابی، متناسب با شرایط موجود است. 🌐مطلب مرتبط🌐 ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
📝 اَساس‌نوشت ❗️مردم؛ نه تماشاگر، بلکه پیشران در حکومت اسلامی مبتنی بر مردم سالاری دینی، قطعاً نبود سازوکارهای لازم جهت مردمی، مانعی بسیار جدی برای اثرگذاری به‌حساب می‌آید. اما مانع جدی‌تر و باوری است که در پی آن مردم دیگر برای خود نقشی اساسی در پیش برد و تحقق اهداف و آرمان‌ها قائل نیستند و دیگر خبری از روحیه انقلابی بیدارگرِ بیداد‌ستیزِ عمل‌گرا و آگاه نیست. درحالی‌که نسل انقلاب هنوز در میان جامعه ما نفس می‌کشد و حقیقتاً زمان معتنابهی از آن دوران سپری نشده است. 🌐مطلب مرتبط🌐 ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
📍 تیشه به ریشه؛ تأملات اساسی بر انهدام نظم حکمرانی فضای مجازی ⬇️ بخش اول ⬇️ در فرهنگ حکمرانی ایرانی، هرگاه با پدیده‌ای پیچیده یا مجموعه‌ای از چالش‌ها روبرو می‌شویم، راه‌حل نخست، «تشکیل ستاد» است. این رویکرد، که در مواجهه با بسیاری از مسائل گرفته شده است، در حوزه خطیر «فضای مجازی» نیز خود را نشان داده است. «ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی» مصداق بارز این رویکرد است؛ ساختاری که ظاهراً برای ایجاد هماهنگی در حوزه‌ای چندوجهی و حل موازی‌کاری‌ها و تشتت در میان دستگاه‌های متعدد، بنیان نهاده شده است. اما پرسشِ اساسی که مطرح است، این است که آیا مسئله صرفاً «کمبودِ ستاد» است، یا اینکه «جایگاهِ حقوقی و معماری کلان نهادی» در این حوزه، خود نیازمند بازنگری و شفاف‌سازی است؟ در مورد «فضای مجازی»، ماجرا بسیار فراتر از یک تقسیم کارِ اداریِ صرف است؛ زیرا این حوزه، از ماهیت و اقتضائات خاصی برخوردار است که آن را از سایر حوزه‌های حکمرانی متمایز می‌سازد. بیش از یک دهه پیش، نظام حکمرانی جمهوری اسلامی ایران، با درک عمق راهبردی فضای مجازی و چااش پراکندگی تصمیم‌گیری‌ها و تشتت میان دستگاه‌ها، گامی فراتر از تشکیل ستادهای اجرایی برداشت. «شورای عالی فضای مجازی» و «مرکز ملی فضای مجازی» با حکم صریح مقام رهبری تأسیس شدند. فلسفه این تصمیم آن بود که فضای مجازی نه صرفاً یک «بستر فنی» یا «ابزار ارتباطی»، بلکه عرصه‌ای است که به‌طور هم‌زمان، ابعاد حیاتیِ «امنیت ملی»، «فرهنگ عمومی»، «اقتصاد دیجیتال» و «حقوق شهروندی» را در خود جای داده است. لذا، سیاست‌گذاری کلان در این حوزه، نیازمند نهادی «فراقوه‌ای» بود تا از نوساناتِ سیاسی دولت‌ها و رقابت‌های ساختاری مصون و چشم‌اندازی بلندمدت و پایدار را ترسیم کند. در چنین چارچوبی، ظهورِ «ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی» پرسش‌های جدی و چندلایه‌ای را مطرح می‌کند: ۱. نسبتِ دولت با ساختار فراقوه‌ای: وقتی نهادی چون «شورای عالی فضای مجازی» با حکم مقام رهبری تأسیس شده و جایگاه حقوقی آن در هرم هنجاری نظام حقوقی کشور تثبیت گردیده است، ایجاد ساختاری جدید، به‌ویژه توسط قوه مجریه، که عملاً کارویژه‌های آن با ساختار پیشین همپوشانی داشته یا در عرضِ آن قرار گیرد، از منظر حقوق عمومی محل نقد است. در دانش حقوق عمومی، حتی مداخله در ساختار یک نهاد قانونی عادی نیز نیازمند مبنای صریح و قانونی مشخص است؛ حال آنکه شورای عالی، در سطحی فراقوه‌ای و با استناد به اختیارات رهبری تأسیس شده است. ۲. ابهام در عنوان «رئیس شورای عالی امنیت ملی»: نکته دیگری که بر ابهامات حقوقی این مسئله می‌افزاید، ذکر عنوان «رئیس شورای عالی امنیت ملی» در ذیل حکم انتصاب مسئول این ستاد است. این عنوان، بلافاصله این پرسش را به ذهن متبادر می‌کند که آیا تشکیل این ستاد، مبتنی بر «مصوبه» شورای عالی امنیت ملی بوده است؟ اصل ۱۷۶ قانون اساسی، جایگاه این شورا را تبیین کرده و مقرر می‌دارد که مصوبات آن تنها پس از تأیید مقام رهبری، اعتبار اجرایی می‌یابند. یعنی حتی اگر چنین مصوبه‌ای در شورا وجود داشته باشد، فرآیند حقوقی کامل آن (تصویب در شورا و سپس تأیید رهبری) باید طی شده باشد. ۳. «بدعت‌های خاموش» و فرسایش نظمِ حقوقی: در غیاب یک مصوبه شفاف و رسمی، و یا حتی اگر مصوبه‌ای وجود داشته باشد اما جزئیات آن منتشر نشود، مسئله «مبنای حقوقیِ صلاحیت» به یکی از پرسش‌های مهم در تحلیل حقوق اساسی موضوع بدل می‌شود. در ساختار شعام، «رئیس شورا» نقش هماهنگ‌کننده و اداره‌کننده را دارد، نه مرجع صدور دستورات مستقل. تصمیمات این شورا، حاصل اجماع اعضاست و در قالب «مصوبه شورا» شکل می‌گیرد، نه ابتکار فردی رئیس آن. بنابراین، صرف عنوان «رئیس شورا» نمی‌تواند مجوزی برای ایجاد سازوکارهای جدید و مستقل از فرآیند شورایی باشد. این وضعیت، مصداق «بدعت‌هایِ خاموش» است؛ بدعت‌هایی که با اقدامات اداری ظاهراً کوچک آغاز شده، و در صورت عدم پاسخ و مواجهه مقتضی نسبت به آن، به تدریج به «رویه موجود» بدل شده و صلاحیت‌های جدید و مغایر قانون در عمل ایجاد می‌کنند. حقوق اساسی، دقیقاً برایِ جلوگیری از چنین «لغزش‌های تدریجی» و «فرسایش نظم حقوقی» طراحی شده است. مرز میان صلاحیت‌ها، نه یک تشریفات صرف، بلکه سازوکاری برای جلوگیری از هرج و مرج ساختاری و سردرگمی مسئولیت‌هاست. هرگاه این مرزها با تفسیرهای موسع، بدعت‌های خاموش، یا حتی «کودتا علیه مصرحات قانونی» جابه‌جا شوند، نظم حقوقی و نهادی نیز به تدریج دچار فرسایش می‌شود؛ فرسایشی که در کوتاه‌مدت شاید محسوس نباشد، اما در بلندمدت به تکثرِ مراکز تصمیم و ابهام خطرآفرین در حدود و ثغور مسئولیت‌ها می‌انجامد. ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
📍 تیشه به ریشه؛ تأملات اساسی بر انهدام نظم حکمرانی فضای مجازی ⬇️ بخش دوم ⬇️ در بخش پیشین، به بررسی ابهامات حقوقی ناشی از تشکیل «ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی» پرداختیم. اکنون، پرسش عمیق‌تری مطرح می‌شود: این اشتیاق برای «ساختارسازی جدید» و «ایجاد ستادهایِ موازی» در فضایی که خود دارای نهادهای کلان و مصوب است، ریشه در کدام واقعیت‌های مدیریتی و سیاسی دارد؟ پاسخ احتمالی، در پدیده‌ای است که می‌توان آن را «سیاست‌زدگیِ کارگزارانه» نامید. «سیاست‌زدگیِ کارگزارانه» به معنای اولویت دادن به منافع کوتاه‌مدت سیاسی، جناحی، بر منافع بلندمدت ملی و راهبردی است. در زمینه فضای مجازی، این پدیده خود را در قالب تلاش برای «قبضه‌کردن حوزه‌های حساس تصمیم‌گیری» و «انتقال وزن تصمیم‌گیری از نهادهای تخصصی و رسمی به حلقه‌های نزدیک به محافل حزبی» نشان می‌دهد. این رویکرد، «تکنوکراسیِ ستادی» و «حکمرانی محفلی» را به جای «حکمرانی خردورزانه و مبتنی بر تخصص» می‌نشاند؛ نه به منظور حل عمیق مسائل، بلکه برای تولید قدرت سیاسی و وزن‌کشی حزبی در فضایی که بیش از هر زمان دیگری بر ادراک جامعه تأثیرگذار است. این مهم، غالباً با توجیهاتی نظیر «نیاز به هماهنگی بیشتر» یا «چابک‌سازی فرآیندها» صورت می‌پذیرد، اما در عمل، منجر به دیوان‌سالاری موازی و فلج شدن تصمیم‌گیری می‌شود. حال آنکه این رویکرد، در حوزه‌ای به نام «فضای مجازی» رخ می‌دهد، حوزه‌ای که امروز «بستر تام و تمام جنگ ترکیبی دشمن» قلمداد می‌شود. وقتی مدیریت فضای مجازی، به جای آنکه بر اساس منطق تخصصی، حقوقی و راهبردی صورت پذیرد، قربانی سیاست‌بازی‌های جناحی و ساختارسازی‌های فاقد پشتوانه حقوقی گردد، دو پیامد ویرانگر اجتناب‌ناپذیر در انتظار خواهد بود: الف. تشتت فرماندهی و از دست دادن ابتکار عمل در نبرد ادراکی: دشمن، امروز با بهره‌گیری از تمام ظرفیت‌های خود، در ابعاد گوناگون فضای مجازی – از شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها گرفته تا پلتفرم‌های محتوایی و حتی زیرساخت‌های فنی – در حال اجرای یک «جنگِ ترکیبی» تمام‌عیار است. این جنگ، لزوماً با شلیک موشک آغاز نمی‌شود؛ بلکه با «تحریف روایت»، «ایجاد شکاف اجتماعی»، «تضعیف سرمایه اجتماعی» و «القای ناامیدی» پیش می‌رود. در چنین میدانی، «انسجام نهادی» و «فرماندهی واحد» نقشی حیاتی ایفا می‌کند. اما سیاست‌زدگی کارگزارانه در این عرصه، که منجر به تشکیل ستادهای موازی و تکثر مراکز تصمیم می‌شود، دقیقا برخلاف این نیاز راهبردی عمل می‌کند. در حالی که دشمن با یکپارچگی تمام‌عیار در حال کنشگری ست، دستگاه‌های داخلی به جای تمرکز بر دفع تهدید، درگیر «تقابل‌های ساختاری»، «رقابت‌های باندی» و «اولویت‌بندیِ منافع کوتاه‌مدت حزبی و سیاسی» می‌گردند. این وضعیت، عملاً ابتکار عمل را از دست خارج کرده و فضایِ مجازی را به «میدان باز» برای مانور دشمن تبدیل می‌کند. ب. فرسایش شدید اعتماد عمومی و تضعیف سرمایه اجتماعی: در عصر اطلاعات، اعتماد عمومی به عنوان سرمایه اجتماعی، قدرتمندترین اهرم اقتدار و امنیت ملی محسوب می‌شود. وقتی شهروندان، تصمیمات حیاتی حاکمیت در حوزهِ حساس فضای مجازی را ناشی از «بدعت‌های خاموش» و «منازعات پشت پرده» ببینند،اعتمادشان به تدریج رنگ می‌بازد. این وجه از سیاست‌زدگی با دور زدن سازوکارهای قانونی و شفاف، این اعتماد را به شدت مخدوش می‌سازد. اقدامات غیرشفاف و ایجاد ساختارهایی که مبنای حقوقی مستحکمی ندارند، این پیام را به جامعه مخابره می‌کنند که منافع عمومی، فدای منافع گروهی شده است. این امر، نه تنها مشارکت فعال شهروندان در تأمین امنیت فضای مجازی را کاهش می‌دهد، بلکه جامعه را در برابر «جنگ روانی دشمن» آسیب‌پذیرتر می‌سازد. در میدان جنگ ترکیبی، دشمن از همین شکاف اعتماد، بیشترین بهره را می‌برد. نتیجه آنکه راه حل همین است؛ بازگشت به نظم حقوقی برای حکمرانی مقتدر و منسجم. به عبارت دیگر، فضای مجازی، امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند «حکمرانی تخصصی»، «منسجم» و «قانون‌مدار» است. این امر، نه با خلق ستادهای موازی و نه با تفسیرهای موسع از اختیارات، بلکه با «پایبندی دقیق به نظم حقوقی موجود» و «تقویت نهادهای تخصصیِ مصوب و فراقوه‌ای» در این حوزه حاصل می‌شود. با این حال اما، پرسش اساسی و بی‌پاسخ همچنان پابرجاست: «ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی» دقیقاً بر کدام مبنای حقوقیِ مستحکم شکل گرفته و این حکم، با استناد به کدام مصوبه رسمی و با کدام اختیار قانونی مصرح صادر شده است؟ پاسخِ روشن و شفاف به همین پرسش ساده، نه تنها بسیاری از ابهامات امروز را برطرف خواهد کرد، بلکه گامی اساسی در جهت بازگرداندن فضای مجازی به مسیر «حکمرانیِ مقتدر، منسجم و مبتنی بر قانون» خواهد بود و از تبدیل آن به «بستر امن جنگ ترکیبی دشمن» جلوگیری خواهد کرد. ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
🔻ائتلاف امت اسلام حول محور "الله اکبر" 🔻 به حکم آیه کریمه " ان هذه امتکم، امه واحده و انا ربکم فاعبدون" ( اصل ۱۱ ق.ا.ج.۱)مسلمانان، و برادر یکدیگرند و علیه دشمنان اسلام می بایست مصداق آیه شریفه "و اعدو لهم مااستطعتم من قوه"( اصل ۱۵۱ ق.ا.ج.ا) باشند. "امت" از جمله واژگانی است که برای مسلمانان ارمغان اتحاد و وحدت است؛ و در این برهه از تاریخ که رژیم صهیونیستی کودک کش با مشارکت آمریکای جنایتکار با ترفندهای مختلفی از جمله طرح صلح ابراهیم به دنبال سیطره بر قدس شریف و منابع اقتصادی کشورهای مسلمان خاورمیانه هستند، ضرورت دارد که کشورهای اسلامی بیش از پیش به حکم قرآن شریف، را شکل داده و به صورت یکپارچه علیه رژیم صهیونیستی و آمریکا متحد شده، تا من بعد، عزتمندانه حول محور اسلام، مدیریت منابع و امنیت خود را بر عهده گیرند؛ چرا، علاوه بر آنکه قرآن سلطه کفار را بر مسلمین نمی پذیرد( وَلَن یَجعَلَ اللهُ لِلکافِرینَ عَلَی المُؤمِنینَ سَبیلًا) کسی که محتاج منابع مسلمانان هست، غرب و ابرقدرت‌های پوشالی هستند که باید برای تامین نیاز روزمره خود، از جمله نفت، ملتمس مسلمانان باشند. اصل ۱۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با چنین دیدگاهی و در راستای وحدت و ائتلاف امت اسلام در همه امور، مقرر شده است؛ که نیاز به توجه ویژه مردم، اندیشمندان و دولتمردان جهان اسلام برای رسیدگی به امور مسلمانان دارد؛ "من اصبح لایهتم بامور المسلمین، فلیس بمسلم". پیام اخیر مقام معظم رهبری( ذی الحجه ۱۴۴۷ ه.ق مصادف با ۱۴۰۵ ه.ش) به حاجیان بیت الله الحرام و امت اسلام می تواند نقطه عطفی بر ائتلاف و وحدت امت اسلام حول محور "الله اکبر" باشد؛ لذا زیبنده است این ایام( ذی الحجه) به نام "ائتلاف امت اسلام" نام گذاری گردد؛ و دلیل آن، اولا، این است که در این ایام، قلوب مسلمانان بیش از همیشه به یکدیگر پیوند خورده و با رمی جمرات موضع مشترکی علیه جنایتکاران و شیاطین عالم اتخاذ می نمایند و ثانیا، اثر پیام مقام معظم رهبری در این شرایط تاریخی اثر جهانی دارد. در نهایت، این که، وقت آن رسیده که مسلمانان امت اسلام همدلی کرده و به این نتیجه برسند که وعده های آمریکا و اسرائیل سرابی بیش نیست و قدرت و رستگاری مسلمانان حول محور در اتحاد و خرد جمعی آنهاست. ✍🏻 حسن طیبی دانشجوی دکتری حقوق عمومی ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
🍃قله‌ی غدیر؛ الگوی حکمرانی در نظام انقلابی اسلام🍃 در انديشۀ سياسی اسلام به طور عام و به ویژه در مرام فكری شيعه(اماميه)، انديشه‌ورزی سياسی و تشكيل حكومت و اساساً ورود به عرصه سياست با مفهوم كليدی به نحو وثيقی گره خورده است. ولايت امر و امامت امت از مفاهيم ريشه‌دار در ادبيات فقهی و كلامی شيعه است. اصل امامت با گستره وسيع خود، كه مقوله‌ای اعم از حكومت و دولت است، مبنای فلسفه سياسى تشيع به شمار می‌رود. مقوله امامت كه جايگاه خاصی در علم كلام دارد، پیامدهاى فقهى مشخصى نيز داشته است که بخشی از این اقتضائات در ابواب گوناگون کتب و آثار فقهی مانند «حج»، «جهاد»، «زکات» و «حدود» بازتاب یافته است. اصل امامت در مکتب تشیع، تبلور حساسیت و اهتمام حداکثری مکتب به و اجرای قانون است. 🔸هم قانون خدا اجرا بشود و هم درست اجرا بشود. از آنجا که بر اساس اندیشه بنیادین این نظام فکری-عقیدتی، اجرای احکام همه‌جانبه و جاویدان اسلامی و پایبندی به آنها در ساحت فردی و اجتماعی، صراط مستقیمِ نیل به رستگاری حقیقی این جهانی و آن جهانی است، تشریع اصل امامت تمام‌کننده و اکمال‌بخش مکتب و عینیت‌بخش آن است. به مدد اصل امامت، (شریعت اسلامی) به نحو احسن (با امامت امام و حضور و مشارکت امت) اجرا می‌شود. افزون بر این، اصل امامت، توأمان قاعده «نظام‌ساز» و «نظام‌برانداز» است. اقتضای نظام امامت که پیوندی معنادار با اصل دارد، به نحو سلبی طرد نظام‌های حکومتی جائرانه و مقابله با آنها و نپذیرفتن ولایت آنها، و به نحو ایجابی تلاش در مسیر برپایی نظام امامت عدل و پیوستن به آن و پذیرش چنین نظامی است. لذا پایبندی به اصل امامت، نظام عادلانه را می‌سازد و نظام ظالمانه را برمی‌اندازد. انقلاب اسلامی، هم به لحاظ معرفتی و هم سیاسی امتداد پیام غدیر در عصر ماست. خمینی کبیر به یاری مردم مسلمان بپاخاسته، نظام امت و امامت را بر مبنای این آموزه اساسی، در عصر انقلاب اسلامی در ایران زمین بنیاد نهاد. همین پیام تاریخی و ابدی غدیر، با ظرافت خاصی در به‌عنوان يکی از پایه‌های ایمانی جمهوری اسلامی درج شده است "امامت و رهبرى مستمر و نقش اساسى آن در تداو‌م انقلاب اسلام" ✍🏻دکتر حامد نیکونهاد عضو هیأت علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
اســــاس
🔸نقطه‌ی برجسته‌ی شاهنامه؛ این کهن‌الگو🔸 #قسمت_دوم نکته‌ی برجسته در این کهن‌الگو آن است که هر بار ا
🔸چشم اسفندیار: تمثیلی لطیف و البته راستین، از خطای تشخیص جمعی در ساحت عمومی🔸 برای شناخت بهتر شخصیت فردوسی، با رجوع به بیانات می‌توان جایگاه این فرد حکیم را بهتر شناسایی کرد. ایشان در خصوص این شخصیت برجسته فرمودند: «فردوسی، ایران را سروده است. ۱۳۷۲/۰۶/۱۰» در واقع، فردوسیِ در قله، با حکمت و اشرافی که داشت، ایرانیان را به‌نیکی ادراک کرد و نقاط ضعف و قوت آن را به رشته‌ی نظمی منسجم درآورد. یکی از رفتارها و منش‌های جمعیِ هویت ایرانی، در تمثیل چشم اسفندیار صورتگری شده است؛ چشم اسفندیار برای ایرانیان به مثابه پاشنه‌آشیل برای یونانیان است. البته ذکر این نکته لازم است که مقایسه‌ی چشم در برابر پاشنه، اوج غنا و لطافت ادبی تمدن ایران در برابر تمدن یونان را می‌رساند؛ زیرا پاشنه در حضیض‌ترین نقطه‌ی آناتومی بدن انسان قرار دارد و چشم در فوقانی‌ترین نقاط آن. همچنین لطافت و حساسیتی که به هنگام آسیب رسیدن در چشم هست، به هیچ‌وجه در پاشنه احساس نمی‌شود و غلیان احساس خواننده در تیر خوردن چشم بسی بیشتر از پاشنه است. حال، چشم نماد چیست؟ آنچه از ظاهر آن متبادر می‌شود، مراد از این قوه‌ی باصره، داشتن و هوشیاری است؛ همان‌طور که «برخورداری از عنصر بصیرت به مثابه برخورداری از نعمت چشم در انسان است. ۱۴۰۰/۱۰/۱۰» همچنین داستان اسفندیار و رستم نیز خود قرینه‌ی گویای این مطلب است؛ این جنگ، که یک جنگ داخلی بود، به دلیل بی‌بصیرتی اسفندیار انجام گرفت و نوک پیکان را مقابل رستم، یعنی نیروی دلسوز و مؤثر در ساحت عمومی، نشانه گرفت و به تبع آن پهلو به دشمن واقعی نهاد. در واقع، این داستان مشعر این مطلب است که اسفندیارِ رویین‌تن، که هیچ زخمی بر او کارگر نیست، از ناحیه‌ی بصر و بصیرت سخت آسیب‌پذیر است و متوجه دوست از دشمن نمی‌شود؛ چرا که «شناخت دشمن، شناخت دوست، شناخت وسیله‌ای که در مقابل دشمن باید به کار برد؛ این شناخت‌ها بصیرت است. ۱۳۹۳/۰۹/۰۶» این کهن‌الگو به زیبایی به محل آسیب در حیات جمعی اشاره می‌کند؛ در واقع، از هیچ طریقی و با هیچ گزینه‌ای نمی‌توان به این هویتِ روئین خدشه‌ی جدی وارد ساخت، جز از ناحیه‌ی آگاهی و بصیرت. آن‌گاه که خطای جمعی در تشخیص پدید آید، ممکن است رستم دشمن تلقی شود و ضحاک در جای دوست بنشیند، و این خود زمینه‌ی تفوق دشمن را فراهم می‌آورد؛ دشمنی که در همه‌ی عرصه‌ها متوجه روئین بودن این پیکره شده است و امیدوار به گسست در ناحیه‌ی هوشیاری و تشخیص جمعی. «مراقب باشید پهلو به دشمن ندهید. دشمن بیش از آنکه به توانایی‌های خودش امیدوار باشد، به خطاهای ما امیدوار است. به تعبیر رایج فارسی "چشم اسفندیار" را در خودمان ‌کشف کنیم. ۱۴۰۱/۰۳/۰۵» از این منظر، چشم اسفندیار را می‌توان تمثیلی از آسیب‌پذیری در ساحت تشخیص جمعی و خطای عمومی دانست؛ آن‌جا که ضعف در تمییز، عرصه‌ی عمومی را از درون دچار اختلال می‌کند و راه را برای غلبه‌ی دشمن هموار می‌سازد. ✍🏻داوود شاهی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد حقوق عمومی دانشگاه قم ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
📝 اَساس‌نوشت ☑️حضور مردم؛ از ابزارِ مشروعیت تا عاملِ تغییر تاریخ نشان داده است که حضورِ حماسیِ مردم، هرگز محصولِ احساساتِ گذرا یا واکنش‌های واکنشی نبوده؛ بلکه تجلیِ یک از موقعیت است. نباید از این حضور، یک «نمایشِ تزئینی» برای تاییدِ قدرت یا ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به تصمیماتِ «نیمه‌شبی» ساخت! حضورِ مردم، نه برای تاییدِ آنچه که هست، بلکه برای تعیینِ آنچه که باید باشد، در صحنه است. حضورِ مردم، فراتر از حمایت، یک است، نه یک تأییدِ صوری! 🌐مطلب مرتبط🌐 ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
📝 اَساس‌نوشت مسدود کردن کامل 📍جمهوری اسلامی ایران همواره تأکید داشته است که عبور از بخش ایرانی، آب‌های سمت شمال ، مصداق «عبور بی‌ضرر» است. در نظام حقوقی عبور بی‌ضرر، تعلیق عبور و مرور تحت شرایطی خاص امکان‌پذیر است؛ از جمله زمانی که کشور به طور موقت در معرض قرار گیرد، آن اقتضا کند و این تعلیق به صورت محدود، در بخشی از سرزمین، با اطلاع‌رسانی قبلی و بدون تبعیض اعمال شود. اما نکته بسیار مهم آنکه مقررات و نظام حقوقی که ذکر شد، عمدتاً ناظر بر زمان است. در زمان بروز مخاصمه، تعهدات بین‌المللی کشورها (به استثنای موارد خاصی مانند معاهدات مرزی و تعهدات عینی) به حالت تعلیق درمی‌آیند. با توجه به شرایط فعلی و وجود وضعیت مخاصمه در تنگه هرمز، جمهوری اسلامی ایران می‌تواند به طور کامل عبور و مرور را معلق نماید. 🌐مطلب مرتبط🌐 ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
🔍راه عاقلانه برای تأمین امنیت و خاتمه جنگ؛ اخراج متجاوز یا توافق با متجاوز؟ ❗️بازخوانی پیام رهبر معظم انقلاب به مناسبت روز ملی خلیج فارس با شروع زمزمه هایی مبنی بر نزدیک شدن به لحظه امضای یادداشت میان ایران عزیز و دشمن متجاوز، البته در شرایطی که هنوز متن توافق در دسترس افکار عمومی ، بازخوانی پیام مقام معظم رهبری(حفظه الله) به منظور توجه به بایدها و نبایدهای هرگونه توافق، ضروری است. سخنگوی وزارت امور خارجه و وزیر محترم بارها بر تمرکز مذاکرات بر تاکید نموده اند. اما این که خاتمه جنگ به چه معنا است و چگونه تحقق پیدا می کند؟ بدیهی است که خاتمه جنگ به معنای بازگشتن امنیت به کشور عزیزمان است و اگر امنیت بازنگردد، شرایط جنگی تداوم خواهد داشت. مقام معظم رهبری عادت کردن ملت های منطقه خلیج فارس به «سکوت و ذلت پذیری حاکمان در برابر زورگویان و تجاوزکاران» عامل سلطه بیگانگان بر این منطقه عنوان می کنند و «حضور بیگانگان آمریکایی و لانه گزینی و آشیانه کردن آنها در سرزمین های خلیج فارس» را مهمترین عامل ناامنی در منطقه بر می شمارند. کلمات رهبری عزیز نشان می دهد که ریشه ناامنی در منطقه است و تنها راه تامین امنیت، تحقق «آینده ای بدون آمریکا و در خدمت پیشرفت» است. بنابراین دستگاه دیپلماسی برای تحقق هدف خود یعنی خاتمه جنگ باید تمرکز خود را بر تحقق هدف مهم و راهبردی متمرکز کند. روشن است که آمریکا به دست خود و با میل و اراده و در طی یک توافق هرگز تن به این کار نخواهد داد. رهبر معظم انقلاب با تعیین جهت دستگاه دیپلماسی بر اهمیت «هم سرنوشت» بودن ایران با همسایگان حاشیه خلیج فارس تاکید می کنند. ایشان با استناد به امکان ایستادگی در برابر «شیاطین طمّاع» بیان می دارند که در شصت روز گذشته جلوه‌های زیبای صلابت، هوشیاری و مجاهدت دلاورمردان نیروهای دریایی ارتش و سپاه را در کنار غیرت و سلحشوری مردم و جوانان خطّه‌‌ی جنوب ایران عزیز در نفی سلطه‌ی بیگانگان به چشم خود دیدند. علاوه بر این کشورهای همسایه این واقعیت را پوست و گوشت خود دریافتند که پایگاه‌های پوشالی آمریکا تاب و توان تأمین امنیت خود را نیز ندارد، چه‌ رسد به اینکه امیدی به تأمین امنیت وابستگان و امریکاپرستان منطقه توسط امریکا باشد. دستگاه دیپلماسی می بایست این فرصت بی نظیر تاریخی را دریابد و با تکیه بر توان نظامی کشور در ، اخراج کامل آمریکا در منطقه را دنبال کند. این نکته نیز قابل توجه است که امام خامنه ای(حفظه الله) در این پیام و دیگر پیام‌ها، هرگز دشمن خونخوار را مورد خطاب قرار نداده است بلکه کشورهای مسلمان و هم سرنوشت را شایسته گفتگو دانسته و خطاب به ایشان مواردی را مطرح کرده اند و در این مهم برای اهل خرد نشانه هایی است. امام خامنه ای شکر عملی نعمت اعمال مدیریت تنگه هرمز را تنها راه ایمن شدن خلیج فارس می دانند. این امر است که بساط سوء استفاده‌های دشمن متخاصم را از این آبراه برخواهد چید. وعده شیرین ایشان به ملت ایران و ملت های منطقه آن است که قواعد حقوقی و اِعمال مدیریت جدید تنگه هرمز، آسایش و پیشرفت را به نفع همه‌ی ملت‌های منطقه رقم خواهد زد و مواهب اقتصادی آن، دل ملت را شاد خواهد کرد؛ بِاِذنِ الله وَلَو کَرِهَ الکافرون. بازخوانی این پیام مهم و تاریخی نشان می دهد که هر توافقی که جای پایی برای آمریکای جهانخوار در منطقه باقی گذارد فرسنگ‌ها از هدف اعلامی یعنی «خاتمه جنگ» فاصله دارد و و طمع بیگانگان بر خلیج همیشه فارس و کشور عزیزمان را نگه می دارد. ✍🏻 فاطمه سادات نقوی دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه تهران ◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇◇ همراه ما باشید...⚖📜 @asaas_discourse
📝 اَساس‌نوشت مردم مبعوث شده؛ پیش قراول و گزینه ساز حضور مکرر و مستمر مردم مبعوث در خیابانها، کارکردی صرفاً حمایتی ندارد. نمایشی تزئینی برای قدرت‌نمایی هم نیست. اعلام حمایت از هر آنچه خواهد شد و همراهی با هر تصمیمی که نیمه‌شبی اعلام شود هم نیست. این امت برانگيخته شده، کنشگری آگاهانه دارد، چشم‌باز تحلیل می‌کند و چاره‌جوئی و راه‌یابی می‌کند، همبسته با امام خود، آرمان‌ها را پیگیری می‌کند و مانع از دست‌بسته‌شدن امام خود می‌شود. هزینه‌های گرانسنگ مادی و معنوی که در راه عزت و شرافت و کرامت خود نقداً پرداخت کرده را فراموش نمی‌کند و بسیار دقیقتر از برخی سیاست‌ورزان و دولتمردان و تصمیم‌سازان، فضای عمومی و عرصه نبرد را رصد و تحلیل می‌کند و با اتحاد مقدس خویش، به هنگام و هوشمندانه مطالبه گری می کند. فروکاست نقش مردم به تائيد هرآنچه به مصلحت‌ این پیکار تمدنی خوانده خواهد شد، نه با هویت امت مبعوث سازگار است و نه با تربیت ولایی و مشی و منش رهبران انقلاب اسلامی همسو است. 🌐مطلب مرتبط🌐 همراه ما باشید...⚖️📜 @asaas_discourse