فکر کن: عبدالله بن الحسن‌ع فقط یه کودک بود؛ نه زره‌ای، نه شمشیری، نه توان جنگی 😔

فقط دلش طاقت غربتِ عمو رو نداشت :)

از خیمه که دوید بیرون، پاهای کوچیکش روی ریگ‌های داغ کربلا می‌سوخت کربلا رفتی یه بار تو بین الحرمین پاهاتو در بیار اونم وسط ظهر 💔 ببین تحمل می‌تونی ؟ اما انگار پسر برادر چیزی رو حس نمی‌کرد فقط می‌دوید سمت عمو عمو مهم‌تره 🖤

میدونی چی دید؟؟

دید همه رفته‌‌ن دید عمو تنها مونده

همون عمو که شاید بارها اون رو در آغوش گرفته بود؛ همون عمو که براش بابا بود 💔 بعد از حسن بن علی‌ع ..

خودشو رسوند هاااا

ولی دیر رسید 😭

شمشیر بالا رفت . . .

عبدالله فقط یه کار بلد بود 🙃 اینکه خودش رو سپر کنه 💔

دست کوچیکش رو جلو آورد؛

آخ...