ای ساربان! آهسته رو که آرام جانم میرود
وآن دل که با خود داشتم، با دلسِتانم میرود
تنها نکته مثبت تابستون
محرم و صفر بود که بیشتر
برات گریه کردم..
بقیش باخت بوده،همین..
من ماندهام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او
گویی که نیشی دور از او، در استخوانم میرود