بسم الله الرحمن الرحیم 🍃♥️

درباره اهمیت هدف صحبت شد.. ما باید قبل از هر چیزی بدونیم دنبال چی هستیم

بقیه موضوعات نسبت به این موضوع (هدف) فرعی خواهد بود🌸🍃 ان شالله باید به اساسی ترین موضوعات پرداخت که نیاز حیاتی و اساسی ماست و "نیاز حیاتی و اساسی جامعه" است. 🌐🌐 و دو تا اتفاق رو بعدش منتظریم: 👇👇 +یکی اینکه در خودمون یک تحول اساسی رخ بده، +یکی دیگه اینکه در جامعه مون این تحول، انشاالله به چشم بخوره.

بنده تصورم این هست که بسیاری از مؤمنین... درباره ی موضوع هدفی که باید تعیین کنند: یعنی موضوع "تقرب الی الله" که هدف همه ی اعمال است ♻️🔹 دچار یکی دو مورد جهالت یا غفلت اساسی هستند 🔻🔺 👇حالا با شما درمیون میگذارم، شما قضاوت بفرمایید که بنده آیا درست تلقی کردم یا خیر...

اگر کسی دچار این غفلت یا جهالت نباشه و خیلی آدم متوجهی باشه 🌸 اتفاقاً او تلقی اش از چنین بحثی این خواهد بود که 💠 مهم ترین و مفیدترین تذکر حیاتی عمر خودم رو دریافت کردم چون کسی که توجه داره "تذکر" نیاز داره دیگه.. 👈 اینکه براش یادآوری بشه، تقویت بشه

☘️☘️☘️ با اینکه همه ی ما به خدا معتقدیم، ✔️ با اینکه همه ی ما دستورات خدا رو بسیاری از اوقات اطاعت می‌کنیم، ✔️ با اینکه همه ی ما بسیاری از معاصی رو ترک میکنیم، ✔️ با اینکه همه ی ما در دل هامون محبت های فراوانی به اولیای خدا هست، ✔️ ولی با اینکه همه ی این اتفاقات داره میفته 👆 👇👇 ما اولا داریم میبینم که ظهور حضرت رخ نداده، پس حتماً ما لیاقت کافی نداریم 🔴 ثانیا می بینیم این همه مشکلات سر راهمون وجود داره 🔴 خوب حتما ما لیاقت کافی نداریم که بتونیم این مشکلات رو ازش عبور کنیم ثالثا میبینم اون رشد لازم رو نداریم.. که خب اگر کسی رشد لازم رو به دست بیاره یک آثاری داره.... اون آثار در ما نیست 🔴 کجای کار ایراد داره؟

✅ ما عزم مون رو جزم کنیم 👊 که به یک تغییر اساسی.. به یک "تحول" دست پیدا کنیم ☑️ "جامعه" مون رو هم به 👈 این تحول بکشانیم و سوق دهیم 🌎 اگر بخواد این تحول در فرهنگ جامعه خودش رو نشون بده، واقعا ما چه فرهنگی خواهیم داشت؟ 👌🌼 بسیار متفاوت با این چیزی که الان هست.... 🌀و اگر بخواهیم در خودمان موضوع تقرب رو به عنوان یک هدف غایی و کلیدی مطرح بکنیم، آیا زندگی مون باز اینگونه خواهد بود؟ 〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰

و جالب اینکه درباره ی نه ایمان مون، نه آگاهی و علم مون و نه درباره اعمال مون ➖➖➖➖➖ مشکل خاصی وجود نداره... 🌺 چون خدا هست بهش معتقدیم و ایمان داریم آگاهی های دینی مون هم همین مقدار که تو جامعه ما پخشه، کافیه ☑️ 🌺 اعمال مون هم خوبه دیگه معاصی و گناهانی هم اگر هست 👈 باید به کمک اعمال خوبمون از بین برن 😌 🌺 نماز که میخونیم،"استعینوا باالصبر و الصلاه" یا جای دیگری فرمود"ان الصلاه تنهی عن الفحشاء والمنکر" 🌺 اهل بیت رو هم که دوست داریم ☑️ پس 👇 با همین مقدار اعمالی که ما داریم با همین مقدار معرفتی که داریم و با همین مقدار ایمانی که داریم، خیییییلی باید جلوتر بریم 🔹🔹🔹 گیر کار کجاست؟ ❓

چرا ما به این هدف نمیرسیم؟ آیا یک کار سختی رو باید انجام بدهیم، که انجام نمیدیم؟ یا اینکه کار آسونیه که ما به شدت ازش غافلیم؟ 🔷مردم ایمان شون به قدر کافی هست علم و آگاهی شون هم کافیه.. دیگه چقدر باید آموزش بدن؟

🔷دیگه چیزهایی که باید بدونیم رو می دونیم علاقه های خوب هم که در دل ما هست این علاقه هایی که به اباعبدالله الحسین و به اهل بیت عصمت و طهارت ابراز میشه ☑️ 🔷و بعد تازه توی فرهنگ ما، اونهایی هم که عاشق اباعبدالله الحسین نیستند به عشق اباعبدالله الحسین احترام می گذارند ☑️✅ خوب کافیه دیگه، دیگه چی میخوایم مگه؟ 😊

🔷اعمال مون هم که کم و بیش خوبه دیگه 〰〰〰〰〰〰 ایرادهای زیادی تو رفتارهای ما وجود داره، عمیق نگاه کنیم ❓پس آثار و برکات اعمال خوبی که داریم کو؟

نامرد ابلیس همیشه تو نقاط حساس انسان رو غافل میکنه و روز قیامت همه ی ما این رو خواهیم فهمید که هرجا ضرر کردیم 👈 به خاطر یک ناتوانی مهم نبوده .. بلکه به دلیل یک "غفلت" در همون عرصه ای که توانایی داریم، بوده 🔻