اونجا که اخوان ثالث میگه :
هر كه خود داند و خداى دلش
كه چه درديست در كجاى دلش .
اگر روزی غمگین روبه روی تو ایستادم، فکر نکن که چه ضعیف و کم توان هستم، به این فکر کن که من تورا امن دیدم و روی تو حساب کردم که روی غمگینم را نشانت
دادم
..
هر بار که کتابی را باز می کنی و می خوانی،
یه درخت لبخند میزنه و به این پی می بره که
زندگی پس از مرگ وجود دارد.