هر بار که کتابی را باز می کنی و می خوانی،
یه درخت لبخند میزنه و به این پی می بره که
زندگی پس از مرگ وجود دارد.
صبور، مثل درختی كه در آتش میسوزد
و توان گريختن ندارد؛حيرت زده چون گوزنی؛ كه شاخهای بلند در شاخه گرفتارش کردهاند.همه اين روزها چنینیم.!
_ شمس لنگرودی_
ویران شده را حوصلهی منت معمار نباشد
ویرانهی ما را بگذارید که ویرانه بماند
کاش هیچوقت خوب بودن حالمون رو وابسته به بودن یه نفر نکنیم چون هیچ تضمینی وجود نداره که اون همیشه همون جوری بمونه.
همیشه اونی بهت سنگین ترین و بدترین ضربه هارو میزنه که بهت نزدیک تره. همیشه اونی قلبت رو میشکنه که ازش توقع نداشتی. کسی بی اعتمادی رو جزئی از وجودت میکنه که روزی همه وجودت بوده. این قانون نانوشته زندگی آدمیزاده.