ابر آمد به زیر خود نگریست
اثری از گیاه و سبزه ندید
گفت جایی که سبزه و گل نیست
خوب در آن جا نمی شود بارید
خواست آرام رد شود برود
ابر با آن همه افاده و ناز
ناگهان خاک بر خودش لرزید
از دلش نعره بر کشید پیاز
ابر چون قیمت پیاز بدید
رعد و برق از سر و تنش بگریخت
بعد هم با زبان ابری سخت
گفت ای دوست پنبه هایم ریخت
پنبه ها قطره قطره باریدند
مثل اشک فراق یار از چشم
سیل آمد سپس محاصره شد
دور تا دور آق قلا تا قشم
حجم آبی که بود دور قشم
چون به شدت عظیم و سنگین بود
آن مدیر یل وظیفه شناس
خویشتن را رساند آن جا زود
تا کند با عوام همدردی
در ویلا به روی شادی بست
پاچه اش را نداد بالا و
رفت با پاچه توی آب نشست
هر کس دیگری به غیر از او
رفته هر نقطه ای برای کمک
کارهایش تمام بیهوده است
زخم پاشیده است روی نمک
نگرانند و دلپریشانند
همه ی سیل دیدگان اما
که به شخص جناب استاندار
بد گذشته است در سفر آیا؟
عده ی ای هم که خانه شان در گل
رفته و روی سقف خیمه زدند
با وجود تمام مشکل ها
همه خواهان رفع حصر شدند
این وسط بغض ناگهان ترکید
در گلوی نتانیاهوی مشنگ
پارچ آبش به سنگ خورد و شکست
باز هم خورد تیر او بر سنگ!
✍ امین شفیعی
#شعر_طنز
🆔 @asheghaneruhollah
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
🎥 فحاشی یک سیل زده به آخوندا و بسیجیا!
ببینید چه دل پر دردی داره...
#من_انقلابی_ام ✋
#اللهم_احفظ_قائدنا_الامام_سید_علی_خامنه_ای ❤️
🆔 @asheghaneruhollah
✍رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🔻 #قسمت_نوزدهم
سینی چای را که دور گرداندم، لعیا با مهربانی گفت:😊
_«قربون دستت الهه جان! زحمت نکش!» و من همچنانکه ظرف رطب🍠 را مقابلش روی میز میگذاشتم، با لبخندی پاسخ دادم:
_«این چه حرفیه؟ چه زحمتی؟»
که مادر پرسید:
_«لعیا جان! چرا تنها اومدی؟ چرا ابراهیم نیومد؟»😟
دستی به موهای براق و مشکی ساجده کشید و گفت:
_«امروز انبار کار داشت. گفت دیرتر میاد.»😊
سپس خندید و با شیطنت ادامه داد:😄_«منم دیدم موقعیت خوبیه، بابا و ابراهیم نیستن، اومدم با شما صحبت کنم.»
مادر خودش را کمی روی مبل جلو کشید و با لحنی لبریز اشتیاق و انتظار پاسخ داد:
_«خیر باشه مادر!»😊
که لعیا نگاهی به من کرد و گفت:
_«راستش اون هفته که اومده بودین خونه ما، یکی از همسایه هامون الهه رو دیده بود، از من خواست از شما اجازه بگیرم بیان خواستگاری.»☺️
پیغامی که از دهان لعیا شنیدم، حجم سنگین غم را بر دلم آوار کرد و در عوض خندهای شیرین بر صورت مادر نشاند:
_«کدوم همسایهتون؟»☺️
و لعیا پاسخ داد:
_«نعیمه خانم، همسایه طبقه بالاییمون.»😇
به جای اینکه گوشم به سؤال و جوابهای مادر و لعیا پیرامون خواستگار جدیدم باشد، در دریایی از غم فرو رفتم که به نظر خیلی از اطرافیانم از بخت سنگین من رنگ و بو گرفته بود.
در تمام این شش سالی که فارغ التحصیل شده بودم و حتی یکی دو سال قبل از آن، از هر جنسی برایم خواستگار آمده و بذر هیچ کدام حتی جوانه هم نزده بود. یکی را من نمیپذیرفتم، 😔دیگری از دید پدر و گاهی مادر، مرد زندگی نبود و در این میان بودند کسانی که با وجود رضایت طرفین، به بهانهای نه چندان جدی، همه چیز به هم میخورد.هر کسی برای این گره ناگشودنی نظریهای داشت؛😣
مادر میترسید شاید کسی نفرین کرده باشد و پدر همیشه در میان غیظ و غضبهایش، بخت سنگینم را بر سرم میزد. 😔
مدتها بود از این رفت و آمدها خسته شده بودم و حالا لعیا با یک دنیا شوق، خبر از آغاز دوباره این روزهای پُر از نگرانی آورده بود، ولی مادر خوشحال از پیدا شدن خواستگاری رضایت بخش، به محض ورود پدر، شروع کرد:
_«عبدالرحمن! امروز لعیا اومده بود.»
پدر همچنانکه دستانش را میشست، کم توجه به خبر نه چندان مهم مادر، پرسید:
_«چه خبر بود؟»
و مادر همزمان با دادن حوله به دست پدر، مژدگانیاش را هم داد:
_«اومده بود برای همسایهشون اجازه بگیره، بیان الهه رو ببینن.»😇
پدر همچنانکه دستانش را با دقت خشک میکرد، سؤال بعدیاش را پرسید:
_«چی کارهاس؟»
که مادر پاسخ داد:
_«پسر نعیمه خانمه، همسایه طبقه بالایی ابراهیم. لعیا میگفت مهندسه، تو شیلات کار میکنه. به نظرم گفت سی سالشه. لعیا خیلی ازشون تعریف میکرد، میگفت خانواده خیلی خوبی هستن.»😊
باید میپذیرفتم که بایستی بار دیگر لحظات پُر از اضطرابی را سپری کنم؛ لحظاتی که از اولین تماس یا اولین پیغام آغاز شده و هر روز شدت بیشتری میگیرد تا زمانی که به نقطه آرامش در لحظه وصال برسد، اگرچه برای من هرگز به این نقطه آرامش ختم نمیشد و هر بار در اوج دغدغه و دلواپسی، به شکلی نامشخص پایان مییافت. 😔😣مادر همچنان با شور و حرارت برای پدر از خواستگار جدید میگفت😍 که صدای درِ حیاط بلند شد. حالا مادر گوش دیگری برای گفتن ماجرای امروز یافته بود که ذوقی در صدایش دوید و با گفتن
_«عبدالله اومد!» پشت پنجره رفت تا مطمئن شود. گوشه پرده را کنار زد، اما ناامید صورت چرخاند و گفت:
_«نه، عبدالله نیس. آقا مجیده.»
از چند شب پیش که با خودم و خدای خودم عهد کرده بودم که هر روزنهای را برای ورود خیالش ببندم،😣☝️ این نخستین باری بود که نامش را میشنیدم. نفس عمیقی کشیدم و دلم را به ذکر خدا مشغول کردم، 😔پیش از آنکه خیال او مشغولم کند که کسی با سرانگشت به درِ اتاق نشیمن زد. پدر که انگار امروز حسابی خسته کار شده بود، سنگین از جا بلند شد و به سمت در رفت و لحظاتی نگذشته بود که با چهرهای بشاش بازگشت. تراولهایی را که در دستش بود، روی میز گذاشت و با خرسندی رو به مادر کرد:
_«از این پسره خیلی خوشم میاد. خیلی خوش حسابه. هر ماه قبل از وقتش، کرایه رو دو دسته میاره میده.»
و مادر همانطور که سبزی پلو را دم میکرد، پاسخ داد:
_«خدا خیرش بده. جوون با خداییه!»
و باز به سراغ بحث خودش رفت:
_«عبدالرحمن! پس من به لعیا میگم یه قراری با نعیمه خانم بذاره.»
و پدر با جنباندن سر، رضایت داد.😒
⏪ ادامه دارد...
رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🎀دوستاتون رو تو لذت این داستان دعوت کنید تا داستان رو بخونن، حیفه خیلی قشنگه😍🎈🎀
🌹🌹🌹🌹🌹
✍ نویسنده:خانم #فاطمه_ولی_نژاد
🌟🌟🌟🌟
منتظر نظرات وپیشنهادهای شماهستیم❤️🌹
🔶 @asheghaneruhollah 🔷
✍رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🔻 #قسمت_بیستم
ابراهیم و لعیا برای بدرقه میهمانان که به بهانه همسایه بودن به نوعی با هم رودربایستی داشتند، به حیاط رفته بودند و پدر با سایه اخمی😠 که بر صورتش افتاده بود، تکیه به مبل زده و با سر انگشتانش بازی میکرد. از خطوطِ در هم رفته چهرهام خوانده بود که خواستگارم را نپسندیدهام
و این سکوت سنگین، مقدمه همان روزهای ناخوشایندی بود که انتظارش را میکشیدم.😔 چادر را از سرم برداشتم و به سمت اتاقم رفتم که عبدالله میان راهرو به سراغم آمد و با شیطنت پرسید:
_«چی شد؟ پسندیدی؟»😉
از کنارش رد شدم و به کلامی کوتاه اما قاطع پاسخش را دادم:
_«نه!»😒
از قاطعیت کلامم به خنده افتاد و دوباره پرسید:
_«مگه چِش بود؟»😄
چادرم را بیحوصله روی تخت انداخته و از اتاق خارج شدم. در مقابل چشمان عبدالله که هنوز میخندید، خودم را برایش لوس کردم و گفتم:
_«چیزیش نبود، من ازش خوشم نیومد!» به خیال اینکه پدر صدایم را نمیشنود، با جسارتی پُر شیطنت جواب عبدالله را داده بودم، اما به خوبی صدایم را شنیده بود. به اتاق نشیمن که رسیدم، با نگاهی پُر غیظ و غضب😡 به صورتم خیره شد و پرسید:
_«یعنی اینم مثل بقیه؟»
ابراهیم و لعیا به اتاق بازگشتند و پدر با خشمی که هر لحظه بیشتر در چشمانش میدوید، همچنان مؤاخذهام میکرد:
_«خُب به من بگو عیبش چیه که خوشت نیومده؟»😡
من ساکت سر به زیر انداخته بودم😔 و کس دیگری هم جرأت نمیکرد چیزی بگوید که مادر به کمکم آمد:
_«عبدالرحمن! حالا شما اجازه بده الهه فکر کنه...»
که پدر همچنانکه روی مبل نشسته بود، به طرف مادر خیز برداشت و کلام مادرانه و پُر مِهرش را با نهیبی خشمگین قطع کرد:
_«تا کِی میخواد فکر کنه؟!!! تا وقتی موهاش مثل دندوناش سفید شه؟!!!»😡🗣
حرف نیشدار پدر آن هم مقابل چشم همه، بغضی شیشهای😢 در گلویم نشاند و انگار منتظر کلام بعدی پدر بود تا بشکند:
_«یا به من میگی مشکل این پسره چیه یا باید به حرف من گوش بدی!»😡
حلقه گرم اشک😢 پای چشمم نشست و بیآنکه بخواهم روی گونهام غلطید که پدر بر سرم فریاد کشید:😡🗣
_«چند ساله هر کی میاد یه عیبی میگیری! تو که عُرضه نداری تصمیم بگیری، پس اختیارت رو بده به من تا من برات تصمیم بگیرم!»
بغض سنگینی که گلویم را گرفته بود، توان سخن گفتنم را ربوده و بدن سُستم، پای رفتنم را بسته بود.
با نگاهی که از پشت پرده شیشهای اشکم میگذشت، به مادر التماس میکردم که از چنگ زخم زبانهای پدر نجاتم دهد که چند قدم جلو آمد و با لبخندی ملیح رو به پدر کرد:
_«عبدالرحمن! شما آقای این خونهاید! حرف، حرفِ شماس! اختیار من و این بچههام دستِ شماس.»
سپس صدایش را آهسته کرد و با لحنی مهربانتر ادامه داد:
_«خُب اینم دختره! دوست داره یخورده ناز کنه! من به شما قول میدم ایندفعه درست تصمیم بگیره!»😊
و پدر میخواست باز اوقات تلخی کند که مادر با زیرکی زنانهاش مانع شد:
_«شما حرص نخور! حیفه بخدا! چرا انقدر خودتو اذیت میکنی؟»
و ابراهیم هم به کمک مادر آمد و پرسید:
_«مامان! حالا ما بریم خونه یا برا شام وایسیم؟»
و لعیا دنبالش را گرفت:
_«مامان! دیشب ساجده میگفت ماهی کباب میخوام. بهش گفتم برات درست میکنم، میگفت نمیخوام! ماهی کباب مامان سمانه رو میخوام.»😅
مادر که خیالش از بابت پدر راحت شده بود، با خوشحالی ساجده را در آغوش کشید و گفت:😍
_«قربونت برم! چَشم! امشب برای دختر خوشگلم ماهی کباب درست میکنم!» سپس روی سخنش را به سمت عبدالله کرد و ادامه داد:
_«عبدالله! یه زنگ بزن به محمد و عطیه برای شام بیان دور هم باشیم!»
از آرامش نسبی که با همکاری همه به دست آمده بود، استفاده کرده و به خلوت اتاقم پناه بردم.😞😣
⏪ ادامه دارد...
رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🎀دوستاتون رو تو لذت این داستان دعوت کنید تا داستان رو بخونن، حیفه خیلی قشنگه😍🎈🎀
🌹🌹🌹🌹🌹
✍ نویسنده:خانم #فاطمه_ولی_نژاد
🌟🌟🌟🌟
منتظر نظرات وپیشنهادهای شماهستیم❤️🌹
🔶 @asheghaneruhollah 🔷
28.88M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💐 شادمانه ولادت آقا امام زمان(عج) 🌺
👊 همین روزاس که بیاد منقم حسین....
🎤کربلایی #مهدی_رعنایی
✋العجل یا مولا بقیه الله
#اللهم_عجل_الولیک_الفرج
🆔 @asheghaneruhollah
44.66M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💐 شادمانه ولادت آقا امام زمان(عج) 🌺
😍 جان منی جانان منی، گوهر تابان منی....
🎤کربلایی #محمد_حسین_حدادیان
✋بیا بیا یابن الزهرا...
#اللهم_عجل_الولیک_الفرج
🆔 @asheghaneruhollah
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
💐 شادمانه ولادت آقا امام زمان(عج) 🌺
👏بی تو هوای زمونه سرده،باغ آرزو ها زرده...
🎤حاج #سید_مجید_بنی_فاطمه
✋آقا بیا که روز و شبم تاره...
#اللهم_عجل_الولیک_الفرج
🆔 @asheghaneruhollah
25.67M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💐 شادمانه ولادت آقا امام زمان(عج) 🌺
به شجاعه الحسینیه
به عبادته السجادیه
به غیرته العباسه
#عجل_الولیک_الفرج
🎤حاج #امیر_کرمانشاهی
#اللهم_عجل_الولیک_الفرج
🆔 @asheghaneruhollah
21.36M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💐 شادمانه ولادت آقا امام زمان(عج) 🌺
آقا بیا #سید_خراسانی منتظره...
🎤حاج #مهدی_مختاری
بیا مولانا عزیز زهرا....
#اللهم_عجل_الولیک_الفرج
🆔 @asheghaneruhollah
👈 #دوشنبه_های_امام_حسنی
در میان اهل بخشش خوانده اند اورا کریم؛
چون به نام خود نه،با نام پدر بخشیده است
چون برای ظهر عاشورا به جای خویشتن
به حسین بن علی هم او پسر بخشیده است
🌹 االسّلامُ عَلَی الحَسَن(ع)
🌹وعَلی اَولادِالحَسَن
🌹وعلی قاسِم بن الحَسَن
🌹وعلی عَبْدالله بنِ الحَسَن
👈 #امام_حسنی_ام_الحمد_الله 👇
🆔 @asheghaneruhollah
fadaeian-ramazan9616-MiladEmamHasan(8).mp3
3.02M
🌺 اسعد الله ایامکم 🌺
👈 #دوشنبه_های_امام_حسنی 💚
من روز و شبمو تو فکر تو باشم😍
تو سایه ی همیشه بالا سرم باشی...
🎤کربلایی #سید_رضا_نریمانی
شور احساسی امام حســــن💚
#امام_حسنی_ام_الحمد_الله 👇
✅ @asheghaneruhollah
✍رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🔻 #قسمت_بیست_ویکم
کنج اتاق چمباته زده 😣و دل شکسته از تلخ زبانیهای پدر، بیصدا گریه میکردم😭 و میان گریههای تلخم، هر آنچه نتوانسته بودم به پدر بگویم، با دلم نجوا میکردم.
فرصت نداد تا بگویم من از همنشینی با کسی که در معرفی خودش فقط از شغل و تحصیلاتش میگوید، لذت نمیبرم و به کسی که به جای افکار و عقایدش از حسابهای بانکیاش میگوید،😪 علاقهای ندارم که درِ اتاق با چند ضربه باز شد و گریهام را در گلو خفه کرد.😥 عبدالله در چهارچوبِ در ایستاده بود و با چشمانی سرشار از محبت و نگرانی، نگاهم میکرد.😊
صورتم را که انگار با اشک شسته بودم، با آستین لباسم خشک کردم و در حالی که هنوز از شدت گریه نفسهایم بُریده بالا میآمد، با لحنی پر از دل شکستگی سر به شِکوه نهادم:
_«من نمیخوام! من این آدم رونمیخوام! اصلاً من هیچ کس رو نمیخوام! اصلاً من نمیخوام ازدواج کنم!»😭
عبدالله نگران از اینکه پدر صدایم را بشنود، به سمتم آمد و با گفتن
_«یواشتر الهه جان!»😥☝️
کنارم نشست. با صدایی آهسته و بریده گفتم:
_«عبدالله! به خدا خسته شدم! از این رفت و آمدها دیگه خسته شدم!»
و باز گریه امانم نداد.😣😭 چشمانش غمگین😔 به زیر افتاد و من میان گریه ادامه دادم:
_«گناه من چیه؟ گناه من چیه که تا حالا یکی نیومده که به دلم بشینه؟ مگه تقصیر منه؟ خب منم دلم میخواد کسی بیاد که ازش خوشم بیاد!»
با سر انگشتانم قطرات اشک را از روی صورتم پاک کردم و با لحنی حق به جانب گفتم:
_«عبدالله! تو میدونی، من نه دنبال پولم، نه دنبال خوشگلیام، نه دنبال تحصیلات، من یکی رو میخوام که وقتی نگاش میکنم، آرومم کنه! 😒این پسره امروز فکر میکرد اومده خونه بخره! خیلی مغرور پاشو رو پاش انداخته بود و از اوضاع کار و کاسبی و سود حسابهای بانکیش حرف میزد.😕 عبدالله! من از همچین آدمی بدم میاد!» 🙁
نگاهش را به چشمان پر از اشکم دوخت و گفت:
_«الهه! تو رو خدا اینجوری گریه نکن! تو که بابا رو میشناسی. الآن عصبانی شد، یه چیزی گفت. ولی خودشم میدونه که تو خودت باید تصمیم بگیری!»😒
سپس لبخندی زد و ادامه داد:
_«خُب تو هم یه کم راحتتر بگیر! یه کم بیشتر فکر کن...»😊
که به میان حرفش آمدم و با دلخوری اعتراض کردم:
_«تو دیگه این حرفو نزن! هر کی میاد یا بابا رَد میکنه یا اونا خودشون نمیپسندن...
و این بار او حرفم را قطع کرد:
_«بقیه رو هم تو نمیپسندی!»😅
سرم را پایین انداختم
و او با لحنی مهربان و امید بخش ادامه داد:
_«الهه جان! منم قبول دارم که علف باید به دهن بُزی شیرین بیاد! به تو هم حق میدم که همچین آدمهایی رو نپسندی، پس از خدا بخواه یکی رو بفرسته که به دلت بشینه!»
و شاید از آمدن چنین کسی ناامید شده بودم که آه بلندی کشیدم و دیگر چیزی نگفتم. عبدالله نگاهی به ساعت مچیاش انداخت و به خیال اینکه تا حدی آرامم کرده، گفت:
_«من دیگه برم که برای نماز به مسجد برسم. تو هم بیا بیرون. میترسم بابا دوباره عصبانی شه.»😊
و در برابر سکوت غمگینم، 😒با دلواپسی اصرار کرد:
_«الهه جان! پاشو بریم دیگه. اصلاً برو تو آشپزخونه پیش مامان و لعیا. باور کن اوندفعه هم معجزه شد که بابا آروم شد.» دلم برای این همه مهربانیاش سوخت که لبخندی زدم و با صدایی گرفته پاسخ دادم:🙂
_«تو برو، منم میام.»
از جا بلند شد و دوباره تأکید کرد:
_«پس من برم، خیالم راحت باشه؟»
و من با گفتن
_«خیالت راحت باشه!» خاطرش را جمع کردم. او رفت، ولی قلب من همچنان دریای غم بود.😣 دستم را روی زمین عصا کرده و سنگین از جا بلند شدم. با چهارانگشت، اثر اشک را از صورتم پاک کردم و از اتاق بیرون رفتم.
سعی کردم نگاهم به چشمان پدر نیفتد و مستقیم به آشپزخانه پیش مادر رفتم.
⏪ ادامه دارد...
رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🎀دوستاتون رو تو لذت این داستان دعوت کنید تا داستان رو بخونن، حیفه خیلی قشنگه😍🎈🎀
🌹🌹🌹🌹🌹
✍ نویسنده:خانم #فاطمه_ولی_نژاد
🌟🌟🌟🌟
منتظر نظرات وپیشنهادهای شماهستیم❤️🌹
🔶 @asheghaneruhollah 🔷
✍رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🔻 #قسمت_بیست_ودوم
مادر با دیدن چهرهی به غم نشستهام، صورت در هم کشید و با مهربانی به سراغم آمد:
_«قربونت بشم دخترم! چرا با خودت اینجوری میکنی؟»
از کلام مادرانهاش، باز بغضی مظلومانه در گلویم ته نشین شد.😢کنار لعیا که دست از پاک کردن ماهی کشیده و با چشمانی غمگین به من خیره شده بود، روی صندلی میز غذاخوری نشستم و سرم را پایین انداختم. 😔مادر مقابلم نشست و ادامه داد:
_«هر چی خدا بخواد همون میشه! توکلت به خدا باشه!»😊
لعیا چاقو را روی تخته رها کرد و با ناراحتی گفت:
_«ای کاش لال شده بودم و اینا رو معرفی نمیکردم!»😕
و با حالتی خواهرانه رو به من کرد:
_«الهه! اصلاً اگه تو بخوای من خودم بهشون میگم نه! یه جوری که بابا هم متوجه نشه. فکر میکنه اونا نپسندیدن و دیگه نیومدن. خوبه؟»😟
از اینهمه مهربانیاش لبخندی زدم که مادر پاسخش را داد:
_«نه مادر جون! کوه به کوه نمیرسه، ولی آدم به آدم میرسه. اگه یه روزی بابا بفهمه، غوغایی به پا میکنه که بیا و ببین!»
و باز روی سخنش را به سمت من گرداند:
_«الهه! تو الآن نمیخواد بهش فکر کنی! بذار یکی دو روز بگذره، خوب فکرات رو بکن تا ببینیم خدا چی میخواد.»
خوب میدانستم مادر هم میخواهد من زودتر سر و سامان بگیرم، گرچه مثل پدر بد اخلاقی نمیکرد و تنها برای خوشبختیام به درگاه خدا دعا می کرد.
با برخاستن صدای اذان، وضو گرفتم و به اتاقم رفتم. چادر نمازم را که گشودم، باز بغضم شکست و اشکم جاری شد. 😭طوری که لحظهای در نماز، جریان اشکم قطع نشد اما در عوض دلم قدری قرار گرفت.
نمازم که تمام شد، همچنانکه رو به قبله نشسته بودم، سرم را بالا گرفتم و با چشمانی که از سنگینی لایه اشک همه جا را شبیه سراب میدید، به سقف اتاق که حالا آسمانِ من شده بود، نگاه میکردم. آنچنان دلم در #هوای_مناجات با خدا پرَ پرَ میزد که #حضورش را در برابرم احساس میکردم و میدانستم که به دردِ دلم گوش میکند. نمیدانم این #حال_شیرین چقدر طول کشید، اما به قدری فراخ بود که هر آنچه بر دلم سنگینی میکرد، در #پیشگاهش بازگو کرده و از #قدرت_بیمنتهایش بخواهم تا دیگر خواستگاری درِ خانهمان را نزند مگر آن کسی که حضورش مایه آرامش قلبم باشد! 😣🙏
آرزویی که احساس میکردم نه از ذهنم به زبانم که از آسمان به قلبم جاری شده است!
ساعتی از اذان گذشته بود که محمد و عطیه هم رسیدند و فضای خانه حسابی شلوغ شد. پدر و ابراهیم و محمد از اوضاع انبار خرما میگفتند و عبدالله فقط گوش میکرد و گاهی هم به ساجده تمرین نقاشی میداد.
جمع زنها هم در آشپزخانه مشغول مهیا کردن شام بودند و البته صحبتهایی درِگوشی که در مورد خواستگار امروز، بین لعیا و عطیه رد و بدل میشد و از ترس اینکه مبادا پدر بشنود و باز آشوبی به پا شود، در همان حد باقی میماند. بوی مطبوع غذای دستپخت مادر در اتاق پیچیده و اشتهای میهمانان را تحریک میکرد که با آماده شدن ماهی کبابها، سفره را پهن کردم. ترشی و ظرف رطب را در سفره چیدم که لعیا دیس غذا را آورد. با آمدن مادر و عطیه که سبد نان را سر سفره میگذاشت،
همه دور سفره جمع شدند و هنوز چند لقمهای نخورده بودیم که کسی به درِ اتاق زد...
⏪ ادامه دارد...
رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🎀دوستاتون رو تو لذت این داستان دعوت کنید تا داستان رو بخونن، حیفه خیلی قشنگه😍🎈🎀
🌹🌹🌹🌹🌹
✍ نویسنده:خانم #فاطمه_ولی_نژاد
🌟🌟🌟🌟
منتظر نظرات وپیشنهادهای شماهستیم❤️🌹
🔶 @asheghaneruhollah 🔷
#اعلام_مراسم_هیئت_عاشقان_روح_الله
💐مراسم میلاد باسعادت حضرت بقیه الله الاعظم(عج)
👈به کلام خطیب توانا:
حجت الاسلام #سلیمانی
🎤به نفس گرم:
کربلایی #مهدی_صدیقی
📆چهارشنبه 4 اردیبهشت 1398
🕖راس ساعت 21
🚩اصفهان،درچه،بلوار شهدا(اسلام آباد) کوی شهید بهشتی
#پرچم_هیئت
#ویژه_خواهران_و_برادران
😘دوستان اطلاع رسانی شود
#حجاب_یادگار_مادرم_زهرا_س_
روزی پیامبر از
حضرت زهراسوال کردند
کہ بهترین چیز برای زن چیست؟
:حضرت فرمودند
بهترین چیز آن است کہ نه او
نامحرم را بنگرد نه نامحرم او را
#بحار_ج۴۳_ص۸۴ 📚
✅ @asheghaneruhollah
✍رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🔻 #قسمت_بیست_وسوم
نگاهها به سمت در چرخید👀🚪 که عبدالله چابک از جا پرید تا در را باز کند و لحظاتی بعد بازگشت و یکسر به سمت کمد دیواری رفت که مادر پرسید:
_«چی شده؟»
عبدالله همچنانکه در طبقات کمد به دنبال چیزی میگشت، پاسخ داد:
_«آقا مجیده! آچار میخواد. میگه شیر دستشویی خراب شده.»
که مادر با ناراحتی سؤال کرد:😒
_«اونوقت تو این بنده خدا رو دمِ در نگه داشتی که براش آچار ببری؟»
عبدالله دست از جستجو برداشت و متعجب پرسید:😟
_«خُب چی کار کنم؟»
مادر از جا بلند شد و در حالیکه به سمت چوب لباسی میرفت تا چادرش را سر کند، اعتراض کرد:
_«بوی غذا تو خونه پیچیده، تعارف کن بیاد تو!»
عبدالله که تازه متوجه شده بود، کمد را رها کرد و به سرعت به سمت در بازگشت. لقمه نانی را که برداشته بودم، دوباره در سفره گذاشتم و برای سر کردن چادر به اتاق رفتم. چادرم را که سر کردم، در آیینه نگاهی به چهرهام انداختم.
صورتم از شدت گریههای ساعتی پیش پژمرده شده بود و سفیدی چشمانِ پُف کردهام، به سرخی میزد. 😒دوست نداشتم او مرا با این رنگ و رو ببیند، ولی چارهای نداشتم و باید با همین صورت افسرده به اتاق باز میگشتم.
چند دقیقهای گذشت و خبری از عبدالله و آقای عادلی نشد که محمد خندید و گفت:
_«فکر کنم روش نمیشه بیاد تو!»
و حرفش تمام نشده بود که بلاخره عبدالله او را با خودش آورد.
با لحنی گرم و صمیمی به همه سلام کرد و با نجابت همیشگیاش آغاز کرد:
_«شرمنده! نمیخواستم مزاحم بشم. ولی شیر دستشویی آشپزخونه خراب شده بود...»😊
که مادر با مهربانی به میان حرفش آمد: _«حالا برای درست کردن شیر وقت زیاده. بفرمایید سر سفره، شما هم مثل پسرم میمونی.»😊
در برابر مهربانی مادر، صورتش به خندهای ملیح گشوده شد و با گفتن
_«خیلی ممنونم!»☺️ سر سفره، جایی که عبدالله بین خودش و محمد برایش باز کرده بود، نشست.
مادر بشقابی غذا کشید🍛 و با خوشرویی به دست آقای عادلی داد و گفت:
_«شاید مثل غذاهای خودتون خوشمزه نباشه! ولی ناقابله.»😊
که لبخندی زد و جواب داد:
_«اختیار دارید حاج خانم! اتفاقاً غذاهای بندر خیلی خوشمزهاس!»😇
محمد ظرف ترشی را جلوتر کشید و با خنده گفت:😄😋
_«با ترشی بخور، خوشمزهترم میشه!» سپس دستی روی پای آقای عادلی زد و پرسید:
_«حالا خودت یاد گرفتی غذای بندری درست کنی؟»
از این سؤال محمد، خندید و گفت:😃
_«هنوز نه، راستش یه کم سخته!» ابراهیم همانطور که برای ساجده لقمه میگرفت، با شیطنت جواب داد:
_«باید بیای پیش مامان، بهترین غذاهای بندری رو بهت یاد میده!»
و پدر علاقه خاصی به کسب و کار داشت که بحث را عوض کرد و پرسید:
_«وضع کار چطوره آقا مجید؟»
و او تنها به گفتن «الحمدالله!» اکتفا کرد که پدر دوباره پرسید:
_«از حقوقت راضی هستی؟»
لحظهای مکث کرد و سپس با صدایی آکنده از رضایت پاسخ داد:
_«خدا رو شکر! خوبه! کفاف زندگی من رو میده حاج آقا.»
که ابراهیم مثل اینکه یاد چیزی افتاده باشد، خندید و رو به محمد کرد:
_«محمد! عصری نبودی ببینی این پسره چجوری از حقوقش حرف میزد! اگه همسایهمون نبود، خیال میکردم پسر امیر کویته!»😄
محمد لقمهاش را قورت داد و متعجب پرسید:
_«کی رو میگی؟»😟
و ابراهیم پاسخ داد:
_«همین لقمهای که عیال بنده گرفته بود!»😉
زیر چشمی به پدر نگاه کردم و دیدم با آمدن نام خواستگار، دوباره هالهای از اخم😠 صورتش را پوشانده است که لعیا همچنانکه خُردههای غذا را از روی پیراهن ساجده جمع میکرد، پاسخ کنایه ابراهیم را با دلخوری داد:
_«من چه لقمهای گرفتم؟!!! من فقط راوی بودم.»😧
محمد که به کلی گیج شده بود، پرسید:
_«قضیه چیه؟»🙁
⏪ ادامه دارد...
رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🎀دوستاتون رو تو لذت این داستان دعوت کنید تا داستان رو بخونن، حیفه خیلی قشنگه😍🎈🎀
🌹🌹🌹🌹🌹
✍ نویسنده:خانم #فاطمه_ولی_نژاد
🌟🌟🌟🌟
منتظر نظرات وپیشنهادهای شماهستیم❤️🌹
🔶 @asheghaneruhollah 🔷
✍رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🔻 #قسمت_بیست_وچهارم
ابراهیم چربی غذا را از دور دهانش پاک کرد و با خونسردی جواب داد:
_«هیچی بابا، امروز پسر این همسایه بالاییمون اومده بود خواستگاری الهه.»
جملهای که از زبان ابراهیم جاری شد، بیآنکه بخواهم سرم را بالا آورد و نگاهم👀 را به میهمانی چشمان آرام این مرد غریبه بُرد و دیدم نگاه او هم به استقبالِ آمدنم، در ایوان مژگانش قد کشیده و بیآنکه پلکی بزند، تنها نگاهم میکند.👀 شاید چند لحظه بیشتر طول نکشید، گرچه طولانیترین پیوندی بود که از روز ورودش به این خانه، بین چشمانمان جان گرفته بود که سرم را پایین انداختم، در حالی که تا لحظه آخر، نگاه او همچنان بر چشمان پف کرده و سرخم خیره مانده بود.
نمیتوانستم تصور کنم با شنیدن این خبر و دیدن این صورت پژمرده، چه فکری میکند که به یکباره به خودم آمدم و از اینکه نگاهم برای لحظاتی به نگاه مردی جوان گره خورده بود، از خدای خودم شرم کردم.😓
از اینکه بار دیگر خیالش بیپروا و جسورانه به قلبم رخنه کرده بود، جام #ترس_ازگناه در قلبم پیمانه شد و از دنیای احساس خارج که نه، فرار کردم. انگار دوباره به فضای اتاق بازگشته باشم، متوجه صدای محمد شدم که در پاسخ ابراهیم میگفت:
_«کی؟ همون پسر قد بلنده که پژو داره؟»
و چون تأیید ابراهیم را دید، چین به پیشانی انداخت و گفت:
_«نه بابا، اون که به درد نمیخوره! اوندفعه اومده بودم خونهتون دیدمش. رفتارش اصلاً درست نیس!»😐
مادر با نگرانی پرسید:😧
_«مگه رفتارش چطوریه محمد؟»
که عبدالله به میان بحث آمد و گفت:
_«تو رو خدا انقدر غیبت نکنید!»
از اینکه در مقابل یک مرد نامحرم، این همه در مورد خواستگارم صحبت میشد، گونههایم گل انداخته و پوششی از شرم صورتم را پوشانده بود. احساس میکردم او هم از اینکه در این بحث خانوادگی وارد شده، معذب است که اینچنین ساکت و سنگین سر به زیر انداخته
و شاید عبدالله هم حال ما را به خوبی درک کرده بود که میخواست با این حرف، بحث را خاتمه دهد. لعیا هم شاید از ترس پدر بود که پشت حرف عبدالله را گرفت:
_«راست میگه. وِل کنید این حرفارو. حالا شام بخوریم، برای حرف زدن وقت زیاده!»
به محض جمع شدن سفره، آقای عادلی با لبخندی کمرنگ از مادر تشکر کرد:
_«حاج خانم! دست شما درد نکنه! خیلی خوش مزه بود!»😊
ولی اثری از شادی لحظات قبل از شام در صدایش نبود و مادر با گفتن_«نوش جان پسرم!» جوابش را به مهربانی داد که رو به عبدالله کرد و گفت:
_«شرمنده عبدالله جان! اگه زحمتی نیس آچار رو برام میاری؟»
و با گفتن این جمله از جا بلند شد و دیگر تمایلی به ماندن نداشت که در برابر تعارفهای مادر و عبدالله برای نشستن، به پاسخی کوتاه اکتفا کرد و سرِ پا ایستاد تا عبدالله آچار را برایش آورد. آچار را از عبدالله گرفت و به سرعت اتاق را ترک کرد، طوری که احساس کردم میخواهد از چیزی بگریزد. با رفتن او، مثل اینکه قفل زبان محمد بار دیگر باز شده باشد، شروع کرد:
_«من این پسره رو دیدم! اوندفعه که رفته بودیم خونه ابراهیم، سر جای پارک ماشین دعوامون شد!»😕
و در برابر نگاه متعجب ما، عطیه شهادت داد:
_«راست میگه. کلی هم فحش بارِ محمد کرد!»
سپس با خندهای شیطنتآمیز ادامه داد:
_«نمیدونست ما فامیل لعیا هستیم. تو کوچه که دید جای ماشینش پارک کردیم، کلی به محمد بد و بیراه گفت.»😅
پدر ساکت سر به زیر انداخته بود و هیچ نمیگفت و در عوض با هر جمله محمد و عطیه، انگار در دل من قند آب میکردند.☺️🙈 با تمام وجود احساس میکردم گریههای هنگام نمازم، حاجتم را برآورده کرده است که لعیا با حالتی ناباورانه گفت:
_«اینا یکسالی میشه تو این آپارتمان هستن، من چیزی ازشون ندیدم!»
و محمد جواب داد:
_«چی بگم زن داداش! اون شب که حسابی از خجالت من دراومد.»
عبدالله در مقابل پدر، باد به گلو انداخت و برای اینکه کار را تمام کند، گفت:
_«راستش منم که دیدمش، اصلاً از رفتارش خوشم نیومد.»
از چشمان مهربان مادر میخواندم از اینکه شاید این حرفها نتیجه درگیری بین من و پدر را به نفع من تغییر دهد، خوشحال شده است، هرچند که نگرانی از آینده تنها دخترش همچنان در نگاهش موج میزد.
محمد که از اوقات تلخیهای عصر بیخبر بود، رو به من کرد و پرسید:
_«الهه! نظر خودت چیه؟»
و عطیه که جزئیات ماجرا را از لعیا شنیده بود، با اطمینان جواب داد:
_«الهه اصلاً از پسره خوشش نیومده!»
و هرچند نگاه غضبآلود پدر را برای خودش خرید، اما کار من را راحت کرد و همین صحبتهای خودمانی، توانست نظر پدر را هم تغییر دهد😍🙈 و چند روز بعد که نعیمه خانم برای گرفتن جواب تماس گرفت، مادر با آوردن بهانهای ماجرای این خواستگار را هم خاتمه داد.😌
⏪ ادامه دارد...
رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🎀دوستاتون رو تو لذت این داستان دعوت کنید تا داستان رو بخونن، حیفه خیلی قشنگه😍🎈🎀
🌹🌹🌹🌹🌹
✍ نویسنده:خانم #فاطمه_ولی_نژاد
❤️ آمدی جانم به قربانت #رفیق
ازشام بلا شهید آوردن...
خوش اومدی آقا مجید❤️
خوش اومدی حُر شهید🌹
پیکر مطهر شهید مدافع حرم #شهید_مجید_قربانخانی
از شهدای جاویدالاثر کربلای خانطومان بعد از گذشت ۳ سال از زمان شهادت تفحص و شناسایی شد.
🔻 #مراسم_وداع:
پنجشنبه ۵ اردیبهشت ؛ ساعت ۱۵
معراج الشهـدای تهران
✅ @asheghaneruhollah
23.13M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
#دلتنگ_شهادت 😭
🎥پس از سه سال پیکر شهید "مجید قربانخانی"، حر شهدای مدافع حرم کشف و شناسایی شد
🔸داستان عجیب شهید مدافع حرمی که از قلیان و خالکوبی به آزادگی و شهادت رسید!
🔹وقتی داستان اخراجی ها تکرار می شود...
🔸مستند تکان دهنده برنامه ثریا از شهید مدافع حرم مجید قربانخانی را ببینید....
🔺نوحه #پناه_حرم متحولش کرد...😭
🌷مراسم وداع با پیکر شهید، پنجشنبه، ۵ اردیبهشت، ساعت ۱۵ در معراج شهدا...
#مدافعان_حریم_عقیله_العربیم
#مدافعان_حریم_بی_بی_سه_ساله_ایم
✅ @asheghaneruhollah
حاج حسین سیب سرخی - شور,پناه حرم.mp3
7.57M
نوحه به یادماندنی #پناه_حرم که شهید مدافع حرم #مجید_قربانخانی رو منقلب کرد...😭
#پناه_حرم کجا داری میری ، بگو برادرم
بدرقه ی راهته اشک چشم ترم 😭
آهسته تر برو داداش ببین مضطرم...
❤️به عشق #شهید_مجید_قربانخانی
#مدافعان_حریم_عقیله_العربیم
#مدافعان_حریم_بی_بی_سه_ساله_ایم
✅ @asheghaneruhollah
3-bicheragh118-Moharam97-shab05.mp3
15.04M
❤️به عشق #شهید_مدافع_حرم_مجید_قربانخانی
#مدافع_حرم میشم من
میخوام اینو از خدا هرشب
باشه روی سربندم بی بی
#کلنا_فداک_یا_زینب_س_
🎤کربلایی #مهدی_صدیقی
👈شوراحساسی
#مدافعان_حریم_عقیله_العربیم
#مدافعان_حریم_بی_بی_سه_ساله_ایم
✅ @asheghaneruhollah
هدایت شده از 🇮🇷🇵🇸 حسینیه مجازی عاشقان روح الله 🇵🇸🇮🇷
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
﷽
به نام
آنكه الله است نامش
بود از
هر سخن برتر كلامش
به نام
آنكه رحمان و رحیم است
به نام
آنكه خلّاق كریم است
الهی به امیدتو
🌷 @asheghaneruhollah
✍رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🔻 #قسمت_بیست_وپنجم
باد شدیدی که خود را به شیشه میکوبید، وادارم کرد تا پنجره را ببندم. برای آخرین بار نبات داغ را با قاشق چای خوری هم زدم تا خوب حل شود و سپس به همراه بشقابی برای مادر بُردم که روی مبل نشسته و دستش را سرِ شکمش فشار میداد تا دردش قرار بگیرد. کمی خودش را روی مبل جلو کشید و با گفتن_«قربون دستت!» لیوان را از دستم گرفت و من همانجا جلوی پایش روی زمین نشستم.
تلویزیون 📺روشن بود و با صدای بلند اخبار پخش میکرد. پدر به پشتی تکیه زده و در حالی که پاهایش را به سمت تلویزیون دراز کرده بود، با دقت به اخبار گوش میکرد. تعطیلی روز💚 اربعین💚 برای عبدالله فرصت خوبی بود تا برگههای امتحانی دانشآموزانش را صحیح کند و همچنانکه با خودکار🖊 قرمزش برگه پاسخنامه را علامت میزد، به اخبار هم گوش میداد.
متن اخبار مربوط به حوادث تروریستی در عراق بود. حادثهای که با بمبگذاری💣 یک تروریست در مسیر زائران کربلا رخ داده و چندین کشته و زخمی بر جای گذاشته بود.
عبدالله خودکار را روی میز رها کرد و با ناراحتی گفت:
_«من نمیدونم اینا چه آدمهای بیوجدانی هستن؟!!! تو بغداد بمب میذارن و 🌻سنیها🌻 رو میکُشن، از اینور تو جاده کربلا 🌸شیعهها🌸رو میکُشن!»
که صدای رعد و برق🌩 در اتاق پیچید و عبدالله با لحنی تلختر ادامه داد:
_«اینا اصلاً مسلمون نیستن! فقط از طرف آمریکا و اسرائیل مأموریت دارن که مسلمونا رو قتل عام کنن!»😐
مادر که از شنیدن خبر کشته شدن تعدادی انسان بیگناه سخت ناراحت شده بود، نفس بلندی کشید، سپس رو به من کرد و گفت:
_«الهه جان! خیلی باد و خاک شده. پاشو برو لباسها رو جمع کن.»
از جا بلند شدم و چادرم را از روی چوب لباسی برداشتم که همزمان عبدالله هم نیم خیز شد و تعارف کرد:
_«میخوای من برم؟»
و من با گفتن_«نه، خودم میرم!» چادرم را سر کردم و از اتاق بیرون رفتم.
در را پشت سرم بستم و به سمت راهرو چرخیدم که دیدم آقای عادلی با ظرف شله زردی که در دستانش قرار داشت، مردد روی پله اول راه پله ایستاده است.
با دیدن من با دستپاچگی سلام کرد و از روی پله پایین آمد.
جواب سلامش را زیر لب دادم و خواستم به سمت حیاط بروم که صدایم کرد:
_«ببخشید...»
روی پاشنه پا به سمتش چرخیدم. سرش را پایین انداخت و با صدایی که از پشت پرده شرم و حیا بیرون نمیآمد، آغاز کرد:
_«معذرت میخوام، الآن که از سر کار بر میگشتم یه جا داشت نذری میداد من میدونم شما اهل سنت هستید ولی...» مانده بودم چه میخواهد بگوید و او همچنانکه چشمش به زمین بود، با لحنی گرم و شیرین زمزمه کرد:
_«ولی این نذری رو به نیت شما گرفتم.» سپس لبخندی زد و در حالی که ظرف را به سمتم میگرفت، ادامه داد:
_«بفرمایید!»
نگاهم به دستش که ظرف شله زرد را مقابلم نگه داشته و آشکارا میلرزید، ثابت ماند که دستم را از زیر چادر بیرون آورده و ظرف را از دستش گرفتم. به قدری تحت اضطراب قرار گرفته بود که فرصت نداد تشکر کنم و با گفتن_ «سلام برسونید!» راهِ پلهها را در پیش گرفت و به سرعت بالا رفت...
در حیرت رفتار شتابزدهاش مانده بودم و در خیال غذای نذری که به نیت من گرفته بود و با همان حال دوباره به اتاق بازگشتم.
⏪ ادامه دارد...
رمان زیبای 📚 #جان_شیعه_اهل_سنت
🎀دوستاتون رو تو لذت این داستان دعوت کنید تا داستان رو بخونن، حیفه خیلی قشنگه😍🎈🎀
🌹🌹🌹🌹🌹
✍ نویسنده:خانم #فاطمه_ولی_نژاد
🌟🌟🌟🌟
منتظر نظرات وپیشنهادهای شماهستیم❤️🌹
🔶 @asheghaneruhollah 🔷