کمی میگذشت، دوباره خانم جان عباسش رو صدا میزد و میفرمود عباسم این کودک رو به مادرش برسون که او رو شیر بده که گرسنه ست...

بینِ راه ابوفاضل این کودک رو هی می بوسید. قاسم خودش رو به عمو میرسوند و او هم علی اصغر رو به آغوش میگرفت. حضرت علی اکبر هم همچنین...

به همین وضع رسیدن به کربلا. سیدالشهدا تا خیمه یِ خواهرش رو بنا کرد، امر فرمود محملِ خواهرم رو بیارید! سریع دوباره بنی هاشم و محارم جمع شدن و کوچه باز کردن.

موذنِ سیدالشهدا جنابِ حَجاج بن مَسروق تا دید شاهدختِ امیرالمومنین قصدِ پیاده شدن داره فریاد زد اَیُّهَا الِکرام! آی اصحاب! غُضّوا اَبصارَکُم! چشماتون رو ببندید! وَ نَکِّسوا رُئوسَکُم!و سرهاتون رو پایین بندازید! فَهذهِ بِنتُ امیرالمومنین! شاهدُختِ علی میخواد پیاده بشه! چشم ها رو ببندید!

امام باقر در وصفِ لحظه یِ پیاده شدنِ عمه جان فرمود که در اینجا شخصِ سیدالشهدا خودش اومد و سرِ زانویی بر زمین گذاشت و سرِ زانویِ دیگه رو حائل کرد و پله شد تا خواهرش پا بر زانویِ او بگذاره! کیه این زن که حجتِ خدا براش رکابداری میکنه! حضرت قاسم پرده یِ محمل رو گرفته. قمر بنی هاشم بازویِ خواهرش و شاهزاده علی اکبر بازویِ دیگه رو گرفته تا شاهدُختِ علی پیاده بشه..

وقتی حضرت پا روی زمین گذاشت هراسان به سوی برادرش فرمود: اين بيابانِ خوفناک رو می ‌بينم، چرا كه ترسِ عظيمی از اون به من رو اورده. پس فرمود به زينب كه واقعه شهادت من و اصحابم در همين مكان هست و با شنیدن این حضرت زينب بی‌هوش بر زمين افتاد.

حسین بن علی در روز دوم محرم، سال ۶۱ هجری با فرزندان،برادران و خانوادش به کربلا رسید. امام منطقه ای رو که الان قبرِ او در اون جا داره رو از اهالیِ نینوا و غاضریه به ۶۰ هزار درهم خرید. مقداری هم اضافه به اونها داد و شرط کرد که از زائرانِ قبرش سه روز پذیرایی کنن و راهنمای اونا برای زیارتِ قبرِ سیدالشهدا.

حرمِ امام حسین که حضرت اون رو خریداری کرد به ابعادِ دو هزار متر در دو هزار متر هست. یعنی این مساحت از زمینِ کربلا برای فرزندان و شیعیانِ امام حسین حلال و دارای برکت هست ولی برای مخالفان حرامه. البته بعد از بازسازی های حرم تموم زمین های حرم خریداری شده

و خب امام صادق فرمود که اهل نینوا به قولشون عمل نکردن..

در رابطه با تعداد سربازان ابن زیاد نوشتن که شمر با ۴هزار سرباز یزیدبن رکاب با ۲هزار سرباز حصین بن نمیر با ۴هزار سرباز شبث بن ربعی با ۱هزار سرباز کعب بن طلحه با ۳ هزار سرباز حجاربن ابجر با ۱هزار سرباز مضایربن رهینه مازنی با ۳هزار سرباز نصربن حرشه با ۲هزار سرباز برای جنگیدن با امام حسین حرکت کردن. بدین ترتیب لشکر ابن سعد در روز ششم محرم ۲۰هزار سرباز در اختیار داشت و پی در پی لشکرها رو به سوی ابن سعد روانه می کردن تا این که مجموع نهاییِ سپاهیانش به ۳۰هزار نفر رسید.

؛