سنگ‌ قبر‌ها را یکی یکی می‌کنند و در هرکدام زندگی‌ای دفن می‌کنند. در هر کدام خنده‌ای کودکانه، مدادرنگی‌های نو، کوله پشتی صورتی، عشقی که به تک‌دخترشان داشتند و... همهٔ این‌ها می‌رود زیر خروار خروار خروار خاک. ما تنها دست پیدا شده از دخترمان را دفن می‌کنیم و اشک می‌ریزیم برای روزی که می‌خواست با همین دست گوشه‌ای از ایران عزیزمان را بگیرد. میناب خیلی به ما دور است، نتوانستم در تشییع شرکت کنم. اما در دلم مانند مادر عزیز از دست داده‌ای بر سینه کوفتم و برای گل‌های پرپر شده گریستم. سفر به سلامت، سلام ما را به رهبر شهید برسانید‌.

بخدا دست و دلم به نوشتن نمیره، همینا رو بپذیرید ازم :).

اینو دیشب گفتم، الان رسیدیم موج چهاردهم =).

امشب [کاروان ماشینی یا پیاده روی و حضور توی موکب‌ها فرقی نداره] سعی کنید برید اون محله‌هایی که فکر می‌کنید خلوته. تو اصفهان الحمدلله به هرکس تونستم گفتم. شماهم به دوست و آشنا بگید فلانی اینجا خلوته یکم، بیا بریم اینجا. و در آخر، در خانه نمانید🩴.

عکسام خوب نمیشن [😭].

سهیل کوچولو، یکی از شهدای میناب بود که برای آرزوش نوشته بود "دوست دارم موشک بسازم تا اسرائیل را نابود کنم." دارن به انتقام تو و به جای تو موشک آوار میکنن سر اسرائیل سهیل جان. نگران نباش.

قابل توجه عزیزان: درسته خواب تو ماه رمضان عبادت حساب میشه اما تو این شرایط یهو دیدی جای عبادت گناه حساب بشه برات.

آهای اسپیکر، من روز قیامت کار خوبی ندارم که دستمو بگیره تو حداقل شهادت بده حدیث با من جای پخش کردن آهنگ دمبلی دمبول و استفاده واسه پارتی و رقص، آهنگ حماسی پخش می‌کرد و توی خیابون دور می‌زد تا کمترین کار رو برای حفظ کشور بکنه.