ایرپاد را در گوشم میگذارم، مداحی سید رضا نریمانی پلی شد" اون عکسو هرکی دید تموم روضه رو شنید" اشک هایم بی جهت میریزند، هنوز باور ندارم که علمدار از خیمه ها رفتهاست، از علمدار منظورم شهید سید علی حسینی خامنه ای است، او علمدار ما بود، میدانید که علمدار همه چیز خیمهاست :)
خیمه که بدون علمدار رمقی ندارد، دارد؟ علمدار گویی جان خیمهاست، جانمان را ازمان گرفتند، جانمان را!!
وقتی تابوتش را دیدم تمامی سحر ده اسفند از جلوی چشمم رد شد، تمامیاش را، حتی زیرنویس اخبار هم از بَر شدم انقدر آن لحظه را دیدم و برای بار صدم اشک هایم سرازیر شد، غماش برایم همیشه تازه است، مداحی ام تمام میشود مداحی بعدی پلی میشود، " تو علی بودی پس پدر از دست دادیم" اسم مداح را نمیدانم ولی باز هم اشک هایم سرازیر میشود، در سرم با خودم میگویم " بعد شهادت رهبر دیگه آدم سابق نشدم" من بعد شهید سید علی حسینی خامنهای آن انسان سابق نشدم...
*ممنون که فوروارد میکنی.
هدایت شده از نگاه من به سرانجام است؟
ماست خیار با سیر خداست مچکرم از شمالیا بابت این شاهکار
بعضیا واقعا عجیبن، تو یه گپ با دخترا لاس میزنه اونور میاد تو ویساش میگه من دارم ۱۵_۱۶ ساله هارو هدایت میکنم، هادی، هدایت گر، نکشیمون؛ بس بابا بس.
هدایت شده از خورشیدگردون
آقای خامنه ای من نه برا این اومدم که ثواب کنم نه برا این که اون دنیا شفاعتم کنین و فلان. من اومدم چون قلبم گفت بیا. اومدم فقط بگم درسته از اولش نبودم ولی تا آخرش هستم. حسی قلبی مرامی معرفتی اومدم فقط.