نمی‌دونم چطور به دیگران توضیح بدم پدر و مادرم سخت گیرن ولی سخت گیر نیستن.مثلا می‌ذارن برم بیرون ولی نمی‌ذارن یا اینکه آزادی دارم ولی ندارم،می‌تونم هرکاری بخوام انجام بدم ولی همچنین نمی‌تونم،می‌تونم هرچی می‌خوام داشته باشم ولی نمی‌تونم.واقعا یه کلمه برای توصیف این شرایط نیاز دارم.

اتاق بچگیام.

ولی من ازین دخمه صورتی تاریک متنفرم. جدا باید بعد ۸ سال برگردم اینجا؟

دوس دارم انقد پولدار شم که همه فیلمارو با کیفیت 1080 ببینم

میترسم به جایی برسم که دیگه پولم برام خوشبختی نیاره.

امروز یکی ازون روزای نحس بود، اتفاقای بد، خبرای بد، انرژی منفی، درد جسمانی، انگاری همه چی دست به دست هم دادن تا یه روز فراموش نشدنی برا من بسازن

از موفقیت های من:

بچه‌های برای بهتر شدن دس‌خط انگلیسیم این پی‌دی‌اف رو پیدا کردم، بنظرم خیلی مفید یود گفتم برای شمام بفرستم.

وقتی این پیامای مثلا انگیزشی رو که تو کانالا میزارن و مثلا محتواشون اینه که "تو خیلی خوشگلی، تو خیلی خوبی، دوستداشتنی، قشنگی، تو موفق میشی، به خودت افتخار کن، تو تحفه‌ای، اِلی بِلی ، فلانی بهمانی، تو از اونجای فیل افتاده‌ای" رو میخونم یادم میوفته که من هیچ‌کدوم ازینا نیستم و بیشتر ناراحت میشم.

نمیدونم چرا ولی اون ویولت بشاش که تنهایی برا خودش از جرز دیوار طنز در میورد پاره میشد از خنده دیگه چن ماهه نیست.

و الان داریم میریم و من بجز یه ساک لباس هیچی از وسایل اتاقم برنداشتم، خدایا کتابام، زندگیم‌، کنکورم

ببینید چی پیدا کردم