چقدر آدمایی که میتونن خوب و پرمحتوا بنویسن تحسین برانگیزن. من هروقت کتاب یا متن خوبی میخونم حیرت میکنم که این همه کلمه و درونمایه قشنگ چطور میشه تو ذهن آدمیزاد جمع میشه؟ شاید من هم یه زمانی تونستم خوب بنویسم و ذهنم انقدر بیابون بی آب و علف نبود.
امروز گفتم اگه برم خونه میخوابم درسام میمونه، اومدم کتابخونه تو نمازخونه خوابم برد
بعد داشتم از خیابون رد میشدم اومدم بیام تو پیاده رو، پامو گذاشتم رو برفای کنار خیابون و بله، رو کانال آب برف ریخته بودن کلا معلوم نبود تا کمر رفتم تو برفا
استاریسم؛
بعد داشتم از خیابون رد میشدم اومدم بیام تو پیاده رو، پامو گذاشتم رو برفای کنار خیابون و بله، رو کانا
حالا گیر کرده بودم نه میتونستم بیام بیرون نه میتونستم گریه کنم جیغ بکشم