چقدر آدمایی که میتونن خوب و پر‌محتوا بنویسن تحسین برانگیزن‌. من هروقت کتاب یا متن خوبی میخونم حیرت میکنم که این همه کلمه و درونمایه قشنگ چطور میشه تو ذهن آدمیزاد جمع میشه؟ شاید من هم یه زمانی تونستم خوب بنویسم و ذهنم انقدر بیابون بی آب و علف نبود.

دیروز یه تصمیم خیلی مهم گرفتم که امروز هرچی فکر میکنم یادم نمیاد چی بود

امروز گفتم اگه برم خونه میخوابم درسام میمونه، اومدم کتابخونه تو نمازخونه خوابم برد

بعد داشتم از خیابون رد میشدم اومدم بیام تو پیاده رو، پامو گذاشتم رو برفای کنار خیابون و بله، رو کانال آب برف ریخته بودن کلا معلوم نبود تا کمر رفتم تو برفا

حالا گیر کرده بودم نه میتونستم بیام بیرون نه میتونستم گریه کنم جیغ بکشم

یه لحظه گفتم عه! نکنه راه‌آهن ماه قبل افتتاح شده من نفهمیدم:!

منطق براندازا :

ص مثل سابون 🌹

دیوارِ کنار یکی از کلاسای مدرسه ریخته با چسب نواری چسبوندن

سرمای خانمان سوز امروز

منطق دبیرمون توی تصحیح برگه اینطوریه که مثلا گفته بود به همتون یه نمره ارفاق میدم بعد به اونی که ۱۸/۵ گرفته داده ۲۰ به اونی که ۱۸/۷۵ صدم گرفته داده ۱۹ بعد خیلی هم معتقده که انصاف رعایت شده و نباید اعتراض کنید