- اگه یه کتاب ممنوعه بودی، حقیقتی رو پنهان می‌کردی که بعضی آدم‌ها تمام عمرشون از روبه‌رو شدن باهاش فرار می‌کنن. - اگه یه افسانه بودی، اسمت آروم‌آروم از یادها می‌رفت؛ اما هر چند سال یک‌بار یکی دوباره پیدات می‌کرد و قصه‌ات از نو شروع می‌شد. - اگه یه نامه‌ی قدیمی بودی، برای کسی نوشته شده بودی که هیچ‌وقت نفهمید چقدر دوستش داشتن. - اگه یه نویسنده بودی، درباره‌ی دلتنگیِ چیزهایی می‌نوشتی که هیچ‌وقت واقعاً مال آدم نبودن. - اگه یه معبد بودی، وقف الهه‌ی خاطره‌ها و رویاهای فراموش‌شده می‌شدی. - اگه یه مجسمه‌ی مرمری بودی، توی نگاهت غمی پنهان بود که هیچ تاریخ‌نگاری نتونسته توضیحش بده. - اگه یه جمله از یه رمان بودی، زیرت خط می‌کشیدن؛ نه برای زیباییت، برای اینکه زیادی واقعی بودی. - اگه یه پایان بودی، تلخ نبودی؛ از اون پایان‌هایی بودی که بعد از تموم شدن داستان تازه معنیشون فهمیده می‌شه. چنلت: ۱۰۰٪ شبیه جمله‌ایه که سال‌ها بعد، وسط یک شب بی‌خواب، ناگهان یاد آدم میاد و برای چند دقیقه نمی‌ذاره به چیز دیگه‌ای فکر کنه. https://eitaa.com/joinchat/3419997303C248f280de7

چقدر اون تیکه مجسمه مرمری قشنگ بود

اکای با موهای خاکستری

"You see, if I were to sit normally, my deductive skills would immediately be reduced by roughly 40%." - L

درسته زمانی که نت ملی بود خیلی زجر کشیدیم هممون، ولی بازم به اون خوش گذرونی ها با اکای و دیانا و پری می‌ارزید

خاکستریم

نئو

خاکستر غیر اجتماعی و فراری از گفت‌و‌گو