پیس پیس بیدارید؟

ببخشید.. قبل خواب یه چیزی خیلی داشت اذیتم میکرد..

باید بگمش وگرنه تا صبح از درد فکر به خودم میپیچم

راستش من هیچوقت ظلمی درحق هیچکدوم شما ناشناسیا و بچه های مجازی نکردم شاید گاها با چارتا کلمه پشت اکانت گفتم و طرفمو عصبی کردم ولی خب هیچوقت زندگی هیچکسو بهم نریختم

یعنی یقین دارم تهش چارتا کلمه ماتحت سوز گفتم اما هیچوقت سعی نکردم زندگی کسی رو بپاشونم یا سیاه بختش کنم

تموم تلاشمم کردم همیشه وقتی روالم دست خیلیا رو بگیرم و حداقل اگر عرضه نداشتم کمکشون کنم پای حرفشون بشینم چه مجازی پشت ناشناس چه پی ویم چه و چه...

اما چند وقت پیش یه نفر از هیترایی که نمیدونم اصلا از کجا بود فقط میدونم تو خلوتگاه و منطقه بود با یه اکانتی که بعدم دیلیتش کرد زندگیه منو سیاه کرد

یعنی یه ادم رندوم که نمیدونم کی بود چی بود از کجا اومده بود اصلا نمیشناختیمم شاید همو شاید از روی حسادت شاید از روی کینه نمیدونم.. بنزین ریخته شده روی زندگی منو با یه اتیش شعله ورش کرد

من از لحاظ روانی پاشیده شدم زندگی سیاه میدونی چیه؟ یعنی چارتا حرف نه یعنی یه نفر باعث شده خانوادت از هم بپاشه متوجهید چی میگم؟

بچه ها همه چیز مجازیه.. حواستونه؟

ولی زندگی من که تو بهم ریختی مجازی نبود و فک نکن فردا روز خیلی خوشحال میتونی به زندگیت ادامه بدی ادم ناشناس..

هرچیزی یه تاوانی داره تاوان بغض و روانی که از من بهم زدی و امید و ارزویی که سیاهش کردی رو شاید الان نتونی بدی ولی یقین کن یه زمان که بزرگتر شدی دو برابرهم تو زندگیت صدمشو میبینی هم تو اخرتت خرخرتو میگیرم