اولا اذیت میشدم.. اما کم کم به این نتیجه رسیدم قرار نیست هرکسی ادبیات بلد باشه و درک کنه عمق کلماتمو
ادمها خیلی عجیب و کثیفن..
تو تلگرام وایب کثیفی میده بهم.. بوی محتوای جنسی
بوی دعوا
بوی فحشای خوار مادر.. بوی گند و کثافت محض.. بوی دروغ.. بوی ساده لوحی..
ایتا بوی نمازا و اعتقادات اجباری... بوی سیاست های پوچ بوی بی معرفتی و پز.. بوی کثیف دو رویی
ادبیات جایی نداره بین این ادمای عجیب و کثیف
برای همین کم کم اروم یه گوشه پنهان شد طبع شعرم
یه کانال تو ایتا زدم پره شعرای خودم بود اینقدر دوسش داشتم پره خاطرات بود برام(: