-صحنههای اکشن
صحنههای اکشن این فیلم نسبت به فیلمهای قبلی پیشرفت محسوسی کرده و انگار از بازیهای ساخته شده توسط شرکت اینسامنیاک گیمز هم الهام گرفتن. سعی کردن مبارزههارو خلاقانهتر نشون بدن و بیشتر به تواناییهای خودِ اسپایدرمن تکیه کنن. کارگردانی کرتون در این بخش کاملاً به چشم میاد. دوربین تا حدی اجازه میده حرکات رو ببینیم و مبارزه فقط به جلوههای ویژهی نامشخص وابسته نباشه. اوج اکشن قطعاً نبرد آخر با نینجاهای هند بود. واقعاً محشر. هم از نظر طراحی مبارزه و choreography محشره و هم از نظر احساسی وزن زیادی داره.
امااا باز هم کامل بینقص نیست. ضعف کوچیکی در جلوههای ویژهی کامپیوتری داره که مربوط میشه به صحنههای تاپ خوردن پیتر در سطح شهر. در چند لحظه حرکتش و ترکیب بدن دیجیتالی با محیط تا جدی مصنوعی بهنظر میرسه و اون حس طبیعیای که انتظار داریم رو انتقال نمیده. مخصوصاً چون تاب خوردن در شهر یکی از هویتهای بصری اصلی اسپایدرمن محسوب میشه.
-در نهایت...
برند نیو دی برای من فیلم بدی نبود. اتفاقاً مواردی بودن که واقعاً دوست داشتم. از انزوای پیتر و بعضی انتخابهای کمیک بوکی که خیلی منتظرشون بودم گرفته تا صحنههای اکشن و مخصوصاً نبرد آخر.
اما مشکل اینجاست که برای من «خوب بودن» کافی نبود. فیلم موقعیت های خیلی خوبی داشت که میتونست ازشون استفادهی بیشتری بکنه. مخصوصاً مخصوصاً درمورد جین گری و ساختن مسیر آیندهی پیتر. بعضی انتخابهای فیلمنامه اصلا برام قابل قبول نبود.
شاید اگر انتظارم کمتر بود امتیاز بالاتری میدادم. ولی وقتی پای اسپایدرمن وسطه نمیتونم صرفاً بخاطر اینکه از دیدنش لذت بردم، از نقاط ضعف چشم پوشی کنم.
دستخط یکی از دبیرهام یه جوریه که تعداد برگههایی که نوشته ۱۳ صفحه است. منی که پاکنویس کردم شده دو برگ آ چهار.
هرجور حساب میکنم انقدر در نمیاد. داداش چجوری مینویسی؟ چطور ممکنه ۱۳ صفحه بشه دو صفحه؟ چطور؟؟؟؟؟
𝖠𝗍𝗈𝗇𝖾𝗆𝖾𝗇𝗍
وای شاهکاره.
توی حرمسرا هم گفتم
ولی نشستم فقط بهش زل میزنم
زودتر بیا زودتر بیا زودتر بیا شاهکارههیپکزویحد😭😭😭😭😭😭😭😭