نه اینکه نخرما

مشکل اینه که من از چیزایی که ملت اسمشو میذارن هنر بدم میاد ✨ دفتر سفید و مرتب یکی از اوناس عامم منو یه ادم با کفش لنگه به لنگه فرض کنین که لای کتاباش گل خشکن و تنها دفتر نقاشیش خالیه و یه برگ سبز گنده لاش خشک کرده( این طبق واقعیته *) کاغذای عجیبی دور و برشن پشتشون چیزایین که شاید فراموش شدن بعضیاشون خط مامانه بعضیا رد خودکاراییه که نمیدونم کی کشیده و چرا ولی هزار تا داستان دنباله خط تو خیالم کشیده میشه و صدتاش تو کاغذ کار با مداد قرمز عادتمه هنری ترین کارامن اره حتی اگه خطخطی باشه من ادمایی میشناسم که چیزی شما بهش میگین :هنر، بلد نیستن ولی دنیای اون خطا رو میبینن دنبالش میرن میرسن به رنگ قرمز و هزااااار ماجرا وسط دست رنگیشون میبینن یهو پر میگیرن و دنبالت میان و همه اون دنیای تو رو رنگ میپاشن کاغذ سفید خاطره نداره، دنیا نداره، نقطه شروع نداره، و فقط پایانی در چهارچوب زیباییه که هر کی از کوچه هنر رد شد تفشو انداخت گفت این اصله.

لطفا کسانی که خیلی حرفه ای هنرمندن و خیلیم مخلصشونم نخونن ناراحت نشن 🙌

تا حالا حرفای ته دلمو اینجا نگفته بودم ولی خب اگه اینجا کنج خیاله چرا سد بزنیم جلو حرفاش،... شاید دیگه اینجا همین شکلی باشه

فکر کنم هیشکی نخونه 😭😂

من ایشون و تمام این کاغذ چند لایه ی عجیبو به تموم نقاشیای پینترست ترجیح میدهم

••• 📻

این سری واقعا باحال بود 😂 مهدیا داشمون خفنه

این لطفتون به امتدادجانمون واقعا انگیزه میده به ادم 🥲

انسان‌های معمولی کلاس می‌رفتند، آموزش می‌دیدند، و به خیالی هنرمند می‌شدند؛ اما دخترک، هنرمند به دنیا آمده بود. دخترک دفتر نقاشی نداشت، مداد رنگی نداشت، استاد و معلم نداشت اما هنرمند بود. دخترک می‌دانست هنر، فیزیک و هندسه نیست، علم نیست، قانون نیست، هنر، هنر است. دخترک می‌دانست هیچکس دانشمند یا ریاضیدان به دنیا نمی‌آید، هیچکس قاضی و وکیل به دنیا نمی‌آید، هیچکس از شکم مادر، زیست و پزشکی نمی‌داند، اما هنرمند، هنرمند به دنیا می‌آید و این همان تمایزی‌ست که هنر را هنر و هنرمند را هنرمند می‌کند.