صدای خنده ی آرش ده دیقه ای که تو خونه پیچیده و معلومه قصد قطع شدنم نداره آخه زندگی چی میتونه باشه جز همین صدای خنده ها؟؟؟...

این یه بچه، ۳&۴ ساله که مارو سرپا نگه داشته

این برگه هارو میبینم تنم میلرزه فقط رقیه حالمو میفهمه😂🚶‍♀

هنر از انگشتای این دختر چکه میکنه

شروع سفر های کاری...

انقدر که بحث این دو روز جذابه زندگیم به دو قسمت قبل این کلاس و بعد این کلاس تبدیل شد... به قول استاد باز شدن چشم برزخی😂🚶‍♀

زهرا بین صندلی من و مریم به زور خودشو جا داده خواستیم بیاد اینجا که آروم تر حرف بزنیم و بقیه مسافرارو بیدار نکنیم آروم سرمو تکیه میدم به شونش نگاهم میوفته به تسبیح سبز رنگ دستش چشمامو میبندم با اون یکی دستم کتفشو نوازش میکنم آروم آروم ماشاءالله میخونم براش و توی دلم درگوش خدا میگم: حفظمون کنید برای هم قول میدیم تا وقتی بهمون اجازه میدید تو راهتون قدم بذاریم

گاهی وقتا حس میکنم مهتاب ساخته شده برای بیرون خونه زندگی کردن...🥲

من نمیدونم چرا اما گاهی انگار زندگی یهو تصمیم میگیره منو از پا بندازه در حدی بیحال میشم در حدی جسمم خستس که انگاری روحم نمیخواد بره تو جسمم انقدر بیحالی میاد سراغم که فقط خودمو میرسونم به بالشت که بخوابم وقتی ام ساعت ها بعدش بیدار میشم هرچقدر فکر کنم نمیفهمم چیشده نمیفهمم داشتم چیکار میکردم ‌و چرا تصمیم گرفتم بگیرم بخوابم فقط میفهمم حالم خوب نیست و بدنم داره تیکه تیکه میشه و اونجاست که دلم نمیخواد دیگه هیچ کاری بکنم فقط دلم میخواد بگذره و کسی کاریم نداشته باشه تا شاید یکم بهتر بشم...

بعضی وقتا یه سری آدما انقدر صداشون قشنگه از شدت قشنگیش وقتی میشنوی میخوای گریه کنی...🥲