🍃ستارگان هدایت🍃 🌹خاطره ای از شهید شریف نصیری چند ساعتی از شروع عملیات والفجر8 نگذشته بود. شریف را دیدم و به سراغش رفتم . نگاهم در چهره اش ماند. چهره اش خیلی فرق کرده بود ، نوری در چهره اش متبلور شده بود به او نزدیک شدم. ناگهان در ذهنم فکر شهادتش خطور کرد. او را در آغوش گرفتم و صورتش را بوسیدم و گفتم: - شریف قول می دهی در آخرت شفیعم بشوی؟ تبسمی بر روی لبانش نشست و گفت: - دیگه سر به سرمان نذار چند قدمی از من دورتر شد. حس شهادتی که در دلم افتاده بود آرام و قرار را از من ربوده بود. دوباره به سمتش دویدم و گفتم: - تا قول شفاعت رو ندی نمی ذارم حرکت کنی با یک حالت عجیبی گفت: باشد... اگر شهید شدم... تا کلمه باشد را از او شنیدم قرآن کوچکی را که در جیب داشتم را بیرون آوردم. و گفتم: - شریف به قرآن قسم بخور اشک شریف را امان نداد از چشمانش فرو ریخت و روی گونه هایش جاری شد. قرآن را بوسید و دستانش را روی قرآن گذاشت و گفت: - قول می دهم. دوباره او را بوسیدم. و چند قدمی که از او دور شدم. خمپاره ای پیکر زیبایش را به خون نشاند و او هم به دیدار مولایش شتافت. #شهید_شریف_نصیری|#همراه_با_شُهدا ‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

🔻📸 غذای ایرانی قبل اینکه غذا باشه اول یه اثر هنری بوده👌🏻👌🏻 #رویش‌آشپزی ‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

و‌َماآدِلِمآن‌خوش‌اَست بِه‌اَشكِ‌چِشم‌هآ پاےِروضِه‌‌#اَبآعَبداللّٰه'ع' . . ‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

#لقمان_حکیم : من سیصدسال با داروهای مختلف مردم را مداوا کردم، و در این مدت طولانی به این نتیجه رسیدم که هیچ دارویی بهتر از محبت نیست. تا فرصت هست، به یکدیگر محبت کنیم... #داستان ‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

😍کدومارو داشتید؟ #نوستالژی ‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

فقط اون رو کابینتی همه جا بود 😍😊

زندگی را برای همه زیبا بخواه. خواهی دید چطور کائنات، جواب زیبایی برایت باز پس میفرستد. هیچ کار نیکی در این دنیا بی پاسخ نمی ماند✨✨ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

سلام و عرض ادب 🌹 از اینکه با این دقت و ظرافت رمان را دنبال کردید و برداشت ارزشمندتان را با ما به اشتراک گذاشتید، صمیمانه سپاسگزارم💐 نکته‌ای که درباره رابطه‌ی «قدم» و همسرش فرمودید، واقعاً تأمل‌برانگیز است. به نظر می‌رسد نویسنده خواسته نشان دهد که عشق فقط در گفتنِ «دوستت دارم» خلاصه نمی‌شود؛ گاهی احترام، وفاداری، صبوری، فداکاری و احساس مسئولیت، بلندترین شکل ابراز محبت هستند. و بله، همان جمله‌ی کوتاه «دوستت دارم» بعد از سال‌ها، چون پشتوانه‌ای از زندگی، رنج، وفاداری و عمل داشت، آن‌قدر اثرگذار شد که در ذهن خواننده ماندگار شد. شاید ارزش بعضی کلمات، نه به تعداد تکرارشان، بلکه به زمانی است که گفته می‌شوند و به صداقتی که پشت آن‌هاست. البته از طرف دیگر، فکر می‌کنم اگر امروز هم زوج‌ها در کنار ابراز محبت کلامی، همان احترام، توجه و عمل را حفظ کنند، گفتنِ «دوستت دارم» نه‌تنها ارزشش کم نمی‌شود، بلکه زیباتر هم خواهد بود. مشکل از زیاد گفتن این جمله نیست؛ از کم‌رنگ شدن معنای آن در عمل است. شاید یکی از پیام‌های این رمان برای همه‌ی ما همین باشد که: 🌱 محبت را هم با زبان ابراز کنیم و هم با رفتار. 🌱 احترام را حتی در اختلاف‌نظرها حفظ کنیم. 🌱 قدردانی از همسر را به روزهای خاص موکول نکنیم. 🌱 و گاهی منتظر نمانیم سال‌ها بگذرد تا احساسات زیبایمان را بیان کنیم. باز هم از شما بابت این نگاه عمیق و زیبایتان ممنونم. خواندن چنین نظراتی باعث می‌شود گفت‌وگو درباره کتاب، لذت‌بخش‌تر و پربارتر شود. 🌹