یه کم زیبایی ببینیم 😍😍 🍃 ‌‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

این آهنگ رو یادته برای کدوم سریال بود؟ یه روزایی رو ساده و بدون دغدغه زندگی کردیم ....🥲 #نوستالژی🥳 #حال_خوب ‌‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

پاسخ سوال اول رو خوندید بریم سراغ سوال دوم؟😊

🍦 یک بازی ساده، کلی خنده و یک جایزه خوشمزه! وسط بازی یه بستنی منتظر برنده‌ست 😍 اما فقط کسی که با دقت‌تر، سریع‌تر بازی کنه می‌تونه صاحبش بشه! این بازی رو با بچه‌هاتون امتحان کنید و ببینید برنده کی میشه؟ 👇 🍦 اگه جایزه‌ی بازی شما هم بستنی باشه، چه کسی زودتر برنده میشه؟ 😄 ‌‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

🌿 پاسخ سؤال دوم؛ شاید همه چیز آن‌طور که می‌بینیم نیست... در بخش اول دیدیم که اصحاب کهف به ما یاد دادند برای تشخیص حق، فقط به رفتار اکثریت نگاه نکنیم. اما یک سؤال دیگر باقی می‌ماند: ❓ اگر راه درست را انتخاب کردم، چرا باز هم اتفاق‌های سخت برایم می‌افتد؟ اینجا باید با یکی از عجیب‌ترین داستان‌های سوره کهف آشنا شویم: 🌊 داستان موسی و خضر حضرت موسی علیه‌السلام، پیامبر بزرگ خدا، برای آموختن دانشی خاص، به سراغ بنده‌ای از بندگان خدا می‌رود که قرآن نام او را به صراحت ذکر نمی‌کند و در روایات و تفاسیر به «خضر» معروف است. موسی می‌خواهد از او چیزی بیاموزد. در طول سفر، سه اتفاق عجیب رخ می‌دهد. ۱️⃣ کشتی را سوراخ می‌کند! آن‌ها سوار کشتی می‌شوند. خضر، کشتی را معیوب می‌کند. موسی تعجب می‌کند: چرا وسیله‌ای را که مردم با آن زندگی‌شان را می‌گذرانند، خراب می‌کنی؟ اما بعداً معلوم می‌شود پادشاهی در حال غصب کشتی‌های سالم بوده و این نقص، باعث شد کشتی از دست او نجات پیدا کند. ۲️⃣ اتفاقی درباره یک نوجوان در ادامه، اتفاقی بسیار سنگین رخ می‌دهد که موسی نمی‌تواند آن را بپذیرد. اما بعداً خضر توضیح می‌دهد که پشت این ماجرا، مسئله‌ای مربوط به آینده آن نوجوان و والدین مؤمنش بوده است. ۳️⃣ تعمیر یک دیوار برای مردم ناسپاس! به شهری می‌رسند. مردم شهر حتی حاضر نمی‌شوند از آن‌ها پذیرایی کنند. با این حال، خضر دیواری را که در حال خراب شدن است تعمیر می‌کند. موسی تعجب می‌کند: حداقل می‌توانستی در برابر این کار، دستمزدی بگیری! اما پشت این دیوار، گنجی متعلق به دو کودک یتیم قرار داشت و پدرشان انسان صالحی بود. خضر می‌گوید: «وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا یعنی: «و پدر آن دو، مردی صالح بود.» 📖 سوره کهف، آیه ۸۲ 🔍 این داستان چه چیزی به ما یاد می‌دهد؟ مهم‌ترین نکته اینجاست: ما فقط بخشی از واقعیت را می‌بینیم. ما امروز را می‌بینیم؛ خدا آینده را هم می‌بیند. ما یک اتفاق را می‌بینیم؛ خدا مجموعه‌ای از علت‌ها و نتایج را می‌بیند. برای همین، هر اتفاق تلخی الزاماً به معنای بی‌مهری خدا نیست. البته این به معنای آن نیست که هر حادثه تلخی را توجیه کنیم یا برای هر ظلمی بگوییم «حتماً حکمتی داشته است». پیام داستان چیز دقیق‌تری است.. انسان نباید فقط بر اساس دانسته‌های محدود خودش، درباره حکمت خدا قضاوت کند. خود خضر در پایان توضیحاتش می‌گوید: «وَمَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي» یعنی: «من این کارها را از پیش خود انجام ندادم.» 📖 سوره کهف، آیه ۸۲ 🌱 شاید گاهی در زندگی، چیزی که امروز آن را «پایان راه» می‌بینیم، فقط بخشی از یک داستان بزرگ‌تر باشد. اما هنوز یک سؤال باقی مانده: اگر حق را شناختیم، اگر در سختی‌ها هم امیدمان را حفظ کردیم، حالا باید دنبال چه نوع موفقیتی باشیم؟ آیا هر کس پول و امکانات بیشتری دارد، موفق‌تر است؟ سوره کهف برای این سؤال هم یک داستان بسیار قابل‌تأمل دارد... داستان صاحب دو باغ. 📖 ادامه دارد... ‌‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

محبت رو مثل خورشید گرم بتابونید🌞 صداقت رو مثل آب زلال جاری کنید عشق رو به پهنای آسمون بپاشید💕 و با دل‌هایی آروم منتظر بمونید... تا ابرهای شادی ببارند 🎊 و بارون قشنگ دوستی تمام کوچه‌های زندگی رو پر کنه✨ ‌‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

شما بستنی زنی؟!😂 ‌‌┈┄┅═✾✧ااا❁ااا✧✾═┅┄┈ لینک‌کانال‌ِآوای‌رویش↓ 「➛@AvayeRoyesh 」

#رمان #ناحله #قسمت_سی_و_نهم حرفشو قطع کردمو _خیلی سخت اومدم ریحانه... خیلییی!!! +عه پس خوشا به حالت چقدر قشنگ طلبیده شدی تو دختر .بهت حسودیم‌شد . تک و تنها ... آرزوم بود اینجوری... _فقط همین تعداد اومدن ؟ +اووو نه بابا خدا رو شکر خیلی زیاد بودن. مراسم تموم شده الان!!! _اره میدونم +نبودی کههههه اصلا جا نبود واسه نشستن. هم اقایون هم خانوما اصلا یه سریا بیرون واستاده بودن . به لطف داداشم مراسم وداعشونو اینجا گرفتیم. خیلیم باشکوه شد. _نامرد چرا نگفتی تشیعشون کیه؟ بهت زده نگام کرد +تو که همینشم نمیخواستی بیای!! _خب بابام...... متوجه شد منظورمو برا همین دیگه ادامه نداد‌ مشغول صحبت بودیم که از تو جیبش یه شیشه ای در اورد و سمتم دراز کرد . +بیا عزیزم‌. اینو برا مهمونا درست کردیم. فقط یه دونه موند گفتم یادگاری نگه دارم. ولی مث اینکه قسمتِ تو بود . ازش گرفتمو عجیب نگاش کردم که با صدای بابام وحشت زده برگشتم سمت در ابروهاش به هم گره خورده بود +اومدی شهید ببینی یا ....!؟ نمیخاستم بیش تر از این آبروم بره. _اومدم پدرجان اومدم. اینو گفتمو از ریحانه خداحافظی کردم و پشتِ بابا رفتم بیرون. سوار ماشین شدمو رفتیم. تو راه شیشه رو باز کردم که ببینم چیه. یه نامه پیچیده که با یه خط خیلی کوچولو نوشته بود "به حرمتِ خونِ این شهید !تو امانت داری خیانت نکن!!!تو نزار چادرِ مادرش ایندفعه تو کوچه ها خاکی شه!!!تو زمینه ی حضور گلِ نرگسُ فراهم کن!!!!" آخی چه متن قشنگی!! ولی !!چادرِ مادرش؟ امانت؟ شیشه رو سروته کردم یه کاغذ دیگه ازش افتاد تو بغلم. خیلی کوچیکتر از قبلیِ بود. بازش کردم. نوشته بود "به نیت شهید ۱۰۰ صلوات سهمِ شما" مشغول فرستادن صلواتام بودم که رسیدیم خونه! ____ محمد: _ بچه ها اروم اروم بلندش کنید! بسم الله یاعلی گفتنو پاشدن که یه صدای دوییدن توجه همه رو جلب کرد. همه برگشتیم سمت صدا. دقت که کردم دیدم همون دوست ریحانس. واسه چی اومده اینجا الان ؟ اگه واسه مراسم میخواست بیاد که تموم شده . تازه ریحانه هم گفته بود که نمیاد کلا. روشو کرد سمت محسن .حس کردم حالش بده. به اسمِ کوچیک صداش زد. +آقا محسن؟ هممون تعجب کردیم. این بچه سرجمع یه بار با محسن بیشتر هم کلام نشد چرا انقد گرم گرفته؟ +ببخشید با شمام میشه خواهش کنم یه دقیقه نرید؟ با محسن چیکار داره!! میخواستم ریحانه رو صدا کنم بیاد دوستشُ جمع کنه که ادامه داد. +میشه یه دیقه شهیدُ بزارید زمین!!!؟؟ من به زور خودمو رسوندم اینجا. ریحانه بهش نزدیک شد +عه اومدی؟؟؟ چرا انقدر دیر؟؟؟ سرشو برگردوند سمتش _میگم برات بعد. الان میشه به اینا بگی فقط یه دیقه اجازه بدن منم ببینم شهیدُ؟ ریحانه برگشت سمت من و سرشو تکون داد به معنی اینکه بگو شهیدُ بزارن زمین. با تردید نگاشون کردم و به محسن اشاره زدم همین کارو کنن و خودم رفتم گوشه ی انتهایی هیئت و نشستم. سرم از شدت درد در حالِ انفجار بود. اما دلم میخواست ببینم این دختره چه واکنشی نشون میده . بچه ها تابوتُ آروم گذاشتن روزمین و یه خورده ازش فاصله گرفتن. دیدم زانو زده جلوش. به شدت گریه میکرد... بعدِ چندثانیه سرشو گذاشت رو تابوت . دلم میخواس بزنم تو سرم واسه قضاوت عجولانم! از کنار شهید بلند شد . با انگشتم به محسن اشاره زدم که برن. دوباره همه نشستن و با بسم الله و یاعلی شهیدو بلند کردن و بردنش بیرون تو جیپ گذاشتن. خیلی خسته بودم حتی نمیتونستم از جام پاشم. ولی به حال این دختره غبطه میخوردم. همچین یه بارَکی اومد . یه بارکی با شهید تنها خلوت کرد .... ریحانه اومد کنارم نشست برگشتم سمتش و _چیه؟ چرا اومدی پیش من؟ چرا نگفتی به دوستت داره میاد چادر سر کنه ؟ این که خوبه که. خب پس حتما میدونه شهید حرمت داره. بسته فرهنگیمونو دادی بهش؟ چش غره دادو +چقد که تو حرف میزنی اه. باشه بعد تعریف میکنم برات. از جاش پاشد و میخاست بره که صداش کردم. _ریحانه برگشت طرفم +باز چیشده؟ پَرِ چادرشو گرفتمو بوسیدم. _مرسی که انقد گُلی! یه لبخند عمیق نشست رو لباش. به همون اکتفا کرد و رفت سمت دوستش که حالا تقریبا به موازات ما اون طرف حسینه نشسته بود. از جام پاشدم و رفتم سمت در. که دیدم محسن منتظر نشسته. +کجایی حاجی بیا دیگه اه این دختره آبرومونو برد. کج و کوله نگاش کردمو و با خنده گفتم _چیزی نگفت که بیچاره. این و که گفتم با مشتش زد رو بازوم‌ . بچه ها دورِ جیپ جمع شده بودن . تک تک همشونو به گرمی بغل کردمو ازشون به خاطر زحمتایِ امروز تشکر کردم. به راننده ی جیپ هم دست دادم و سلام علیک کردیم. ادامه دارد... نویسندگان: #فاطمه_زهرا_درزی و #غزاله_میرزاپور

#رمان #ناحله #قسمت_چهلم به سرهنگ و بقیه بالا دستیا هم دست دادم و ازشون خداحافظی کردم. راننده ماشینُ استارت زدو حرکت کرد. بقیه بچه های سپاه هم دورش با موتور و ماشین راه افتادن. تو شلوغیا چشَم خورد به بابای همون دختره. دلم نمیخواست باهم هم کلام و هم نگاه شیم. انقدر نگاش نافذ بود که حس میکردم همه ی مغزمو میخونه. از یه طرفم حس میکردم دختره جریان اون شب هیئت و برا باباش تعریف کرده که اینجوری سنگینه... به هر حال برای اینکه قضیه عادی جلوه کنه دستمو گذاشتم رو شونه محسن و _بح بح الان دیگه فقط منُ تو موندیم که شاعر میفرماد "لحظه به لحظه ی تو خنده به گریه ی چشمامه" حالام که "جاده خالی شهر خالی... هوووووووو" محسن که دیگه روده بر شده بود از خنده گف +حاجی بابای دختره پیاده شد از ماشین ... هیس. اومد جلو دستمو دراز کردم که سلام کنم دیدم از کنارم گذشت و رفت تو ! چقدر عصبانی. یه چیزی گفت و برگشت تو ماشین که دختره هم پشتش اومد. متوجه حضور ما نشد رفت تو ماشین و نشست که محسن هولم داد تو حسینیه و +یالا حاجی رف حالا تعریف کن جریانشو. با دیدن ریحانه خودشو جمع کرد. _من چه میدونم قرار بود ریحانه تعریف کنه. ریحانه سرشو انداخت پایینو +چیو؟ _قضیه همین دختره! +الان شما سوژش کردین یعنی؟ محسن گف +بابا خودش سوژس دیگه نیاز نداره که ما سوژش کنیم. با حرفش عصبانی شدم‌ ابروهام گره خورد تو هم. زدم‌پسِ گردنش. _راجب یه دخترِ غریبه که شناختی ازش نداریم اینجوری حرف نزن!! +بله فرمانده!!! _خجالتم که نمیکشی رومو کردم سمت ریحانه و _خب دیگه بگو چرا دیر اومد؟ +اها. ببینین این باباش قاضیه پولدارم که هستن ماشالله! ولی باباش زیاد مذهبی نیست کلا مث اینکه از مذهبیا هم زیاد خوشش نمیاد . ولی خودِ فاطمه بیشتر گرایشش به ماهاس انگار. نظر من اینه ما باید رفتارمون جوری باشه که جذبِ ما شه و از ماها خوشش بیاد. میگن باباهه قاضیِ خوبیه ها. مرد بدی نیست ولی خب شخصیتش اینجوریه. سرمو تکون دادمو _که اینطور... محسنم سرشو به تبعیت از من تکون داد و +میخاین عاشقِ من شه؟ نظرتون چیه؟ اینو که گفت مث فشفشه پرید و از هیئت خارج شد. منم یه گوشه نشستم به ساعت نگاه کردم تقریبا ۱۰ بود. همونجا دراز کشیدم و ساعدِ دستمو گذاشتم رو سرم که ریحانه مشغولِ جارو برقی شد. روح الله هم از اتاقِ سیستم صوتی اومد بیرون و مستقیم رفت پیش ریحانه‌. چقد ذوق میکردم میدیدمشون. چه زوجِ خوبی بودن‌. مشغول حرف زدن شدن که داد زدم _هی دختر کارتو درست انجام بده. روح الله که تازه متوجه حضور من شد خندیدو اومد سمت من که پاکت دستمال کاغذیو پرت کردم سمتشو _نیا اینجا مزاحمم نشو میخام بخوابم با این حرفم راهشو کج کرد و رفت بیرون از هیئت پیش محسن. منم چشامو از خستگی رو هم گذاشتم. ولی صدای جارو برقی اذیتم‌میکرد. بعد چند دقیقه روح الله و محسن دوباره اومدن تو و مشغول نظافت شدن. فکر این دختره از سرم نمیرفت. با این اوضاعی که ریحانه تعریف کرده بود پس چه سعادتی داشت. حوصلم سر رفته بود.. ازمحسن و روح الله و بقیه بچه ها خداحافظی کردم و تاکید کردم که درِ حسینیه رو قفل کنن .از هیئت بیرون رفتمو یه راس حرکت کردم سمتِ اِل نودِ خوشگلم. وضعیت مالیِ خوبی نداشتیم ولی چون همیشه تو جاده بودم تهران شمال یا شمال تهران بابا میگفت که یه ماشینِ بهتر بخرم که خدایی نکرده اتفاقی نیوفته‌. به هر حال بهتر از پراید بود! دزدگیر ماشینو زدمو نشستم توش‌ ریحانه پشتم اومد نشست تو ماشین. _نمیری خونه شوهرت؟ +نه بابا چقدر اونجا برم. استارت زدمو روندم سمت خونه‌ . تو این مدت که خونه نبودیم قرار شد علی و زنداداش پیش بابا بمونن و مواظبش باشن. بعد چند دقیقه رسیدم. ریحانه پاشد درو باز کرد. ماشینو بردم تو حیاط و پشتش ریحانه درو بست و یه راست رفتیم بالا. فاطمه: حال دلم خوب شده بود اشکام باعث شد خیلی سبک شم گفتم الان که حالم خوبه و ذهنم آرومه یخورده درس بخونم ۲ساعت مفید به درس خوندن گذشت یه روز مونده بود به عید و من هنوز سفره هفت سینم ونچیدم یه نگاه به ساعت انداختم ۴ بود. خب کلی وقت داشتم هنوز. دراز کشیدم و گوشیمو برداشتم اینستاگرامم وباز کردم تا صفحه اش وباز کردم‌ عکس محمد و دیدم محسن پست گذاشته بود خواستم کپشن و بخونم که اون پست پایین رفت وعکسای دیگه بالا اومدن پیح محسن و سرچ کردم انگار عکس و تو مراسم عقد ریحانه گرفته بودن همون لباسا تنش بود .همون مدل مو هم داشت. وقتی متن و خوندم فهمیدم که تولدشه.محسن بهش تبریک گفته بود رفتم تو پیجش ببینم خودش چی گذاشته هیچ‌پست جدیدی نذاشته بود . رفتم پستایی ک محمد توشون تگ شده رو ببینم ۱۰ تای اولی یا عکس محمد بودن یا عکس محمد به همراه چند نفر همشون تولدشو تبریک گفته بودن ادامه دارد.. نویسندگان: #فاطمه_زهرا_درزی و #غزاله_میرزاپور